8η Γιορτή Παραμυθιών στην Κέα – Ημέρα 1η… και Κάτι Ψιλά

Πέρασαν τα μέσα Σεπτέμβρη, κάποιες δουλειές μπήκαν σε μια σειρά (και κάποιες άλλες όχι, αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες) και ήρθε επιτέλους η ώρα να ξεκινήσω την αναδρομή και εξιστόρηση μιας σειράς από ενδιαφέρουσες εμπειρίες, οι οποίες ανήκουν στη φιλόξενη ομπρέλα της 8ης Γιορτής Παραμυθιών που έγινε στην Κέα (Τζιά, για όσους με κοιτούν απορημένοι) από τις 17 ως τις 25 Ιουλίου 2010. Το φετεινό θέμα της Γιορτής ήταν οι Μεταμορφώσεις, με τις πολλές μορφές που αυτές απαντώνται στους μύθους και τα παραμύθια. Αυτή η σειρά κειμένων θα έχει πρώτα παρουσίαση της κάθε ημέρας και έπειτα το σχετικό φωτογραφικό υλικό (οπότε αν βαρεθείτε τη φλυαρία μου, απλά κάνετε scroll down στις φωτογραφίες).

Με την αγάπη που έχω για τα παραμύθια, είναι απορίας άξιο (ή απλά δείγμα αποχαύνωσης) το πώς, μόνο φέτος πήρα είδηση την ύπαρξη αυτής της διοργάνωσης και πάλι μόνο χάρη στη γνωριμία μου με τη Βασιλεία Βαξεβάνη, στα πλαίσια της ομάδας του COMICDOM blog. Η Βασιλεία ήταν εκείνη που μου ανέφερε τις παραστάσεις της ομάδας αφηγήσεων στην οποία ανήκει (Παραμυθοκόρες, μαζί με την Αντωνία Βέλλιου και την Ιφιγένια Κακριδώνη – περισσότερα είχα γράψει ένα φεγγάρι εδώ), έπειτα το Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών και τελικά τη Γιορτή Παραμυθιών στην Τζιά.

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι και μια εβδομάδα πριν τη Γιορτή, δεν είχα σκεφτεί καθόλου αν τελικά θα πάω. Μόνο πια 4 ημέρες πριν την έναρξή της αποφάσισα ότι “ε, αφού και όλο τον Άυγουστο εδώ θα είσαι βρε μούχλα, άντε ξεκουνήσου”. Παραδόξως, κατάφερα να κλείσω δωμάτιο στο “Καρθαία” στο λιμάνι της Κορησσίας και 16 Ιουλίου επιβιβάστηκα στο “Μαρμάρι Express” των 21:00 από το Λαύριο (διότι όντας πάντοτε αργοπορημένος, φυσικά έχασα το ΚΤΕΛ και το πλοίο των 19:00). Να σημειώσω εδώ ότι πέρα από το Αιγαίο έπλεα και σε πελάγη άγνοιας σχετικά με τον προορισμό μου: δεν είχα ξαναπάει ποτέ στην Τζιά και οι μόνοι άνθρωποι που περίμενα να ξέρω εκεί ήταν οι Παραμυθοκόρες και η δασκάλα τους, Μάνια Μαράτου (αν και είχαμε συστηθεί και με ορισμένους άλλους, όπως ο πρόεδρος του Κέντρου, Γιώργος Ευγενικός και η Σύλβια Βενιζελέα, ενώ η Κάτια Βλάχου είναι παλιά οικογενειακή φίλη, δεν είχα την παραμικρή ιδέα για τη μορφή της διοργάνωσης, αλλά μπορούσα εύκολα να φανταστώ ότι θα ήταν όλοι πνιγμένοι).

Σε κάθε περίπτωση, 16 του μηνός και ώρα περίπου 22:00 έφτασα στην Κορησσία και εγκαταστάθηκα, με την προοπτική να βρεθώ αργότερα με τη Βασιλεία και τις Παραμυθοκόρες. Δυστυχώς, “best-laid plans of mice and men” και τα τοιαύτα και δεν μπορέσαμε να βρεθούμε, οπότε είπα να αναζητήσω το πνευματικό κέντρο, όπου και βρήκα τον Γιώργο Ευγενικό, την Αντωνία Βέλλιου και τη Σύλβια Βενιζελέα εν μέσω τελευταίων προετοιμασιών για την έναρξη της επόμενης ημέρας. Το άγχος, η κούραση και η απροθυμία συνεργασίας του υπολογιστή της Σύλβιας δεν τους εμπόδισαν να με δεχθούν με μεταμεσονύχτια φιλικότητα για κεφάτη κουβέντα και μερικές υποδείξεις για τις εκδηλώσεις της πρώτης ημέρας.

Το Σάββατο (17 Ιουλίου) το πρωί συνάντησα ένα μεγάλο μέρος των υπόλοιπων διοργανωτών/συμμετεχόντων/εθελοντών (τους οποίους και οποίες στο εξής θα αναφέρω ως “παραμυθάδες” διότι, κακά τα ψέματα, πέρα από το κοινό τους στοιχείο, ήταν και το πιο χαρακτηριστικό, αυτό που πρωτοείδα όταν τους γνώρισα). Ας μου συγχωρεθεί εδώ που δεν θυμάμαι ακριβώς ποιους συνάντησα εκείνο το πρώι, διότι οι επόμενες ημέρες με έφεραν τόσο κοντά τους που μου είναι δύσκολο εκ των υστέρων να φέρω στο μυαλό μου κάποιους, απουσία άλλων (κι εκτός αυτού, κρατήθηκα και άρχισα να βγάζω φωτογραφίες μόνο αφού βρέθηκα στην τοποθεσία της πρώτης εκδήλωσης, εκείνη τη μέρα στο Γιαλισκάρι, οπότε δεν υπάρχει το συγκεκριμένο “ντοκουμέντο”).

Αφού λοιπόν συστήθηκα εν τάχει με όσους και όσες μπόρεσα, εξαγόρασα τη μέταβασή μου στο Γιαλισκάρι (το οποίο όπως ανακάλυψα βρισκόταν σε μέτρια απόσταση περπατήματος, αλλά η ζέστη κάνει τις αποστάσεις τόοοσο μεγάλες…) βοηθώντας λίγο με τις καρέκλες που έπρεπε να μεταφερθούν εκεί και πλέον η περιπέτεια ξεκινούσε! Στο Γιαλισκάρι θα λάμβαναν χώρα τρία δρώμενα απευθυνόμενα στους παραδοσιακούς αποδέκτες παραμυθιών, τα παιδιά: ένα εργαστήριο, μια σειρά αφηγήσεων παραμυθιών γραμμένων από παιδιά Δημοτικού και μια αφήγηση της Μάνιας Μάράτου.

Το εργαστήριο έγινε σε συνδιοργάνωση με το (ναι, ξέρω, είναι κακόηχα στην ίδια πρόταση αλλά τι να κάνουμε;) Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, με την υποστήριξη του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας: στόχος ήταν η δημιουργία ιστοριών από τους μικρούς συμμετέχοντες, με τη βοήθεια εικόνων, φωτογραφιών και λέξεων, κάποιες εκ των οποίων επρόκειτο να “ζωντανέψουν” με τη βοήθεια της ψηφιακής πλατφόρμας (χαϊδευτικά “Μηλιά”) του Εργαστηρίου Νέων Τεχνολογιών – δυστυχώς όμως δεν υπήρξε χρόνος για κάτι τέτοιο.

Οι αφηγήσεις που ακολούθησαν ήταν παραμύθια γραμμένα από παιδιά Δημοτικού (από 3η μέχρι 6η) και επιλέχθηκαν ανάμεσα σε 22000 που εστάλησαν στον πανελλήνιο διαγωνισμό του περιοδικού “Kids Fun”. Τις αφηγήσεις έκαναν τα μέλη του δεύτερου τμήματος της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών: Ελεάννα Γεροντοπούλου, Ναυσικά Καψαλά, Γιώργος Λάιος (ο οποίος, πρέπει να ειπωθεί, ήταν επίσης ο γενναίος και ταλαιπωρημένος cameraman όλης της διοργάνωσης), Άσπα Παπαδοπούλου και Άννα Σταματούκου.

Για το κλείσιμο της πρώτης ημέρας, η Μάνια Μαράτου αφηγήθηκε, με τη βοήθεια ζωγραφιών που μοιάζουν να ταξιδεύουν πάνω σε ένα φωτισμένο πανί από το σπήλαιο Lascaux στους Αζτέκους και τα ανατολίτικα αραβουργήματα, τον καυκάσιο μύθο “Ο Ροστόμ και το Άσπρο Ελάφι”, συνδυάζοντάς τον με μαεστρία με τον αζτέκικο μύθο της δημιουργίας του κόσμου. Αν και θυμάμαι σχεδόν όλη την ιστορία, δεν αποτολμώ την παράθεσή της – αν δεν είναι κάποιος εκεί, είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβει την ένταση μιας τέτοιας αφήγησης. Όσοι ήταν εκεί νομίζω ότι δεν θα ξανακούσουν τη λέξη “πεινάω” με τον ίδιο τρόπο…

Νομίζω όμως ότι αρκετά το ξύλωσα με την πολυλογία μου, οπότε προχωράμε στις φωτογραφίες. Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη για την ποιότητα των νυχτερινών λήψεων, αλλά καθώς δεν μπορούσα να βάζω φλας (ώστε να μην ενοχλώ τους αφηγητές), προοδευτικά ήταν δύσκολο να μην βγάινουν κουνημένες ή με grain (η μηχανή μου είναι αρκετά καλή αλλά σε καμία περίπτωση επαγγελματική). Enjoy!

Κάπως έτσι πέρασε η πρώτη ημέρα της 8ης Γιορτής Αφήγησης, κάπως έτσι βιώσαμε τη συλλογική μας μεταμόρφωση σε υπνωτισμένους, συχνά άφωνους ακροατές και αυτό δεν ήταν παρά η αρχή. Ξεκινώντας να γράφω αυτή την ανασκόπηση, είχα σκεφτεί ότι θα ήταν καλό να κρατήσω ένα σχετικά αντικειμενικό, “δημοσιογραφικό” ύφος,αλλά κατά πώς φαίνεται, η διάθεση με την οποία γύρισα από εκεί το καθιστά αδύνατο, οπότε θα πρέπει να υποστείτε το περιστασιακό “σιροπιαστό μου ολίσθημα”.

Μείνετε μαζί μου για όλο το ταξίδι σε αυτή τη θαυμαστή γιορτή λοιπόν: σας διαβεβαιώ ότι ακόμα δεν έχετε δει και δεν έχετε ακούσει τίποτα.

Α.Μ.

Υ.Γ. Όλες οι φωτογραφίες, ειδικότερα των παιδιών, τραβήχτηκαν με άδεια των γονιών τους, οι οποίοι ήταν παρόντες – ξέρω, ίσως δεν χρειάζεται η διευκρίνηση, αλλά έχω από παλιά την επαγγελματική διαστροφή του “better safe than sorry”.

 

6 Comments

  1. manya said,

    September 22, 2010 at 19:09

    Τι Ωραία! μπράβο, ευχαριστούμε, καλό χειμώνα.. να τα πούμε πριν χειμωνιάσει, τι λες;

  2. speedxgrapher said,

    September 22, 2010 at 20:09

    Καλό χειμώνα (ελπίζω κάποια στιγμή – δεν μπορώ άλλη ζέστη)! Βεβαίως και με μεγάλη μου χαρά!

  3. Νίκη Παπασταύρου said,

    October 6, 2010 at 09:59

    Να σας παρακαλέσω για μια μικρή διόρθωση: στις φωτογραφίες εμφανίζεται ο κ. Δημήτρης Γκούσκος, λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, και όχι ο Καθηγητής Μιχάλης Μεϊμάρης, όπως αναγράφεται στις λεζάντες. Ευχαριστούμε για την εκτενή και αισθητικά άψογη παρουσίαση!🙂

    Νίκη Παπασταύρου, γραμματέας του Εργαστηρίου Νέων Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Αθηνών

  4. speedxgrapher said,

    October 6, 2010 at 11:49

    Ooops! Δεν έτυχε να μιλήσω προσωπικά μαζί του, οπότε βασίστηκα σε υποθέσεις που έκανα από το πρόγραμμα της διοργάνωσης. Συγγνώμη, ευαριστώ για την παρατήρηση και τα καλά σας λόγια.

  5. October 10, 2011 at 02:44

    […] εξαιρετικα πρόσχαρος άνθρωπος που γνώρισα πέρσι στην 8η Γιορτή Παραμυθιών της Κέας (και χάρηκα πολύ που μπόρεσα να […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: