Ερευνητική Ομάδα Παραμυθιών – Τα Τέρατα της Ιαπωνίας, Τότε και Τώρα [Επανάληψη]

Ai and Spirits

Η Ερευνητική Ομάδα Παραμυθιών συναντιέται στο Εργαστήρι Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας (Ιωάννου Φιλήμονος 3, πίσω από την Αμερικανική Πρεσβεία)  την Κυριακή, 8 Δκεμμβρίου και ώρα 11:30 για παρουσίαση και συζήτηση του θέματος “Τα Τέρατα της Ιαπωνίας, Τότε και Τώρα”.

Για την ακρίβεια, τρεις γενναίες και ένας γενναίος της ομάδας συναντήθηκαν στις 24 Νοεμβρίου για το ίδιο ακριβώς θέμα, αλλά ο καταιγισμός του Susano-o no Mikoto (Ιάπωνας Θεός του Κεραυνού) δεν επέτρεψε στους υπόλοιπους να προσέλθουν, οπότε είπαμε να κάνουμε μια συνάντηση εκ νέου, με συναίσθημα (“once more, with feeling”).

Ας ελπίσουμε οι θεοί να δείξουν κατανόηση αυτή τη φορά.

Οι συναντήσεις της ομάδας είναι ανοιχτές, αλλά αν θέλετε να δηλώσετε συμμετοχή μπορείτε να καλέσετε στο 211-4051903.

Επίσης, αν έχετε Facebook, μπορείτε να παρακολουθείτε και να ενημερώνετστε για τις δραστηριότητες της ομάδας στο group Codex Monstrorum.

Α.Μ.

Ερευνητική Ομάδα Παραμυθιών – Τα Τέρατα της Ιαπωνίας, Τότε και Τώρα

2013-11-24 - Mononoke

Η Ερευνητική Ομάδα Παραμυθιών συναντιέται στο Εργαστήρι Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας (Ιωάννου Φιλήμονος 3, πίσω από την Αμερικανική Πρεσβεία)  την Κυριακή, 24 Νοεμβρίου και ώρα 11:30 για παρουσίαση και συζήτηση του θέματος “Τα Τέρατα της Ιαπωνίας, Τότε και Τώρα”.

Οι συναντήσεις της ομάδας είναι ανοιχτές, αλλά αν θέλετε να δηλώσετε συμμετοχή μπορείτε να καλέσετε στο 211-4051903.

Επίσης, αν έχετε Facebook, μπορείτε να παρακολουθείτε και να ενημερώνετστε για τις δραστηριότητες της ομάδας στο group Codex Monstrorum.

Α.Μ.

Οι Αλυσίδες του Πληκτρολογίου και Άλλες Ιστορίες

Τέλη Απριλίου και ξαφνικά νεροποντή, μετά από δυο μέρες βαριάς και αρκετά αποπνικτικής ατμόσφαιρας. Για κάποιο λόγο, η βροχή σχεδόν απαρέγκλιτα με οδηγεί σε κάποιου είδους συγγραφική ενέργεια, ακόμα κι αν πρόκειται για μια εκ των εκατοντάδων σελίδων σημειώσεων που ποτέ δεν θα δουν το φως της μέρας, ως κάτι ολοκληρωμένο. Στην περίπτωση, μια και βρίσκομαι εν μέσω προσωρινής ανάπαυλας από τα άλλα συγγραφικά μου καθήκοντα, είπα να πεταχτώ από εδώ, μιας και το τελευταίο τετράμηνο είχαμε εξελίξεις σε πολλά και τρέχοντα.

Όπως είχα αναφέρει στο Ο Καιρός στη Μόρια και στο MANGAIJIN ~memories~ The Annotated Edition!, τον Γενάρη έγραψα το τέταρτό μου αστυνομικό διήγημα, για τη συλλογή ΕΙΣΟΔΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ των εκδόσεων Μεταίχμιο, όπου συμμετέχουν και άλλοι 15 συγγραφείς, μέλη της Ε.Λ.Σ.Α.Λ. και η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Μαΐου. Στην πορεία προέκυψε και η ευκαιρία για το πέμπτο μου διήγημα, για το οποίο όμως ακόμα δεν μπορώ να πω περισσότερα.

Από τις 8-10 Απριλίου (και την 7η για στήσιμο και προετοιμασίες) αναγκάστικα να σπάσω προσωρινά τις αλυσίδες του πληκτρολογίου και να πάω στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση για το τριήμερο COMICDOM CON ATHENS 2011, το οποίο στέφθηκε και φέτος με κολοσσιαία επιτυχία (χωρίς πλάκα). Μέσα σε όλα, ένας μικρός προσωπικό θρίαμβος ήταν ότι εξαντλήθηκε το προαναφερθέν MANGAIJIN ~memories~ (τα αντίτυπα που είχα στο περίπτερο της Comicdom Press), γεγονός που με καθιστά αισιόδοξο για μελλοντικές παραγγελίες του από το internet.

Βέβαια, το σπάσιμο των αλυσίδων μου σήμαινε απλά ότι οι εν αμόνι αδελφοί μου βρήκαν την ευκαιρία να σφυρηλατήσουν, νέες, βελτιωμένες και φυσικά χοντρύτερες, οι οποίες θα με κρατούσαν το επόμενο δεκαήμερο σχεδόν ακίνητο μπροστά στην οθόνη, να ξεδιαλέγω, να editάρω και να ποστάρω φωτογραφίες μαζί με τις “εκ των ουκ άνευ” λεζάντες τους, στα τέσσερα post του Con Report.

Κάπου 400 (και κάτι ψιλά) φωτογραφίες αργότερα (εκ των 1500 που αριθμούσαν οι δικές μου μαζί με του Άκη Τριανταφύλλου), ήμουν επιτέλους ελέυθερος! Μπορούσα να ησυχάσω, μπορούσα να χαλαρώσω, μπορούσα να… ετοιμαστώ για το φιλανθρωπικό event που είχαμε στις 15 Απριλίου για την Ιαπωνία, στο Da Sein. Παρά την κραυγαλέα απουσία των περισσότερων ανθρώπων που γεμίζουν (ή γέμιζαν – δεν ξέρω τι γίνεται τώρα) ολόκληρα πεζοδρόμια στα J-party και ολόλυζαν “we will always support Japan” στη συναυλία των Orochi στο 7 Sins (21/04), στο event παρέστησαν πολλοί άνθρωποι που δεν ήξερα και αρκετοί παλιοί φίλοι που έχουν επίσης σταματήσει να πηγαίνουν στα party, με αποτέλεσμα να μαζευτεί ένα αξιοπρεπέστατο ποσό. Αυτό χρησιμοποιήθηκε για να αγοραστούν παιδικά ρούχα (ηλικίες 0-9), τα οποία και απεστάλθηκαν σήμερα σε μια από τις ομάδες υποστήριξης στη Fukushima (αναλυτικές πληροφορίες στο πιο πάνω link, καθώς και εδώ).

Το Πάσχα ήρθε πάνω στην ώρα και στη διάρκειά του προέβην σε εκτενείς γαστρονομικές κραιπάλες, οι οποίες συχνά περιελάμβαναν διάφορα σωθικά – όμως μάλλον δεν θέλετε να μάθετε περισσότερα επ’ αυτού. Υπάρχουν ακόμα διάφορα πράγματα στα σκαριά, κάποια που θα ανακοινωθούν σύντομα, άλλα που απέχουν περίπου ένα διάστημα τριμήνου και κάποια που είναι για εσωτερική κατανάλωση (όπως το γεγονός ότι άρχισα να αρχειοθετώ τα βιβλία μου – όχι αυτά που έχω γράψει / συμμετάσχει, αλλά αυτά που διαβάζω).

Αυτή τη στιγμή, η πιο έκδηλη ελπίδα μου είναι οι βροχερές μέρες να κρατήσουν λίγο ακόμα. Η δροσιά πριν τον κλίβανο.

Προσωρινά λυόμενος,

Α.Μ.

Υ.Γ. Βρήκα εξαιρετικά χιουμοριστικό το εξής, αναφορικα με τους Orochi: όπως πληροφορήθηκα, όταν βγήκαν επί σκηνής όλοι (και κυρίως όλες) τσίριζαν, εκφράζοντας ως είθισται την αγάπη και τη λατρεία τους προς τη μπάντα. Όταν ο Ushi-Waka παρουσίασε τα μέλη, στρέφοντας στο κοινό το μικρόφωνο για να τσιρίξουν το όνομα του καθενός, κανείς δεν ήξερε καν πώς τους λέγανε. Awkward much?

%d bloggers like this: