Νομιμοποίηση των Ναρκωτικών: Όχι κύριοι…

…εκτός αν είστε έτοιμοι να νομιμοποιήσετε τους κατά συρροή φόνους σε αυτοάμυνα. Προειδοποιώ τους όποιους ανγνώστες ότι ετοιμάζομαι να γίνω εξαιρετικά αντιπαθής, κατ’ άλλους μέχρι και απάνθρωπος. Χθες έτυχε να δω μαζί με μια φίλη στις ειδήσεις την ανακοίνωση του νομοσχεδίου για αποποινικοποίηση των ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων των χρηστών και όσων καλλιεργούν για προσωπική χρήση, ή ακόμα και διακινούν, αρκεί να είναι και οι ίδιοι χρήστες. Για την ακρίβεια οι δύο τελευταίες περιπτώσεις υποβιβάζονται σε πταίσματα, ενώ πλέον όσοι διαπράττουν διαρρήξεις, ληστείες και συναφή εγκλήματα, θα μπορούν να παρουσιάσουν ως γραμμή υπεράσπισης τον εθισμό. Στο κάτω μέρος της οθόνης πέρναγε μια λεζάντα που έλεγε “40% του πληθυσμού των φυλακών αφορά περιπτώσεις σχετιζόμενες με ναρκωτικά και εγκλήματα συνδεόμενα με αυτά”. Επίσης πλέον έχουν όλοι τους δικαίωμα θεραπείας (με τη συναίνεσή τους), ασχέτως της αξιόποινης πράξης τους.

Μπορείτε να διαβάσετε όλο το κείμενο του προτεινόμενου νομοσχεδίου εδώ.

Με ρωτάει η φίλη μου: “Γιατί το κάνουν αυτό; Δεν θα έχουμε μισθούς, δεν θα έχουμε παροχές, ήδη φοβόματε να γυρίζουμε βράδυ στο σπίτι από τη δουλειά, τώρα θα φοβόμαστε και να βγαίνουμε;” Η απάντηση είναι, “ναι”. Πριν συζητήσουμε μερικές προεκτάσεις του πράγματος, ας δούμε ακριβώς το “γιατί”. Εγώ της είπα ότι το κάνουν για να αδειάσουν τις φυλακές και πιθανώς για να μην κράζει ο κόσμος την αστυνομία που (δεν έκανε που δεν έκανε, τώρα θα είναι και νόμιμο) τα ξύνει απαθώς στο ζήτημα των ναρκωτικών. Μετά από λίγο, ακούσαμε τη δήλωση του Μιλτιάδη Παπαϊωάννου, ο οποίος είπε ότι “ένας από τους στόχους είναι η αποσυμφόρηση των φυλακών”. Για δες…

Πίσω όμως στο προκείμενο: για να μιλάμε καθαρά, το πρώτο πράγμα που θα κάνει αυτός το νόμος είναι ουσιαστικά να νομιμοποιεί τα βαποράκια. Περαιτέρω, αν κάνεις ληστεία, διάρρηξη ή άλλο σχετικό έγκλημα για να “διευκολύνεις” την απόκτηση ναρκωτικών ουσιών, αντιμετωπίζεσαι ως ασθενής και όχι ως εγκληματίας. Στην περίπτωση “ορισμένων ρητά αναφερόμενων ιδιαίτερα σοβαρών εγκλημάτων, όπως η ανθρωποκτονία, ο βιασμός, η ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα κ.α.”, αυτό δεν θα ισχύει. Δεν σχολιάζω καν το ότι γίνεται κουβέντα για το  αν ο βιασμός δικαιολογείται από τη χρήση ναρκωτικών και απαιτεί διευκρίνηση… Ακόμα καλύτερο: αν ολοκληρώσεις το πρόγραμμα απεξάρτησης, θα απαγορεύεται να σου απαγγελθούν κατηγορίες, θα έχεις αναστολή ποινών (υποθέτω αν εκκρεμούν εντάλματα εις βάρος σου από πριν), ελαφρυντικά και όλα τα καλούδια του κόσμου.

Σας έχω νέα: με εξαίρεση ίσως, ένα απειροελάχιστο ποσοστό, οι ναρκομανείς ΔΕΝ είναι ασθενείς – είναι απλά βλάκες και σε μερικές πάλι περιπτώσεις, ίσως, θύματα συντριπτικών περιστάσεων. Είχα συμμαθητές ναρκομανείς και είδα μια παιδική μου φίλη να βυθίζεται στο βούρκο, ανήμπορος να τη βοηθήσω, έχω γράψει άρθρο για τους ναρκομανείς της Ομόνοιας, τις άγριες ώρες που ο κόσμος αποφεύγει το κέντρο σαν τη βουβωνική πανώλη (και έχω δει αγοραπωλησία στα 20 μέτρα) και ακόμα παλιότερα, με έχουν ληστέψει ναρκομανείς. Έχω δει όλα τα προσωπεία αυτής της κατάστασης, ευτυχώς όχι από το πιο προσωπικό δυνατό πρίσμα (κοινώς, ιδία εμπειρία – μακριά από μας) και δεν μιλάω ελαφρά τη καρδία. Σε μια εποχή που που έχει βουΐξει ο τόπος εδώ και 20 χρόνια για το τι σου κανουν τα ναρκωτικά, που έχει κυκλοφορήσει το REQUIEM FOR A DREAM (μην στραβώνετε – το popular culture είναι το πιο δυνατό εργαλείο ενημέρωσης και προπαγάνδας, για καλό ή για κακό – τι νομίζετε δηλαδή, ότι επειδή ο Goebbels ήταν σατανικός, ήταν και ηλίθιος;), το να μπαίνεις σε αυτό το λούκι οικειοθελώς σημαίνει ότι κάτι δεν στροφάρει.

Περαιτέρω, για να δούμε τα πράγματα υπό το πρίσμα της εποχής μας: υποτίθεται ότι περνάμε μια περίοδο όπου κινδυνεύουν μισθοί, συντάξεις, η Πρόνοια έχει πατά διαόλου και όλοι ζουν με την αβεβαιότητα, αλλά όλοι αυτοί οι “ασθενείς” θα έχουν το δικαίωμα να είναι κρατική δαπάνη “με συνέναισή τους”. Κοινώς, όπως το παρελθόν, θα ξεκινανε τα προγράμματα, μετά θα την κάνουν, μετά θα ξαναμπαίνουν και γνωστό το γαϊτανάκι – και όλα αυτά με έξοδα του κάθε κακομοίρη που λιώνει μεροδούλι-μεροφάι. Ο νόμος δεν προβλέπει καν την αναγκαστική παραμονή στο πρόγραμμα μέχρι απεξαρτήσεως.

Για να το θέσουμε λοιπόν πιο απλά: ετοιμάζονται να πετάξουν το 40% του πληθυσμού των φυλακών στους δρόμους και να διασφαλίσουν την παραμονή τους έξω, ειδικά αν πρόκειται για άτομα μειωμένων αναστολών, ελέγχου και γενικά επίδειξης ασφαλούς κοινωνικής συμπεριφοράς, λόγω ναρκωτικών. Με το ζήτημα των μεταναστών (που, στην τελική, η ζωή των περισσοτέρων έχει υπάρξει μια διαδοχή από ανυπέρβλητα αδιέξοδα), ο απλός κόσμος άρχισε να στρέφεται στο credo και την προστασία οργανώσεων όπως η Χρυσή Αυγή, με τα γνωστά (και επερχόμενα ακόμα) αποτελέσματα. Πού να δείτε τι θα γίνει αν περάσει και εφαρμοστεί το νομοσχέδιο…

Τουλάχιστον η Ελλάδα (και κακά τα ψέματα, κυρίως η Αθήνα) δεν θα έχει να ζηλέψει τίποτα από τις “βρώμικες πόλεις” του αμερικανικού κινηματογράφου και οι Έλληνες θα βάλουν τα γυαλιά στον Dirty Harry και τον Punisher. Χμμμ… τώρα μου ήρθε μια ιδέα για ένα συγγραφικό κομμάτι – αφού ταμπουρωθώ στο σπίτι με νερό και κονσέρβες, όπως λέει ένας φίλος μου.

Α.Μ.

1 Comment

  1. Krizd said,

    September 7, 2011 at 17:58

    I agree with you my friend.


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: