R.I.P. Ronnie James Dio

Είναι φοβερό πώς σε μια εποχή που κάποιος τομέας της ζωής μας βομβαρδίζεται καθημερινά από κακά νέα, συνήθως έπονται και άλλα, ασύνδετα, απρόσμενα θλιβερά νέα… Αυτή τη στιγμή μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον τρεις διαφορετικές “κατηγορίες”, αλλά εδώ θα μιλήσω για κάτι που με χτύπησε ως “κεραυνός εν αιθρία”. Μιλούσα με μια φίλη σχετικά με δημοσιεύματα και γεγονότα που αφορούν τον τομέα των τηλεοπτικών παραγωγών και καθώς ταυτόχρονα έψαχνα στο internet το σχετικό άρθρο, έπεσα πάνω στην είδηση: ο Ronnie James Dio, θρύλος της Rock και της Metal δεν είναι πια μαζί μας. Έφυγε στις 16 Μαΐου σε ηλικία 78 ετών, χάνοντας τη μάχη με τον καρκίνο του στομάχου.

Το συναίσθημα είναι παράξενο. Δεν είμαι άνθρωπος που παρακολουθεί τις ζωές των καλλιτεχνών και στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν γνωρίζω καν τα ονόματα των μελών των συγκροτημάτων που ακούω. Με ενδιαφέρει μόνο αυτό που τους φέρνει συλλογικά στο προσκήνιο: η μουσική τους. Ο Dio όμως είναι από εκείνες τις λίγες μορφές, της οποίας τα καλικαντζαροειδή χαρακτηριστικά συνοδεύουν πιθανώς τα ευτυχέστερα (μέχρι σήμερα) χρόνια της ζωής μου: Rainbow, Black Sabbath, Dio (το συγκρότημα), ήχοι που έχουν ποτίσει τις πιο όμορφες αναμνήσεις από παλιούς φίλους, σήμερα διαλυμμένες παρέες και αγάπες από τις οποίες δεν απομένουν πια παρά παλιές φωτογραφίες και σκονισμένα χαρτιά με μάλλον κακόγουστα ποιήματα.

Θυμάμαι να δακρύζω την πρώτη φορά που άκουσα το “Rainbow in the Dark” και να γράφω μια από τις πρώτες ολοκληρωμένες ιστορίες μου αφού είχα περάσει ατελείωτες ώρες ακούγοντας το “Man on the Silver Mountain”. Ακόμα και όταν είχε περάσει ο καιρός που έλιωνα τα CD των Rainbow στο discman, ο Dio συνέχιζε να εμφανίζεται μπροστά μου στις πιο απρόβλεπτες στιγμές. Την εποχή της πρώτης μου σύνδεσης 56Κ στο internet είδα online το video clip του “Holy Diver”, ίσως ένα από τα πιο κιτς (και στο διηνεκές αγαπημένο, ίσως για αυτόν ακριβώς το λόγο) της εποχής του, ενώ αργότερα ψάχνοντας κάτι άλλο έπεσα πάνω στο “Rock ‘n’ Roll Children”, ένα τραγούδι που δεν παύει ποτέ να είναι επίκαιρο σχετικά με τις προσωπικές μας επιθυμίες, τα όνειρά μας και τις απαιτήσεις του κόσμου στον οποίο ζούμε.

Το 2001, εποχή που άρχισα πλέον να παρακολουθώ και συλλέγω μανιωδώς ιαπωνικό animation, είδα τον Dio στο SHAMAN KING, ως σαμάνο του Team Sabbath, το πιο απρόσμενο ίσως tribute που του έχει γίνει.

Τέλος, μόλις πρόπερσι, έμαθα γιατην ύπαρξη ενός ιαπωνικού συγκροτήματος που έχει ονομαστεί προς τιμήν του, τους DIO ~Distraught Overlord~.

Ο Ronnie James Dio είχε απολαύσει με το παραπάνω πολλές από τις αμαρτίες για τις οποίες κατηγορούνται συνήθως οι rock stars, αλλά δεν έπαψε ποτέ να είναι ένας σπουδαίος, δημιουργικός μουσικός και στο μοναχικό, σκονισμένο δωμάτιο του μυαλού μου, όπου έχω προσεκτικά φυλάξει τα τεχνουργήματα της εφηβείας, συνεχίζει να αντηχεί η φωνή του.

There’s no sign of the morning coming
You’ve been left on your own
Like a Rainbow in the Dark

Καλό ταξίδι,

Α.Μ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: