Με Πενάκι και Σκαπάνη 2015 #1

Χθες άνοιξε τις πόρτες της η έκθεση-μετά-γιορτής comics, “Με Πενάκι και Σκαπάνη 2015”. Με συμμετοχή από 60 περίπου δημιουργούς, ο φιλόξενος Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων στεγάζει το φεστιβάλ για δεύτερη χρονιά, ενώ ο κήπος του γεμίζει με comics, φιγούρες χαρακτήρων σε κάθε γωνιά, κλαδί και φανοστάτη, prints, βιβλία και άλλες εικαστικές δημιουργίες. Ομιλίες, παραστάσεις, καλή παρέα και γέλια συνθέτουν το βασικό μενού της εκδήλωσης, καθώς βρισκόμαστε για να ξεσκάσουμε, να αλλάξουμε παραστάσεις και να βάλουμε λίγο κατά μέρος την εγχώρια και διεθνή ποιτική που ζούμε (και θα συνεχίσουμε να ζούμε) στο πετσί μας (για να το θέσω σεμνά).

Παρά τη ζέστη, το κουβάλημα, το στήσιμο, τα χλωμά και κουρασμένα πρόσωπα, η διάθεση είναι καλή και το καλαμπούρι καλά κρατεί. Πέρα από την παρουσία μου ελέω comics, απόψε στις 21:30 θα κάνω εκεί και μια παράσταση προφορικής αφήγησης, με ιστορίες από ολούθε κι από πάντοτε. Θα χαρώ πολύ να σας δω εκεί.

Ορίστε και μερικές (πολύ μέτριες) φωτογραφίες, βγαλμένες με το κινητό.

Αυτά προς το παρόν, περισσότερα ελπίζω τις ερχόμενες μέρες.

See you there,

A.M.

Comics σε Noir Αποχρώσεις

Χθες, Παρασκευή 12 Ιουνίου και ώρα 19:30, στο Bar Abodé (Αγ. Ασωμάτων 3 & Ερμού, Θησείο), έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης “Comics σε Noir Αποχρώσεις”, καθώς και συζήτηση γύρω από τη σχέση της noir λογοτεχνίας και του κινηματογράφου με το μέσο των comics. Ήταν η τρίτη και τελευταία εκδήλωση του 1ου Κύκλου για τον εορτασμό των 5 χρόνων από την ίδρυση της ΕΛΣΑΛ (Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας) και πιθανώς προοιμιακή μιας δεύτερης σε έναν νέο κύκλο εκδηλώσεων το φθινόπωρο.

Την “εισήγηση”, ούτως ειπείν, έκανα εγώ μαζί με τη Βέρα Κaρτάλου και τον Παναγιώτη Τσαούση (EXOTIC CITY CABARET, FIREARM FASHION), συνδημιουργούς του ελληνικού noir comic BIOGRAPHY (προοιμίου ενός επερχόμενου noir graphic novel), καθώς και της 3D Comic Παράστασης, ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.

Η συζήτηση κινήθηκε από μια σύντομη ιστορία και την προέλευση της noir αφήγησης και εικονογαφίας, μέχρι την απόδοσή τους στα comics και έπειτα φυσικά ευρύτερα την συγγραφή αστυνομικών ιστοριών στην Ελλάδα, την παραγωγή comics στην Ελλάδα και τον συγκερασμό των δύο. Στην Ελλάδα, οι δημιουργοί comics είναι μετρημένοι και οι δημιουργοί comics που έχουν ασχοληθεί με το noir, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Έτσι, όταν ανέλαβα τη διοργάνωση της έκθεσης και της εκδήλωσης, απευθύνθηκα καταρχήν σε δημιουργούς που έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο και κατόπιν σε εκείνους που πίστευα πως έχουν ταιριαστό σχεδιαστικό στυλ. Το αποτέλεσμα ήταν 13 εικονογραφήσεις που τώρα βρίσκονται κρεμασμένες στο Abodé όπου και θα παραμείνουν μέχρι και την Κυριακή, 21 Ιουνίου, καθώς και ένα installation της Βέρας Καρτάλου, με τίτλο “Human Residue”, το οποίο εμπνέεται από την επιστήμη της σήμανσης.

Σε μια πρώτη φάση θα ήθελα να παραθέσω τα έργα, με αλφαβητική σειρά των δημιουργών:

Σε δεύτερη φάση, έχω πολλές ευχαριστίες να απευθύνω: καταρχήν στους καλλιτέχνες, δίχως τους οποίους η έκθεση αυτή θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί. Στη Βέρα Καρτάλου που μου σύστησε τη Βίβιαν και στη Βίβιαν που μας παρείχε τον όμορφο και φιλόξενο χώρο του Abodé. Στη Βάλια Καπάδαη που μου έδωσε τελευταία στιγμή μια ιδέα για να λύσω ένα φρικτό πρόβλημα. Στο Ωκύτυπο και ιδίως στον Χρήστο, που κάθε φορά με σώζει στο… και πέντε! Σε όλους εσάς που παραβρεθήκατε στην εκδήλωση και κάναμε ωραία κουβέντα.

Καλή αντάμωση σε σοκάκια σκοτεινά!

Α.Μ.

MANGAIJIN ~memories~ The Annotated Edition!

Καλησπέρα, πέρα για πέρα που έλεγε και ο συγχωρεμένος ο Σπαθάρης με την φωνή του Καραγκιόζη. Πάλι δυστυχώς πέρασε ένας μήνας από τότε που έγραψα τελευταία φορά, αλλά αυτή τη φορά σας έχω νέα: καταρχήν, υπό έκδοση βρίσκεται από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο ο συλλογικός τόμος ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ, με αστυνομικά διηγήματα από 16 μέλη της Ε.Λ.Σ.Α.Λ. – ανάμεσά τους και το δικό μου. Ο τόμος αναμένεται τον Μάιο (περισσότερα εδώ).

Πέρα από τη συγγραφή ενός δεύτερου αστυνομικού διηγήματος (το πέμπτο μου συνολικά) για μια άλλη συλλογή (περισσότερα εν καιρώ), υπάρχει κάτι άλλο που με κράτησε αλυσοδεμένο στο πληκτρολόγιο τον τελευταίο μήνα και αυτό είναι η ομώνυμη έκδοση του τίτλου, το MANGAIJIN ~memories~ The Annotated Edition! Αν πάτε στο λήμμα Φανζίν του παρόντος blog, θα δείτε την σχετική αναφορά και τα εξώφυλλα του αρχικού fanzine, που κυκλοφόρησε 5 τεύχη μέσα στο διάστημα από το Δεκέμβριο του 2003, μέχρι τον Απρίλιο του 2006. Ήταν η πρώτη μας αυτοεκδοτική απόπειρα μαζί με τον Γιάννη Δαλκίδη (RUSTBONE), ο οποίος και είχε κάνει όλο το original artwork των τευχών.

Με το πέρας της έκδοσης του τεύχους #5, το MANGAIJIN σταμάτησε για πολλούς και διάφορους λόγους, οι οποίοι συνοψίζονται σε μία λέξη: “καθημερινότητα”. Σε εκείνο το σημείο της ζωής μας, δεν είχαμε τη δυνατότητα να συντηρήσουμε το εγχείρημα, οπότε είπαμε να σταματήσουμε με αξιοπρέπεια στο ήδη καθυστερημένο εκείνο τεύχος. Πέρα από την περιστασιακή συζήτηση με παλιούς φίλους ή αναγνώστες που έτυχε να γνωρίσω αργότερα, το MANGAIJIN παρέμεινε ένα τετελεσμένο κεφάλαιο της ζωής μου, αν και πότε-πότε φλέρταρα με την ιδέα μιας επανέκδοσης υπό μορφή συλλογής. Ωστόσο δεν το πήρα ποτέ απόφαση.

Πριν 2 περίπου χρόνια, συνάντησα μια κοπέλα που είχε υπάρξει αναγνώστρια του τεύχους #1 σε ηλικία 12 ετών και πρέπει να πω ότι η συζήτησή μας (εκτός από το ότι με έκανε να νοιώσω μαθουσάλας), άγγιξε μέσα μου μια ευαίσθητη χορδή. Έτσι, όταν μια πολύ καλή φίλη, η Σίσσυ Λεονταρίτη, μου πρότεινε να συνεργαστούμε για μια  επαυξημένη επανέκδοση του υλικού του MANGAIJIN, κάνοντας χρήση του Blurb, δεν χρειάστηκε και πολλή σκέψη για να συμφωνήσω. Το Blurb είναι μια online υπηρεσία που δίνει τη δυνατότητα σύνθεσης και εκτύπωσης βιβλίων δίχως ανησυχία για μεσάζοντες, διανομείς κλπ., όπου μπορεί κανείς να παραγγείλει απευθείας το βιβλίο.

Έτσι στρωθήκαμε στη δουλειά και ένα μήνα αργότερα, να ‘μαστε! Το βιβλίο περιέχει μια επιλογή άρθρων μου από το MANGAIJIN και κάποιες άλλες πηγές, όλα γύρω από τα manga, τα anime, το cosplay και γενικότερα αυτό που σήμερα αποκαλείται Japanese Visual Culture, καθώς και τα manga, strips και ποικίλα original artwork  που είχε κάνει ο Γιάννης Δαλκίδης για τα τεύχη. Το (στα δικά μου τουλάχιστον μάτια) κολοσσιαίο γραφιστικό έργο ανέλαβε η Σίσσυ Λεονταρίτη, ενώ το original artwork του Γιάννη που χρησιμοποιήθηκε για το εξώφυλλο χρωμάτισε και έδεσε στην όμορφη αυτή σύνθεση ο Θοδωρής Κασκάνης. Τα άρθρα έχω επιμεληθεί εκ νέου εγώ, διορθώνοντας παλαιότερα λάθη και προσθέτοντας άφθονες υποσημειώσεις και επεξηγήσεις, τόσο για το ιστορικό της συγγραφής τους, όσο και για το περιεχόμενο, σε σχέση με γεγονότα που έλαβαν χώρα στα χρόνια μεταξύ της συγγραφής και της νέας έκδοσης. Όλα τα manga και strips έχουν νέο lettering και όσα ήταν σε συνέχειες έχουν μαζευτεί σε ένα συνεκτικό σύνολο.

Όποιος ενδιαφέρεται για το MANGAIJIN ~memories~ μπορεί να το παραγγείλει εδώ, καθώς και να δει ένα preview 19 σελίδων (επί συνόλου 120) από το περιεχόμενό του.

Δεν μου διαφέυγει η ειρωνεία του χρονισμού, δεδομένης της δραματικής κατάστασης στην Ιαπωνία, αλλά επ’ αυτού διοργανώνουμε με μερικούς φίλους κάτι τελείως διαφορετικό, προκειμένου να αποστείλουμε βοήθεια στους πληγέντες και τις ομάδες διάσωσης.

Την καλημέρα μου και σύντομα περισσότερα νέα,

Α.Μ.

%d bloggers like this: