Έφυγε ο Πληγωμένος Βασιλιάς

Μέσα στο ευρύτερο άγχος και την περιρέουσα μιζέρια των ημερών, ήρθε προχθές και η είδηση πως πέθανε ο Robin Williams, αυτοκτονώντας (πιθανότατα) δι’ ασφυξίας με τη ζώνη του. Ο Williams ήταν γνωστός ιδίως ως ένας από τους πιο αγαπημένους κωμικούς, όμως πιστεύω πως η αληθινή του δύναμη ήταν να βγάζει ένα βαθύ συναίσθημα σε όλους τους ρόλους του, κωμικούς ή μη.

2014-08-13 - Robin Williams

Ήθελα κάτι να γράψω από τη στιγμή που το έμαθα, όμως η αλήθεια είναι πως δεν μπορούσα να βρω τα σωστά λόγια κι έτσι σήμερα ανέτρεξα στα λόγια κάποιου πολύ καλύτερου από εμένα, παραφράζοντας το μοναδικό ίσως χωρίο που μου αρέσει από τον HAMLET:

“Alas, poor Robin! I knew him, Horatio; a fellow of infinite jest, of most excellent fancy; […] Where be your gibes now? Your gambols? Your songs? Your flashes of merriment, that were wont to set the table on a roar?”

Πρόσφατα έτυχε να δω πάλι το BICENTENNIAL MAN (1999), όπου ο Williams παίζει το ρομπότ ονόματι Andrew και πρνάει κάπου τη μισή ταινία μέσα σε μια στολή η οποία φυσικά στερεί τη χαρακτηριστική του εκφραστικότητα στο πρόσωπο. Ωστόσο, η εκφραστικότητα αυτή είναι  εντυπωσιακά παρούσα στη φωνή και την ηθοποιία του.

Αναφορικά με τον τίτλο αυτού του post, μια από τις πιο παράξενες (κατά τη γνώμη μου) ταινίες του Williams ήταν το FISHER KING (1991), το οποίο χρησιμοποιεί την αρθουριανή φιγούρα του Φύλακα του Δισκοπότηρου ως όχημα για την κοινωνική και ψυχολογική λύτρωση των δύο πρωταγωνιστών (Robin Williams και Jeff Bridges). Παρόλο που μερικές φορές η ταινία γινόταν λίγο αλλόκοτη (όπως όλες σε όσες έχει ανακατευτεί ο Terry Gilliam (εδώ ως σκηνοθέτης), αυτό δεν στερούσε τίποτα από τις σκηνές της ανάμικτα θλιβερής και επικής καθημερινότητας που βιώνουν οι δύο χαρακτήρες.

Ο Robin Williams έπασχε από χρόνια κατάθλιψη. Δεν είναι κανένα μυστικό. Σε όλες του τις εμφανίσεις – σε ταινίες, σειρές, εκδηλώσεις – το μόνο που χρειαζόταν ήταν κανείς να τον παρατηρήσει με λίγη προσοχή, για να διακρίνει μια σχεδόν μόνιμη θλίψη κελιδωμένη στους μυς του προσώπου του (μοναδική εξαίρεση ίσως να είναι το HOOK). Ωστόσο, αυτό δεν τον εμπόδισε να κάνει ταινίες που θα μας βοηθούν πάντα να γελάμε, να σκάμε ένα χαμογελάκι, να ξαλαφρώνουμε λίγο στις δύσκολες στιγμές.

Όπως ο Πληγωμένος Βασιλιάς, ο Fisher King των αρθουριανών μύθων, φυλούσε το Δισκοπότηρο, μέχρι να το βρει ένας αληθινά αγνός και αθώος ιππότης (συνήθως ο Sir Percival), o Robin Williams ήταν ο φύλακας ενός γέλιου και μιας παιδικότητας που ο κόσμος μοιάζει να χάνει μέρα με τη μέρα.

Godspeed,

Α.Μ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: