Ιστορίες, Βιβλία, Comics and Oh my…!

Καλησπέρα στην ομήγυρη, όσοι κι αν είστε, όποιοι κι αν είστε. Όπως ίσως έχετε παρατηρήσει, αυτή την εποχή είμαι πνιγμένος, απολύτως στα όρια της αντοχής μου, σε βαθμό που σταμάτησα (προσωρινά τουλάχιστον) το Παραμυθόγραμμα – όμως, θέλω να πιστεύω, για καλό λόγο. Μέσα στο σαββατοκύριακο, 8-9 Νοεμβρίου, θα συμμετέχω σε μια πληθώρα εκδηλώσεων με πολλούς και διαφορετικούς συνεργάτες, αναφορικά με διαφορετικά και συνάμα συγγενή projects.

Προκειμένου λοιπόν να τα έχω κι εγώ ξεκάθαρα στο μυαλό μου, αλλά και για όποιν ή όποια ενδιαφέρεται, έχουμε τα ακόλουθα:

2014-10-31 - Time Guardians SmallΣάββατο, 08/11, 12:00-14:00 – “Γίνε κι Εσύ Φύλακας” (Public Χαλανδρίου, Γκίνη 5, Χαλάνδρι). Η δεύτερη συνάντηση ενός εργαστηρίου διαδραστικής αφήγησης για παιδιά. Με υπόβαθρο τα βιβλία του Alex Scaroow, τα παιδιά αναλαμβάνουν το ρόλο των πρωταγωνιστών σε μια ιστορία επιστημονικής φαντασίας με ταξίδια στο χρόνο. Το εργαστήριο απευθύνεται σε παιδιά 9 ετών και άνω και τα παιδιά μπορούν να συμμετάσχουν ακόμη κι αν δεν ήρθαν στην πρώτη συνάντηση.  Πατήστε εδώ για το δελτίο τύπου και τη φόρμα συμμετοχής.

2014-09-16 - Season 2 Texture - Small ModΣάββατο, 08/11, 15:00-15:30 – Παρουσίαση του BOTCH! στο Way to Φantasticon (“Second Skin”, Δαμοκλέους 8, Γκάζι). Με τη Μαρία Κουλουμπαρίτση φιλοξενούμαστε στο εισαγωγικό διήμερο για το χώρο του φανταστικού, το οποίο διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Φίλων του Φανταστικού, ως άνοιγμα της κουλτούρας του fantasy στο ευρύ κοινό. Το Σάββατο θα παρουσιάσουμε το BOTCH!, το comic μας που περιστρέφεται γύρω από μια παρέα geeks, με έμφαση στα επιτραπέζια RPG (Roleplaying Games). Θα μιλήσουμε για τις ιδέες του comic, την έμπνευση από πίσω, την ως τώρα πορεία του και τα σχέδιά μας για το εγγύς και το απώτερο μέλλον. Η παρουσίαση θα συνοδεύεται από mini έκθεση σελίδων και artwork της Μαρίας. Διαβάστε εδώ το πλήρες πρόγραμμα του Way to Φantasticon.

Νέκυια Preview [Εξώφυλλο, 2014]

Κυριακή, 09/11, 18:00-18:30 – Παρουσίαση της ΝΕΚΥΙΑΣ στο Way to Φantasticon (“Second Skin”, Δαμοκλέους 8, Γκάζι). Με τη Βάλια Καπάδαη φιλοξενούμαστε στο εισαγωγικό διήμερο για το χώρο του φανταστικού, το οποίο διοργανώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Φίλων του Φανταστικού, ως άνοιγμα της κουλτούρας του fantasy στο ευρύ κοινό.  Την Κυριακή θα παρουσιάσουμε τη ΝΕΚΥΙΑ, το comic μας που είναι εμπνευσμένο από Ραψωδία λ’ της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ (ένα από τα αρχαιότερα έπη φαντασίας) και το έργο του Ομήρου γενικότερα. Θα γίνει προφορική αφήγηση κι έπειτα θ’ ακολουθήσει σχετική παρουσίαση και συζήτηση της σχέσης προφορικής αφήγησης και comics. Διαβάστε εδώ το πλήρες πρόγραμμα του Way to Φantasticon.

2014-11--08 - 09 - The Way to Φantasticon Poster

Fairy Dance [Arthur Rackham]Κυριακή, 09/11, 19:00 – Το Μυθολόγιο σας Καλοσωρίζει στη Στέγη του (Πλατεία Καρύτση 5, 1ος όροφος, Αθήνα). Η Στέγη Προφορικότητας και Παράδοσης “Μυθολόγιο” ανοίγει τις πόρτες της στο κοινό, σε μια βραδιά γνωριμίας γεμάτη ιστορίες και τραγούδια. Θα γίνουν παρουσιάσεις των εργαστηρίων και των λεσχών μας που έχουν ήδη ανακοινωθεί, θα είμαστε διαθέσιμοι για ερωτήσεις και διευκρινήσιες και πάνω απ’ όλα, θα είμαστε μια όμορφη αφηγηματική παρέα. Επισκεφτείτε το επίσημο blog μας για το δελτίο τύπου.

Έπονται και άλλα, όμως προς το παρόν ας μείνουμε σε αυτά που είναι πολύ, πολύ άμεσα

Λαχανιασμένος,

Α.Μ.

Παραμυθόγραμμα Δεκεμβρίου 2011

Να ‘μαστε πάλι! Καλό μήνα σε όλους (και στου Θεού τ’αυτί) – ελπίζω να έχετε όρεξη και αντοχές διότι το Παραμυθόγραμμα του Δεκεμβρίου ξεκινάει ήδη γεμάτο μέχρι τα μπούνια (κι εγώ τον ξεκινάω με γρίπη τρικούβερτη). Όπως πάντα ξεκινάμε με ό,τι έχει ανακοινωθεί (και έχει πάρει το μάτι μου) και καθ’ οδόν εμπλουτίζουμε. Επίσης, αν μου έχει διαφύγει κάτι, μην διστάσετε να μου το επισημάνετε με ένα comment και θα το προσθέσω. Θα έλεγα, όπως το motto των Stark, “Winter is Coming”, αλλά ο χειμώνας έχει ήδη έρθει. Το πρόβλημα είναι ότι κατά πόδας τον ακολουθεί το σκοτάδι (μεταφορικά – κυριολεκτικά δεν πειράζει).

Αρχή του Παραμυθογράμματος Δεκεμβρίου, καλησπέρα σας!

Σάββατο, 03/12, Έναρξη στις 11:30 και τις 12:30 – Παραμύθια στον Εθνικό Κήπο (Παιδική Βιβλιοθήκη του Εθνικού Κήπου, Αθήνα).

Σάββατο, 03/12, Έναρξη στις 20:30 – Βραδιά Αφήγησης “ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΙΙ: Επιστροφή, Μνηστηροφονία, Αναγνωρισμός” (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Κεραμεικός).

Δευτέρα 05/12, Έναρξη στις 20:00 – Αφήγηση Λαϊκών Παραμυθιών (Καφέ-Ροκάδικο “Αέρας Πεχλιβάνης”, Ολυμπίας 3 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Πειραιάς).

Πέμπτη 08/12, Έναρξη στις 20:00 – Ιστορίες για Λύκους (Καφέ-Μπαρ “BEDUIN”, Δεκελέων 33 και Ελασιδών, Γκάζι).

Σάββατο, 10/12, Έναρξη στις 11:00 – 2ο Φεστιβάλ Αφήγησης – Αφιέρωμα στη Νορβηγία (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Κεραμεικός).

Σάββατο 10/12, Έναρξη στις 11:00 – 1ο Παιδικό Φεστιβάλ Λόγου, Έκφρασης και Δημιουργίας (Πρώην Αμερικανική Βάση Ελληνικού).

Κυριακή 11/12, Έναρξη στις 11:00 – 1ο Παιδικό Φεστιβάλ Λόγου, Έκφρασης και Δημιουργίας (Πρώην Αμερικανική Βάση Ελληνικού).

Κυριακή 11/12, Έναρξη στις 11:00 – “Το Παραμύθι της Κυριακής” (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Τοσίτσα 1 και Πατησίων, Αθήνα).

Κυριακή, 11/12, Έναρξη στις 11:30 – “Χριστουγεννιάτικες Σκανταλιές!” (Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16, Θησείο).

Πέμπτη, 15/12, Έναρξη στις 21:00 – “Περιμπανού τη Λέγαν…” (Μουσική Σκηνή “Μακάρι”, Ζωοδόχου Πηγής 125 και Κομνηνών, Αθήνα).

Κυριακή, 18/12, Έναρξη στις 11:30 – Τα Δώρα των Παραμυθιών (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Κεραμεικός).

Κυριακή, 18/12, Έναρξη στις 18:30 – Παρουσίαση και Αφήγηση απο το Βιβλίο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΑΔΩΝ (ΙΑΝΟS, Σταδίου 24, Αθήνα).

Δευτέρα, 19/12, Έναρξη στις 19:30 – Παρουσίαση και Αφήγηση απο το Βιβλίο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΑΔΩΝ (Πολυχώρος “Παραπέρα”, Αχαρνών 61 και Φερών, Αθήνα).

Τετάρτη, 21/12, Έναρξη στις 19:00 – Συνάντηση Γνωριμίας με τη Λέσχη Αφήγησης “Λες;” (Περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ, Μαυροκορδάτου 9, Αθήνα 1ος Όροφος).

Παρασκευή, 23/12, Έναρξη στις 19:30 – Από το Σκότάδι στο Φως: Βραδιά Ελεύθερων Αφηγήσεων (Café “European Village”, Μοναστηρίου 140 και Τηλεφάνους, Ακαδημία Πλάτωνος).

Σάββατο, 24/12, Έναρξη στις 12:00 – “Τα Δώρα των Παραμυθιών και τα Παραμύθια Δώρα” (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Βασιλέως Γεωργίου Β’ 17-19 και Ρηγίλλης, Αθήνα).

Τρίτη, 27/12, Έναρξη στις 17:00 – Σκανταλιάρηδες Καλικάντζαροι, Παιχνιδιάρικα Ξωτικά (“Ιδιόμελο”, Ελευθερίου Βενιζέλου 17, Μαρούσι).

Τετάρτη 28/12, Έναρξη στις 19:00 – Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες και Παραμύθια στην Αστραδενή (Art Café “Αστραδενή”, Έρκυνας 5, Λειβαδιά).

Τετάρτη, 28/12, Έναρξη στις 20:00 – “Τα Δώρα των Παραμυθιών και τα Παραμύθια Δώρα” (Πνευματικό Κέντρο “Στυλιανός Ρέστης”, Κορησσία Κέας).

Παρασκευή, 30/12, Έναρξη στις 18:00 – Τα Δώρα των Παραμυθιών (Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου, Σολωμού και Κωνσταντινουπόλεως, Μοσχάτο).

Σάββατο 31/12, Έναρξη στις 12:00 – “Ψηλή μου Δενδρολιβανιά… Κι Αρχή Καλός μας Χρόνος” (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Βασιλέως Γεωργίου Β’ 17-19 και Ρηγίλλης, Αθήνα).

Αυτά, έτσι με το που μπήκε ο μήνας (edit 1: και όπως βλέπετε, ούτε μέσα του μήνα και ο εκδηλώσεις έχουν διπλασιαστεί). Τεντώστε λοιπόν τα αυτιά σας κι ετοιμάστε τα καλάθια σας να γεμίσουν ιστορίες και να φωτίσει ο τόπος – αυτή είναι μόνο η αρχή! (Edit 2: Και καθώς αυτός ο χρόνος προσπαθεί να φύγει, είναι λες και όλοι οι παραμυθάδες τον ξεπροβοδίζουν με ιστορίες).

Α.Μ.

Game O(r)N(ot) 2.0

Το παρόν είναι ένα κείμενο που σκόπευα να γράψω προ δύο μηνών, αλλά διάφορες υποχρεώσεις με εμπόδισαν. Ωστόσο, καθότι η παραμονή της έκθεσης στην Ελλάδα επεκτάθηκε μέχρι το τέλος του τρέχοντος μήνα, βρήκα την ευκαιρία να βγάλω το άχτι μου.

Πριν από κάμποσο καιρό, στα τέλη Δεκέμβρη, ένας από τους πιο hardcore και παλαιόθεν gamer φίλους μου (στον οποίο θα ανφέρομαι τούδε και στο εξής ως ΤΚ), πρότεινε να πάμε στην έκθεση Game On 2.0 που γινόταν στο Γκάζι και την οποία είχε δει στην Αγγλία παλιότερα. Μπορεί να μην είμαι die-hard gamer και μάλλον παραμένω κολλημένος σε ορισμένους συγκεκριμένυς τίτλους και είδη, αλλά όπως πολλοί της γενιάς μου μεγάλωσα με SUPER MARIO 3, είχα μια μικρή συλλογή από “κομπιουτεράκια” – όπως τα λέγαμε – και σαν παιδί είχα θυσιάσει κάμποσα πενηντάρικα και κατοστάρικα (δραχμές, υπό μορφή κερμάτων) στο “ηλεκτρονικάδικο” (συνήθως στη Χίο). Δεν μπορούσα λοιπόν να αρνηθώ την πρόσκληση για ένα trip down memory lane…

Για να αποφύγουμε  το εξωφρενικό εισητήριο των 14 ευρώ και την πιθανή κσμοσυρροή του Σαββάτου, πήγαμε μια καθημερινή, για το μη ευκαταφρόνητο ποσό των 10 ευρώ έκαστος (το οποίο, με την επέκταση της έκθεσης μέχρι τέλος Φλεβάρη, έπεσε στα 6 ευρώ, όπως είδα σε μια αφίσα στην Πανεπιστημίου – βέβαια αυτό αντικρούεται από τις διάφορες ανακοινώσεις της παράτασης που διάβασα, σύμφωνα με τις οποίες τα 6 ευρώ είναι το παιδικό τις καθημερινές).

Δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς περίμενα να δω, αλλά δεδομένης της “φασαρίας” που είχε κάνει η έκθεση, σίγουρα κάτι άλλο από αυτό που είδα. Ναι, είχε games από όλες τις δεκαετίες, από το ’60 μέχρι σήμερα, ναι αρκετά ήταν αναγνωρίσιμα και ειδικά στους fans του Atari και της Amiga, ναι είχε τη Virtusphere, το Sony Move και “το BUZZ, το απόλυτο μουσικό QUIZ“, όπως γράφει και στο site της έκθεσης, το οποίο αποτελεί μια από τις πιο ανούσιες κυκλοφορίες που έχω δει ποτέ για κονσόλα. Ωστόσο, ας παρακάμψουμε αυτό το τελευταίο (και το ένα χαλασμένο εκ των δύο χειριστηρίων της εν λόγω κονσόλας) και ας δούμε τα υπόλοιπα.

Όσο αφορά το κύριο – τουλάχιστον για μένα – δέλεαρ της έκθεσης, κοινώς τα παλιά παιχνίδια, σίγουρα δεν άξιζαν την τιμή του εισητηρίου: μπορεί να είχε κάποιο ενδιαφέρον η διαδοχή από το τότε στο σήμερα, αλλά arcade παρατεταγμένα δίχως εξηγήσεις, ιστορικό ή έστω χρονολογία κυκλοφορίας (τα περισσότερα), αποτελούν ένα σύνολο προς εσωτερική κατανάλωση και σίγουρα όχι κάτι που χρίζει του τίτλου “έκθεση για όλους”. Η δε “θεματική οργάνωση” ήταν προφανώς κατανοητή μόνο στους διοργανωτές. Αν δεν ήταν μαζί μου ο ΤΚ, ο οποίος ανήκει στον στενό κύκλο αυτών (των Ελλήνων) που είναι πραγματικά ειδήμονες τοιυ gaming εξ’ εμπειρίας και ο οποίος ουσιαστικά μου παρείχε ένα guided tour, νομίζω ότι δεν θα είχα μείνει εκεί μέσα ούτε μια ώρα.

Ας δούμε τώρα αυτό για το οποίο έσκουζε πολύς κόσμος, “το μέλλον του gaming”, το Virtusphere: ένα (δυσκίνιτο, μεταλλικό) σφαιρικό hamster wheel σε ανθρώπινο μέγεθος, συνοδευόμενο από virtual reality goggles και το αναγκαίο για shoot ’em up όπλο. Καλά ως εδώ… ή μήπως όχι; Ας αρχίσουμε από το γεγονός ότι η διατήρηση της ισορροπίας μέσα στη σφαίρα είναι εξαιρετικά δύσκολη, καθιστώντας και την in-game πράξη του περπατήματος άθλο (στην περίπτωσή μου, ακόμα και τα όσα βήματα κατάφερα να κάνω, in-game δεν με πήγαν πουθενά). Όσο αφορά το το ίδιο το παιχνίδι, μάλλον δεν πρόσεξα ότι πρέπει να είχε τίτλο Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΡΑΦΙΚΩΝ, αφού η ποιότητα εικόνας μέσα από τα goggles ήταν άθλια και σε καμία περίπτωση δεν έδινε την αίσθηση του “immersion” σε έναν virtual κόσμο. Όσο αφορά το ίδιο το παιχνίδι, κάποιο αδιάφορο shoot ’em up όπου οι εχθροί ήταν είτε κάτι κίτρινα νομιστεράκια, είτε κάτι καφέ δεινοσαυράκια, ας μην το πιάσουμε καλύτερα.

Εδώ θέλω να κάνω μια παύση: όπως εξήγησα, δεν είμαι die-hard gamer και αναγνωρίζω ένα πιθανά σημαντικό επίπεδο άγνοιας σχετικά με αυτά που έβλεπα. Αν είχα όμως αμφιβολίες για τη δυνατότητά μου να εκτιμήσω την έκθεση, το απογοητευμένο βλέμμα του ΤΚ και έπειτα ο ίδιος, μου επιβεβαίωσαν ότι ήταν στεγνή, αρκετά αδιάφορη και κυρίως, σημαντικά μικρότερη από αυτή που είχε δει στην Αγγλία.

Κλείνοντας, υπήρξε ακόμα ένα στοιχείο που έριξε την ποιότητα της επίσκεψης και αυτό ήταν η παντελής άγνοια και (αρκετά έκδηλη) αδιαφορία του προσωπικού. Με την εξαίρεση του υπεύθυνου της Virtusphere, ο οποίος τουλάχιστον προσπαθούσε, οι υπόλοιποι δύο με τους οποίους διασταυρώθηκα δεν είχαν καν τις στοιχειώδεις γνώσεις για να βοηθήσουν με τη λειτουργία μιας κονσόλας, με αποτέλεσμα να δώσει λύση ένας άλλος επισκέπτης! Δεν ζήτησα “ακαδημαϊκούς” του gaming, αλλά τουλάχιστον ανθρώπους που να έχουν επαφή με το αντικείμενο που υποτίθεται πως επικοινωνούν στους επισκέπτες. Ο δε άνθρωπος του “προσωπικού ασφαλείας”, ο οποίος φρόντιζε με δρακόντεια επαγρύπνηση και προειδοποιήσεις να μην μπει κανείς τσάμπα (επειδή ήμασταν-δεν ήμαστν 15 άνθρωποι και μπορεί να του ξέφευγε κανένας), ήταν το κερασάκι στην τούρτα της φαιδρότητας. Θυμίζω δε, ότι αν πηγαίναμε Σάββατο θα πληρώναμε 14 ευρώ για τη μοναδική αυτή εμπειρία…

Κοινώς, για άλλη μια φορά γινόμαστε αποδέκτες ενός μέτριου, υπερ-κοστολογημένου προϊόντος και κατά τα άλλα ζητωκραυγάζουμε για την τιμή που μας έκαναν (όπως φαίνεται από τις διθυραμβικές κριτικές που απέσπασε η έκθεση σε ποικίλα ελληνικά blog και site). Να τονίσω βεβαια ότι το παρόν κείμενο εκφράζει τη γνώμη δύο μόλις ανθρώπων, του ενός άμεσα και του άλλου έμμεσα και σε καμία περίπτωση δεν είναι στατιστικά σημαντικό. Ωστόσο, δεν μου αρέσει καθόλου το κουτόχορτο και όταν κάτι μου φαίνεται απάτη, θέλω να το χαρακτηρίζω ως τέτοια.

A.M.

%d bloggers like this: