Ανάγνωση της Οδύσσειας Εν Δήμω – Ημέρα 1η (12/11/2011)

Πάνε 5 μήνες, αλλά δεν το έχω ξεχάσει. Πώς θα μπορούσα άλλωστε; Πώς θα μπορούσε οποιοσδήποτε επό εμάς που βρέθηκε εκεί όλες εκείνες τις ώρες, ή έστω ένα μέρος τους; Μέσα σε δύο μέρες, μια ομάδα τρελών (αλλά ωραίων τρελών), με εμπνεύστρια και πρωτοστατούσα τη Μάνια Μαράτου, διαβάσαμε ολόκληρη την Οδύσσεια στη Στοά του Βιβλίου, μένοντας εκεί κάπου 8 ώρες την πρώτη μέρα και 6 τη δεύτερη. Η Μάνια είχε κάνει μόνη της τη δύσκολη δουλειά να χωρίσει την Οδύσσεια σε αφηγηματικές ενότητες – σε “σκηνές” αν θέλετε – και με ραψωδιες και στίχους αναρτημένα σε έναν αυτοσχέδιο πίνακα, ο καθένας ερχόταν και “καπαρωνε” κομμάτι ή έπαιρνε επιτόπου σειρά για να διαβάσει.

Είχαμε πληθώρα μεταφράσεων, ο καθένας με τις προτιμήσεις του: η δασκάλα μας προτιμά Μαρωνίτη, εγώ Σιδέρη και ο παλιός μου φίλος, ο ανέκαθεν και πάντοτε πληθωρικός τω λόγω Βασίλης Κιουστελίδης, τη μετάφραση του Ψυχουντάκη – Οδύσσεια στα Κρητικά. Στ’ αλήθεια, νομίζω ότι άλλη δεν θα του πήγαινε καλύτερα, ειδικά όταν διάβαζε τις σκηνές μάχης (τις οποίες προοδευτικά του δώσαμε εργολαβία). Αρχικά στο αίθριο της Στοάς του Βιβλίου (κάτω, όχι στην ταράτσα) και καθώς έπεσε το βράδυ, μαζί του κι η θερμοκρασία, ολόγυρα και μπροστά από το άγαλμα της Αθηνάς Παλλάδας διαβάσαμε μέχρι τη Ραψωδία Μ’ και φύγαμε πλέον περίπου την ώρα που ή στοά έκλεινε.

Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο, παρά κατόπιν επώδυνης επιλογης ανάμεσα σε εκατοντάδες φωτογραφίες, να παραθέσω μερικές από την πρώτη ημέρα. Μου λείπουν ένα-δυο ονόματα από τους συμμετέχοντες σε αυτήν τη παλαβή πρωτοβουλία του Μυθολογίου και μόλις τα βρω θα μπουν οι αντίστοιχες λεζάντες.

Καλή διασκέδαση…!

Είναι ενιδαφέρον ανα αναφερθεί ότι τη συγκεκριμένη ημέρα “συνυπήρξαν” μαθητές και από τα τρία “έτη” (ουσιαστικά οι μαθητές αλλάζουν κάθε διετία) της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης, μαζί με δύο από τις δασκάλες μας, καθώς και γνωστούς, φίλους, ακόμα και κάποιους που το είδαν απλά online. Σύνολο, 13 υπέροχοι τρελοί διάβαζαν Οδύσσεια ασταμάτητα επί 8 ώρες, αν και η εκπροσώπηση της κάθε τέτοιας “ομάδας” ήταν πολύ πιο έντονη τη δεύτερη ημέρα, για την οποία σύντομα θα ακολουθήσει δεύτερο post. Στο Μυθολόγιο, όλοι οι καλοί χωρούν.

Χριστός Ανέστη!

Α.Μ.

Advertisements

Παρουσίαση Multiningual Αφηγηματικού Εργαστηρίου στο Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής

Καλησπέρα σας και πάλι, ή ενδεχομένως “καλημέρα” αν δεν τηρείτε ώρες κουκουβάγιας όπως εγώ. Ευρισκόμενος σε μια περίοδο μηδαμινής (εώς καθόλου) ανάπαυλας, για μία ακόμη φορά βρέθηκα μπουκωμένος με ύλη του blog που περιμένει να αναρτηθεί. Αφηγηματικές παραστάσεις, η πρόσφατη, διήμερη, δημόσια ανάγνωση ολόκληρης της Οδύσσειας, το ταξίδι στη Γαλλία και πολλά άλλα ακόμα.

Παρόλα αυτά κατάφερα να ξεδιαλέξω και να φτιάξω (σε έναν βαθμό) τις φωτογραφίες από το συγκεκριμένο αφηγηματικό εργαστήρι του προηγούμενου τμήματος της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης. Ουσιαστικά αφηγήθηκαν κλασσικά παραμύθια υπό διάφορες “νοητές συνθήκες” πολυγλωσσίας (π.χ. αν χρειαζόταν να κάνουν αφήγηση σε ένα διεθνές φεστιβάλ, ένα σχολείο με κυρίαρχη γλώσσα άλλη πλην των Ελληνικών κλπ.) κατά ομάδες, γεμίζοντας τα αυτιά μας με Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά, Γερμανικά, Πορτογαλικά, Τούρκικα, ακόμα και Νορβηγικά (αν ξεχνάω κάτι και το δει κάποιος / κάποια από τους αφηγητές / αφηγήτριες, ας με ενημερώσει).

Μύθοι, ιστορίες ζώων, ιστορίες σοφίας και άλλα πολλά σε έναν άκρως πετυχημένο γλωσσικό καμβά. En avant!

Θα παρατηρήσατε ίσως ότι δεν έχω βάλει επίθετα, παρόλο που κάποιων τα ξέρω. Ωστόσο μου φάνηκε αισθητικά άνισο και τα πρώτα ονόματα από μόνα τους δίνουν μια άλλη οικειότητα. Αν ωστόσο κάποιος ξέρει όλα τα ονόματα και επίθετα, καθώς και την τελευταία ιστορία, ας με πληροφορήσει και θα τα προσθέσω (edit: βρέθηκαν! Ευχαριστώ πολύ τον Γιώργο Λάιο για τη βοήθειά του!). Εγώ έχω να πω για ακόμη μια φορά συγχαρητήρια και να δηλώσω ότι έμεινα έκπληκτος με τη συνολική αλλαγή που προκάλεσε η διαφορετική γλώσσα στον τρόπο αφήγησης.

Παραμένω δικός σας (μπορώ κι αλλιώς;),

Α.Μ.

Υ.Γ. Ξέρω ότι οι φωτογραφίες δεν είναι συγκλονιστικές, αλλά έκανα ό,τι μπορούσα.

%d bloggers like this: