Αφήγηση – Ημερολόγια Καταστρώματος #5: Στους Φαίακες και Πάλι Πίσω

Calypso by Francesco SpinelliΘέλουμε καταρχήν να ευχαριστήσουμε όλους τους φίλους που ήρθαν και παρακολούθησαν αυτή την αφήγηση από το Εργαστήρι του Έπους, ταξιδεύοντας μαζί μας σε άγριες θάλασσες και μαγικά νησιά, καθώς το καλοκαίρι εκπνέει. Ήταν μια βραδιά γεμάτη περιπέτεια, μυστήριο και μυσταγωγία, καθώς είδαμε να ξετυλίγεται η καταγωγή του Οδυσσέα κι έπειτα τον ακολουθήσαμε στο ταξίδι του μέσα από το όνειρο και τον εφιάλτη.

Η Ναυσικά Καψαλά μας μίλησε για την αληθινή καταγωγή του, από ποιον τον γέννησε η γαϊτανοφρύδα Αντίκλεια, για το όνομα που του έδωσε ο Αυτόλυκος και για την ουλή που κάποτε θα γινόταν το μοναδικό απομεινάρι εκείνου του ονόματος.

Εγώ τον ξέβρασα σε μια ακτή ανάμεσα στο εδώ και το εκεί, όπου ακούγοντας και λέγοντας ιστορίες για τα περασμένα θα πάρει πίσω το όνομά του.

Η Ναυσικά άρχισε να λέει τις ιστορίες που άκουσαν από εκείνον οι Φαίακες, πώς πέρασε από τους χίλιους κινδύνους κι έφτασε στο πλωτό νησί του Αιόλου, πώς η πίκρα και η ανοησία των συντρόφων τούς πήρε όλους μια ανάσα από την πατρίδα και τους έριξε στη χώρα των Γιγάντων Λαιστρυγόνων.

Η Άντζυ Καλαμαρά το στερνό, μαύρο καράβι το πήγε στο φωτεινό νησί της Κίρκης και τους συντρόφους στην σκοτεινή καρδιά του παλατιού της – κι είδαμε τον Οδυσσέα να προστρέχει ο πρόγονος που δεν ξέρει ότι έχει, ο φτερωτός Ερμής.

Η Ελίνα Κιουπάκη, από την Κίρκη τους πήγε στον ανήλιαγο τον Άδη, να βρούνε απάντήσεις από τον μάντη Τειρεσία κι εκεί βρίσκει ο Οδυσσέας τη σεβαστή του μάνα. Μιλάνε, ακούνε, κλαίνε, μα δεν μπορούν ν’ αγκαλιαστούν κι εκείνον τον πιάνει φόβος χλωρός κι από τον Άδη φεύγει.

Η Κάτια Καντούρη τους έφερε ξανά από το σκοτάδι στο φως, στου Ήλιου το νησί και είδαμε πώς, σαν κάποιος εύχεται να πεθάνει στη θάλασσα, παρά από την πείνα για να μην αγγίξει εκείνα τα ιερά κοπάδια, συχνά η ευχή του εκπληρώνεται. Η θάλασσα, στην Ωγυγία και τη νεράιδα Καλυψώ τον παρατά.

Η Γεωργία Φίλιου, με την παρέμβαση ξανά του Ερμή κι από την Καλυψώ τον πήρε, πάνω σε μια σχεδία κι ο Ποσειδώνας, από τους μακρινούς Αιθίοπες γυρνώντας, τον θαλασσοπνίγει πάλι, να χορτάσει βάσανα. Η Λευκοθέα θα τον σώσει, η νεράιδα της θάλασσας, με μαντήλι μαγεμένο κι έτσι τσακισμένο, η θάλασσα θα τον ξεβράσει σ’ ένα νησί, ανάμεσα; στο εδώ και το εκεί.

Όσο λέμε ιστορίες, το ταξίδι συνεχίζεται…

Α.Μ.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: