D&D 5th Edition Game Day II και Adventurers League

Καλημέρα σε όλους, πάλι αξημέρωτα, αλλά αρχίζει να γίνεται πάλι το pattern μου, για το οποίο ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό ο ρημαδιασμένος καιρός που αποφάσισε να μας βυθίσει πάλι στη μούργα της υγρασίας δίχως βροχή. Εγώ φταίω που είπα πως πρώτη φορά εδώ και χρόνια είχαμε ελληνικό φθινόπωρο τον Σεπτέμβριο…

2014-10-19 - D&D 5th Edition Game Day II

Τέλος πάντων – θα έχετε διαπιστώσει πως υπάρχει μια ευρύτερη κινητικότητα σε πολλά μέτωπα, επιπροσθέτως των πραγμάτων μετα οποία είμαι συνήθως επιφορτισμένος: το Μυθολόγιο, comics, η νέα έκδοση του D&D και τα event της, καθώς και άλλα πράγματα που χτίζονται με αργή, επώδυνη και συνεχή προσπάθεια. Αυτή είναι και η μόνη δικαιολογία που δίνω στον εαυτό μου ια τις παραλείψεις στον τομέα του D&D (για το οποίο διαθέτουμε επιτέλους και το Monster Manual). Ευτυχώς, από μία σκοπιά υπάρχει η ικανότατη ομάδα του “Λαβύρινθου”, η οποία ανέλαβε να διοργανώσει για δεύτερη φορά το D&D 5th Edition Game Day στο This House Rules, την Κυριακή, 19 Οκτωβρίου και ώρα 14:00, σε συνεργασία με την Κάισσα Αμαρουσίου.

Από ότι έχω καταλάβει, οι θέσεις στα τραπέζια έχουν κλέισει, όμως δεν βλάπτει να έχετε το νου σας σε περίπτωση που δεν έρθει κάποιος, ή αν θέλετε στην τελική να κάνετε λίγο χάζι σε ένα multi-table RPG event. Για λεπτομέρειες πατήστε τα παραπάνω link, για (μερικές) φωτογραφίες και video (του Rocknlol.gr), πηγαίνετε εδώ κι εδώ. Όπως και στο προηγούμρνο, η ομάδα του BOTCH! (η Μαρία Κουλουμπαρίτση κι εγώ) θα συμμετάσχει με μια ιδιαίτερη αρμοδιότητα. Be prepared!

2014-10 - Adventurers League

Aπό την άλλη έχουμε το D&D Adventurers League, δηλαδή τις προγραμματισμένες και οργανωμένες συναντήσεις για το D&D Expeditions, οι οποίες λαμβάνουν χώρα κάθε Τρίτη απόγευμα στην Κάισσα Αμαρουσίου και σύντομα θα ξεκινήσουν στο Κάισσα Café. Εδώ μπορείτε να δείτε το event page της προηγούμενης συνάντησης κι εδώ μερικές φωτογραφίες από την πρώτη μας συνάντηση.

Για όποιον ή όποια δεν ξέρει, πρόκειται για έτοιμες περιπέτειες που παίζονται από χαρακτήρες ορισμένων προδιαγραφών (μερικούς περιορισμούς σε stats και alignment, αλά κατά τα άλλα παίζετε ό,τι θέλετε), ενώ η πρόοδός τους καταγράφεται με συγκεκριμένο τρόπο, δημιουργώντας μια αίσθηση συνέχειας από τη μία συνάντηση στην άλλη κι από τη μία ιστορία την άλλη. Οι περιπέτειες (οι πρώτες ειδικά) είναι μικρής χρονικής διάρκειας, με στόχο να δώοσυν μια γρήγορη, έντονη και σαφή γεύση του παιχνιδιού και της εξέλιξης τψν χαρακτήρων.

Στην Κάισσα Αμαρουσίου έχυμε προς το παρόν ένα μόνο group, αλλά σε περίπτωση που εμφανιστούν πειρσσότερα άτομα, ευπάρχει και δεύτερος DM διαθέσιμος.

Αυτά προς το παρόν και περισσότερα καθώς διοργανώνονται και διεξάγονται.

Mystic Warlords of Ka'a - Badger [by Caravan Studios]

By Gaerdal Ironhand and Chiktika Fastpaws!

Α.Μ.

 

D&D Next Event στο This House Rules!

2014-09-20 - D&D 5th Edition Game Day

Καλημέρες, καλησπέρες ή ό,τι άλλο λέτε την ώρα που ξυπνάτε (όπως είπα τις προάλλες, η μέρα αλλάζει όταν ανατείλλει ο ήλιος, άσχετα από το τι λέει το ρολόι)! Πέρασαν κάπου δυο μήνες από τότε που υποδεχτήκαμε πανηγυρικά την 5η έκδοση του D&D (ή D&D Next, αν θέλουμε να είμαστε τυπικά ακριβείς), με ένα αναπάντεχο πλήθος να εμφανίζεται κραδαίνοντας ανά χειρας τα d20. Περισσότερα επ’ αυτού στην επερχόμενη σελίδα του BOTCH!.

Τώρα, με την κυκλοφορία του καινούργιου  Monster Manual ante portas, η ομάδα “Λαβύρινθος”, σε συνεργασία με την Κάισσα Αμαρουσίου και το This House Rules (Δ. Ράλλη 4, Μαρούσι), διοργανώνει μια βραδιά RP και ατελείωτου πόνου, καθώς οι χαρακτήρες από πολλαπλά τραπέζια έρχονται αντιμέτωποι με… Α, όχι. Δεν θα μου πάρετε λέξη. Όποιος θέλει μπορεί να έρθει και να χαζέψει το αναμενόμενο πανδαιμόνιο, διότι οι θέσεις στα τραπέζια έχουν ήδη συμπληρωθεί. Ωστόσο, αν σταθείτε τυχεροί και κάποιος άλλος άτυχος απουσιάσει, ίσως έχετε τη δυνατότητα να μπείτε σε κάποια από τις ομάδες που θα έρθουν αντιμέτωπες με τους αδυσώπητους DM.

Απαγορεύονται δια ροπάλου οι εξωτερικές παρεμβάσεις την ώρα του παιχνιδιού, με κίνδυνο να δεχτείτε κατακούτελα το βαρύ ζάρι του DM!

Η εκδήλωση θα λάβει χώρα στο This House Rules, το Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου και ώρα 17:00. Κατόπιν πρόσκλησης του “Λαβύρινθου”, στο event θα συμμετάσχουμε επίσης η Μαρία Κουλουμπαρίτση κι εγώ, σε μια… ειδική ανάθεση. Αν δεν μας δείτε από την αρχή, μην έχετε καμία αμφιβολία πως θα μας δείτε στο τέλος!

Στα πλαίσια του event θα δωθούν δώρα από την νέα έκδοση του D&D, στο χώρο θα κυκλοφορούν cosplayers και θα ακούγεται σε πρώτη εκτέλεση επική μουσική που συνέθεσαν και παραχώρησαν οι φοβεροί X-Score (σοβαρά, πηγαίνετε στη σελίδα ή το FB τους και ακούστε).

Game on by Crom!

Α.Μ.

Παραμυθόγραμμα Σεπτεμβρίου 2014

2014-09-10 -MedusaΧαίρετισμούς στην ομήγυρη! (Είναι κανείς εδώ; Hellooo… anyone?). Όπως συνήθως πια, το post αυτό έρχεται άγαραμπα και καθυστερημένα, εν μέσω πολλών εργασιών, προβληματισμών κι όχι αναγκαστικά της καλύτερης διάθεσης – από την άλλη, όχι και της χειρότερης, αλλά τραβάει πολύ η παραμονή στη γη των Λαιστρυγόνων (όπου έχει πάνοτε λυκόφως, όπως θα ‘λεγε και κάποιος καμμένος ή καμμένη με τον Όμηρο).

Αν ακούγομαι λίγο πιο ελαφρύς απ’ ότι στο προηγούμενο Παραμθόγραμμα, είναι διότι τελείωσα ήδη τη μετάφραση ενός βιβλίου (τον άλλο μήνα έχω να παραδώσω άλλο ένα, άσχετο αυτό), ένα project για το οποίο έχω αναγκαστεί να μείνω σιωπηλός, πολύ καιρό τώρα, πλησιάζει στο επόμενο στάδιό του, οπότε θα μπορέσει και ν’ ανακοινωθεί επίσημα (οπότε θα έρθει ο άγχος και ο πανικός για το μεθεπόμενο στάδιο και ούτω καθεξής) και δυο άλλα project σε συνεργασία με τη Βάλια Καπάδαη δείχνουν να έχουν πάρει καλό δρόμο (fingers and beard braids crossed). Το BOTCH! μπορεί να βρίσκεται ακόμη σε διάλειμμα, όμως η Μαρία Κουλουμπαρίτση έχει ήδη στα χέρια της τα επόμενα σενάρια και λογικά θα επανέλθουμε στις  16 Σεπτεμβρίου. (Ακούς ρε; Ζωγράφιζε!).

Έτσι, εδεικτικά σε σχέση με τα παραπάνω, σας παραθέτω ένα character design της Βάλιας, δίχως να πω τίποτα περισσσότερο απ’ ότι στο αντίστοιχο post στο Facebook. Σε περίπτωση που δεν είναι σαφές, έχει να κάνει με τη μυθολογια – την πραγματική μυθολογία και όχι τη νερωμένη, άγευστη κι ανέραστη εκδοχή που έχει γίνει η νόρμα.

10454524_10152674092582718_115078577367548941_n

Ποια είναι η αυτή η γλαυκώπις κόρη και ποιος το χέρι του της τείνει; Γλαυκώπις – στην Αθηνά πάει ο νους σας μεν, αλλά…

Όσο για τα υπόλοιπα, όσα μας κάνουν, όσα συμβαίνουν γύρω μας κι όσα ψέματα ξερνάνε οι διάφοροι που βλέπουν τα μικρόφωνα ως ατνικείμενα στοματικού πόθου, έχω να πω μόνο πως οι όποιες ειδήσεις, σχεδόν καθημερινά μακραίνουν τη λίστα των ανθρώπων που θέλω να σκοτώσω με τα ίδια μου τα χέρια, ή έστω να τους δω με τα σπλάχνα χυμένα στο δρόμο, σαν πατημένα ζώα – η μόνη διαφορά είναι πως τα ζώα τα θάβω και στην περίπτωση, ο οδηγός θα έχει κάνει ευσυνείδητο φονικό.

Όχι, όχι δεν θα μπούμε άλλο σ’ αυτά. Εδώ έρχεστε για να ενημερωθείτε για αφηγήσεις κι όχι για να σας χαλάω το συκώτι. Ως εκ τούτου…

Παρασκευή, 12/09, Έναρξη στις 16:00 – “Παραμύθια με Δράκους Που Ζουν Αιώνια” (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Παρασκευή, 12/09, Έναρξη στις 21:00 – “Να Δούμε Ποιος θα Φαγωθεί…” (“Θυμωμένο Πορτραίτο”, Καποδιστρίου 20, Ιωάννινα).

Σάββατο, 13/09, Έναρξη στις 17:00 – “Επικνίκ #3 – Το Συμπόσιο” (Λόφος της Πνύκας, Αθήνα).

Σάββατο, 13/09, Έναρξη στη 13:00 – “Παραμύθια με Δράκους Που Ζουν Αιώνια” (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Κυριακή, 14/09, Έναρξη στις 10:00 – “Παραμύθια με Δράκους Που Ζουν Αιώνια” (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Παρασκευή, 19/09, Έναρξη στις 19:00 – “Πού Είναι Ο Ήλιος;” (“ANASA Cultural Center”, Σφακτηρίας 24, Κεραμεικός).

Παρασκευή, 19/09, Έναρξη στις 19:00 – Παρουσίαση Βιβλίου ΣΕΦΑΡΑΔΙΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ (Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, Πλατεία Ιπποδρομίου, Θεσσαλονίκη).

Σάββατο, 20/09, Έναρξη στις 21:00 – “Αίσωπος: Η Δύναμη της Θέλησης” (Μουσείο Ιστορίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Θόλου 5, Πλάκα).

Κυριακή, 28/09, Έναρξη στη 13:00 –Δεν ελαλούσε σαν πουλί, μον’ είχε ανθρώπινη λαλίτσα…” (Μουσείο Συναισθημάτων, Καρατζά 7, Φιλοπάππου).

Κυριακή, 29/09, Έναρξη στις 19:00 – “Συνατντάμε τις Παραδόσεις” (Ίδρυμα “Μιχάλης Κακογιάννης”, Πειραιώς 206, Ταύρος, Αθήνα).

Τρίτη, 30/09, Έναρξη στις ??:?? – Σεμινάριο Προφορικής Λογοτεχνίας και Αφήγησης “Εξ-Ιστορώ” (Λαογραφικό Μουσείο Κορίνθου, Ερμού 1, Κόρινθος).

Είμαι σίγουρος πως δεν είναι μόνο αυτά και ξέω πως κάποια άλλα έχουν ήδη περάσει. Για το πρώτο, όπως πάντα ενημερώστε με αν ξέρετε κάτι. Για το δεύτερο, λυπάμαι…

Α.Μ.

10η Γιορτή Παραμυθιών!

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε το επίσημο πρόγραμμα της 10ης Γιορτής Παραμυθιών που θα πραγματοποιηθεί στη Κέα από τις 26 μέχρι τις 29 Ιουλίου και θα περιλαμβάνει τρεις εκθέσεις (την έκθεση των Grimm, την επετειακή έκθεση της Γιορτής – τις οποίες αμφότερες επιμελήθηκε μια από τις συμμαθήτριές μου της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης, η Γεωργία Λαζάρου, με σχεδιασμό του Γιώργου Ευγενικού – καθώς και μια έκθεση ζωγραφικής με θέμα τα παραμύθια και συμμετοχές πολλών καλλιτεχνών), ομιλίες από την Άννα Αγγελοπούλου και τη Μαρία Βραχιονίδου, βραδιά αφήγησης με συνοδεία μουσικής από όλο τον κόσμο, τιμητική εκδήλωση με τον “Παραμυθά” της ελληνικής τηλεόρασης, Νίκο Πιλάβιο και φυσικά πολλά, πάρα πολλά παραμύθια από Έλληνες και ξένους αφηγητές.

Εκεί για μένα κλείνει ένας δεύτερος κύκλος (ο πρώτος ήταν όταν οι Παραμυθοκόρες Βασιλεία Βαξεβάνη και Αντωνία Βέλλιου άκουσαν για δεύτερη φορά την πρώτη ιστορία που αφηγήθηκα ποτέ σε κοινό, με δική τους παραίνεση). Το 2010 παραβρέθηκα στην 8η Γιορτή και με το τέλος της αποφάσισα ότι ήθελα οπωσδήποτε να παρακολουθήσω τη Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης και τώρα να ‘μαστε, με τον πρώτο χρόνο της σχολής να έχει περάσει – επιστροφή στην Κέα. Δύο αφετηρίες, δύο τέρματα και νέες περιπέτειες ανοίγονται μπροστά.

Το μοναδικό πράγμα που μετάνιωσα από την 8η Γιορτή, ήταν ότι δεν κατάφερα ποτέ να ανεβάσω όλες τις φωτογραφίες που τράβηξα και να γράψω για όλα όσα είδα. Αν έχετε το χρόνο κι αν σας αρέσουν οι ιστορίες, κάντε το αυτό το ταξίδι. Δεν βλέπω με ποιον τρόπο θα μπορούσατε να το μετανιώσετε.

Α.Μ.

Παραμυθήκη #2.1: Ελεγεία Βαρβάρων – Οι Θεοί

Καλημέρα σας και πάλι. Πάει ένας μήνας και κάτι από την πρώτη Παραμυθήκη, η οποία με χαρά μου είδα ότι βρήκε  θετική ανταπόκριση. Δυστυχώς, ο Φλεβάρης ήταν από πολλές απόψεις μήνας των παθών (καλώ και κακών), ειδικά φέτος (“θα έρθουν χρόνια δίσεκτα” – από τον ένα ειρωνικό συνειρμό στον άλλο σκοντάφτω) κι έτσι διάφορα παραμυθιακά που θέλω να γράψω παραμένουν στο – ταχέως οδεύον προς φρακάρισμα – συγγραφικό μου ψυγείο.

Ωστόσο, τώρα που λάσκαρε λιγάκι το πράμα (μέχρι να ξανασφίξει ή να μου λασκάρει κάποια βίδα – ό,τι έρθει πρώτο), θα ήθελα να επιχειρήσω το δεύτερο installment της Παραμυθήκης. Στη σημερινή δε περίπτωση, δράττομαι της ευκαιρίας να μιλήσω για ένα από τα αγαπημένα μου αφηγηματικά είδη, εμπνεόμενος από κάτι συγκινητικό που είπε μια από τις συμμαθήτριές μου στη Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης. Είχαμε μάθημα με την Ανθή Θάνου, η οποία μας έβαλε (ανάμεσα σε πολλά άλλα) να περιγράψουμε ανά δύο ο ένας τον άλλο, εν μέρει από όσα ξέραμε, εν μέρει χρησιμοποιώντας τη φαντασία μας. Η περιγραφή της συγκεκριμένης φίλης ήταν η ακόλουθη: “Τον φαντάζομαι σε κάποια κρύα, βορινή χώρα όπου έχει σχεδόν πάντοτε ημίφως. Βρίσκεται μέσα σε μια γιγάντια, σκοτεινή βιβλιοθήκη, κρατώντας ένα και μοναδικό κερί, ψάχνοντας ένα βιβλίο. Μόλις το βρει, το ανοίγει επιτόπου και αρχίζει να το διαβάζει, καθώς το κερί στάζει και του καίει τα δάχτυλα, αλλά εκείνος το αγνοεί, τελείως απορροφημένος από το περιεχόμενο του τόμου”.

Πέραν του ότι είναι ένας από τους ομορφότερους και πιο εύστοχους τρόπους που με έχει περιγράψει ποτέ κανείς, εκείνη τη στιγμή έκανα ταυτόχρονα έναν συνειρμό από το μάθημα της Μάνιας Μαράτου, που μας είχε μιλήσει για τα Rasha (μια ινδική ταξινόμηση ποιότητας, υφής των εικόνων, αν μπορεί κανείς να το πει τόσο επιγραμματικά) – για μένα η συγκεκεκριμένη περιγραφή εμπίπτει στο λεγόμενο “Μυστηριακό” Rasha και θα ομολογήσω ότι ανατρίχιασα (πιθανότατα κοκκίνησα κιόλας, αλλά οι συμμαθήτριές μου είχαν την ευγενή καλοσύνη να μην το σχολιάσουν).

Σταματώντας το αυτάρεσκο – θα μπορούσε να πει κανείς – λογύδριο, επιστρέφω στο θέμα. Το αγαπημένο μου λοιπόν αφηγηματικό είδος, αν δεν κατέστη ήδη εκνευριστικά σαφές, είναι αυτό που αποκαλώ “Μυθολογίες του Βορρά” ή, χαριτολογώντας “Βαρβαρικές Μυθολογίες”. Ο λόγος για τα εισαγωγικά είναι ότι, οι συγκεκριμένες μυθολογίες, προέρχονται κυρίως από τις σκανδιναβικές χώρες και τη Γερμανία, η οποία είναι ουσιαστικά στην Κεντρική Ευρώπη και άλλωστε από όλες αυτές είναι βορειότερα η πατρίδα των Inuit. Εν προκειμένω λοιπόν, αναφέρομαι στη μυθολογία των προσδιορισμένων ως “Βορείων Βαρβάρων” από την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μέχρι περίπου το 1000 μ.Χ. (πάλι, δεν είναι 100% ακριβές, αλλά ας μην διυλίζω τον κώνωπα).

Πρόκειται για τις μυθολογίες γύρω από τον Odin ή Wotan, τον Thor ή Donner (σημείωση: ξέρατε ότι η λέξη Thursday ή Donnerstag, στα Γερμανικά, σημαίνει “Ημέρα του Thor”;), τον Loki ή Loge, την Asgard, το Niflheim, τις Βαλκυρίες, θεούς και πλάσματα των Εννέα Κόσμων του Yggdrasill και φυσικά, τους Νάνους.

Οι Νάνοι, οι οποίοι ζούσαν ως πτωματοσκούλήκα στο κορμί του Γίγαντα Ymir, από το οποίο φτιάχτηκε ο κόσμος, οι Νάνοι οι μεγάλοι τεχνίτες που έφτιαξαν τα όπλα και τους θησαυρούς των θεών, οι Νάνοι που αποτελούν μια από τις πιο συγκινητικές μορφές στον κόσμο του J.R.R. Tolkien. Όσοι με ξέρουν μεδιούν, γνωρίζοντας τη μεγάλη συμπάθεια που έχω γι’ αυτά τα μυθολογικά πλάσματα, ίσως επειδή διάβασα σε ηλικία 9 ετών το HOBBIT και η φιλία του στρυφνού, πλην γενναίου Βασιλιά Νάνου, Thorin Oakenshield (Θόριν Δρυάσπις), με τον διακριτικό, ακόμα και φοβιτσιάρη Bilbo Baggins, που θα γίνει ήρωας παρά τη θέλησή του, είναι από τις πιο συγκινητικές στα βιβλία φαντασίας. Ίσως, επειδή κάθε φορά που διαβάζω τα λόγια εκείνα, που ανταλλάζουν στο νεκροκρέβατο του Thorin:

“Έχε γεια καλέ μου κλέφτη.”

“Έχε γεια, Βασιλιά Κάτω από το Βουνό!”

…νοιώθω την ανάγκη να σφουγγίσω τα μάτια μου.

Παρασύρομαι όμως. Οι μυθολογίες του Βορρά έχουν αυτό το στοιχείο του άκρατου, βάρβαρου, σχεδόν ωμού και ενίοτε παράλογου ηρωισμού, από το οποίο δεν αποκλίνουν παρά σπάνια. Στην Ελληνική Μυθολογία, αγαπητή για τελείως άλλους λόγους, υπάρχουν, τρόπον τινά, μυθολογικές γενιές, ξεκινώντας από τους θεούς, περνώντας από τους ήρωες της κλίμακας του Ηρακλή, έπειτα σε αυτούς του Τρωικού Πολέμου και τελικά στης Οδύσσειας, με τον Οδυσσέα να είναι από τους τελευταίους ήρωες που έχουν άμεση σχέση και συνδιαλλαγή με τους θεούς και τον Τηλέμαχο να φτάνει στο μοτίβο του “καθαρά ανθρώπου”, του θεοσεβούμενου και έντρομου μπρος στη θεϊκή παρουσία. Είναι μια πιθανώς απλοϊκή ανάλυση (μάλλον το σωστότερο είναι “αίσθηση”, καθότι δεν μπορώ να πω πως το έχω πραγματικά αναλύσει εγώ ο ίδιος – έχω ακούσει αρκετά πράγματα από ανθρώπους που ξέρουν πολύ περισσότερα και έχω σκεφτεί ορισμένα άλλα), αλλά στις μυθολογίες του Βορρά, τα πάντα μένουν, το λιγότερο, στο ηρωϊκό μέγεθος του Ηρακλή. Ίσως βέβαια να είναι κατάλοιπο όλης αυτής στης αίσθησης που έχουν οι Μεσογειακοί Λαοί για τον Βορρά, το Πάνω Άκρο του Κόσμου, από όπου προέκυψε το όνομα και οι μύθοι της Υπερβορέας. Ίσως εν τέλει να μου αρέσουν απλά τα παράξενα ονόματα και η Metal μουσική.

Σε κάθε περίπτωση, οι συγκεκριμένες μυθολογίες έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου και έχουν εμπνεύσει μερικά εκπληκτικά βιβλία, μουσικά κομμάτια και φυσικά, επικές αφηγήσεις.

Μουσική

Therion: “Schwarzalbenheim” (The Secret of the Runes).

Ο συγκεκριμένος δίσκος των Therion είναι ολόκληρος αφιερωμένος στην κοσμολογία των Νορβηγών, ανακατεύοντας και μερικά στοιχεία από την γερμανική εκδοχή της (εξού και το όνομα του κομματιού, “Το Βασίλειο των Μαύρων Ξωτικών”, είναι στα Γερμανικά, ενώ, παραδείγματος χάριν, στα Σουηδικά θα ήταν “Svartalfheim” – στη νορβηγική μυθολογία οι Νάνοι αποκαλούνται “Μαύρα Ξωτικά” και τα Ξωτικά που μας έχει συνηθίσει ο Tolkien, “Ξωτικά του Φωτός”). Ο δίσκος ξεκινά με το Ginnungagap, το Πρωταρχικό Χάος κι έπειτα παίρνει με τη σειρά τους κόσμους που είναι καρφωμένοι στα κλαδιά του Yggdrasil, του Κοσμικού Δένδρου: Midgard (Βασίλειο των Θνητών), Asgard (Βασίλειο των Θεών Aesir), Jotunheim (Βασίλειο των Γιγάντων του Πάγου), Schwarzalbenheim (Βασίλειο των Μαύρων Ξωτικών), Ljusalfheim (Βασίλειο των Ξωτικών του Φωτός), Muspelheim (Βασίλειο των Γιγάντων της Φωτιάς), Niflheim (Βασίλειο των Νεκρών που δεν πέθαναν ηρωικά), Vanaheim (Βασίλειο των Θεών Vanir), Helheim (Βασίλειο της Hel, της Θεάς των Νεκρών). Ο δίσκος κλείνει με το “The Secret of the Runes”, την ιστορία πώς ο Odin απαγχόνισε τον εαυτό του στα κλαδιά του Yggdrasil, μέχρι να αποκτήσει τη γνώση των ρούνων, δηλαδή της γραφής και επομένως της μαγείας. Αν εξακολουθείτε να διαβάζετε μετά από όλα αυτά, μπορείτε να πάτε εδώ για να δείτε τους στίχους των τραγουδιών, στο πρωτότυπο και μεταφρασμένους, μαζί με κάποιες επεξηγήσεις.

Blind Guardian: “Valkyries” (At the Edge of Time)

Αυτό το τραγούδι είναι ουσιαστικά η προσευχή του πολεμιστή στις Βαλκυρίες και τον Odin, να έρθουν και να τον πάρουν στη Valhalla, “Τα Δώματα των Σκοτωμένων”, μόλις πεθάνει. Στα δώματα αυτά έμπαιναν μόνο όσοι είχαν πεθάνει στη μάχη και περνούσαν την αιωνιότητα πλάι στους θεούς πίνοντας, τραγουδώντας και παλεύοντας για διασκέδαση. Οι Βαλκυρίες είναι οι ψυχοπομποί που μεταφέρουν τους πολεμιστές αυτούς στην Asgard, στο Βασίλειο των Θεών, όπου μισοί στην πραγματικότητα πάνε στη Valhalla του Odin και μισοί στο Folkvangr, το οποίο διαφεντεύει η Freyja. Το σημαντικό είναι ότι όλοι αυτοί οι πολεμιστές, μαζί με τους ήρωες των νορβηγικών και γερμανικών μύθων, θα παλέψουν στο πλευρό του Odin κατά το Ragnarok, ή Götterdämmerung, το “Λυκόφως των Θεών”.

E Nomine: “Drachengold” (Das Beste Aus… Gottes Beitrag und Teufels Werk)

Σας παραθέτω απλά τη μετάφραση των όσως πρακτικά αφηγείται η ανδρική φωνή:

Πάει καιρός από τότε που οι λαοί ψηλά, στη Βόρεια Ευρώπη, ήταν δεμένοι με τους παλαιούς Θεούς τους. Ο Odin, ο Πατέρας Όλων, ο πιο κραταιός από τους Θεούς, είχε το θρόνο του στη Valhalla και στο πλευρό του στεκόταν ο γιος του, ο Thor. Πέρασαν χιλιάδες χρόνια και στο διάβα τους γεννήθηκαν πολλοί θρύλοι αιματηρών αφαγών, παθιασμένης εκδίκησης, ζωής, θανάτου και αθάνατων ηρώων. Καμιά όμως δεν ήταν τόσο σκληρή και θλιβερή, όσο εκείνη των περήφανων Νάνων και του καταραμένου χρυσού του Δράκοντα“.

Είναι κατά κάποιο τρόπο η εισαγωγή στο ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ ΤΩΝ ΝΙΜΠΕΛΟΥΝΓΚ, την πρώτη ιστορία που αφηγείται ο Richard Wagner στην επική του τετραλογία από όπερες, βασισμένη στις δύο αδελφές μυθολογίες.

Βιβλία

Θα πρέπει να ομολογήσω ότι, δυστυχώς, ένα από τα καλύτερα και πληρέστερα βιβλία που έχω διαβάσει για τις Μυθολογίες του Βορρά, πιθανότατα δεν εκδίδεται πλέον. Πρόκειται για την ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ των Εκδόσεων Πάπυρος, του 1964, μεταφρασμένη από το MYTHOLOGIES της Larousse. Βρήκα ωστόσο μια άλλη μυθολογική εγκυκλοπαίδεια της Larousse, του 1987, την οποία μπορείτε να κατεβάσετε εδώ. Το ενδιαφέρον είναι ότι, μια εξαιρετική πηγή ιστοριών γύρω από το νορβηγικό πανθεον, είναι ορισμένα comics τηε Marvel και ένα της Dark Horse, τα οποία και σας παραθέτω:

THOR: AGES OF THUNDER (Matt Fraction, Patrick Zircher, Khari Evans, Marvel Comics, 2008). Αναφέρεται στην εποχή πριν η Asgard οχυρωθεί ενάντια στους Γίγαντες των Πάγων και στις δολοπλοκίες του Loki που είχαν σαν αποτέλεσμα η Θεά Idunn, εκείνη που έδινε στους θεούς τα χρυσά μήλα της νιότης, να κινδυνέυει ή να γίνεται σύζυγος κάποιου γίγαντα. Έχω κάνει μια πιο εκτενή περιγραφή και ανάλυση εδώ. (Μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή CBR εδώ. Θα χρειαστείτε και το σχετικό πρόγραμμα από εδώ).

THOR: REIGN OF BLOOD (Matt Fraction, Patrick Zircher, Khari Evans, Marvel Comics, 2008). Μιλά για έναν από τους ατέρμονους χειμώνες που έπληξαν τον κόσμο λόγω των Γιγάντων των Πάγων, καθώς και για το τέχνασμα που επιστράτευσε ο Loki για να τους εξευμενίσει. Πρόκειται από τη μία για παραλλαγή στα δώρα των Νάνων προς τους Θεούς και από την άλλη έχει την ιστορία πώς η Θεά Idunn (ή Freyja) πλάγιασε με τρεις Νάνους αδελφούς, με αντάλλαγμα το πιο όμορφο περιδέραιο στους Εννεά Κόσμους. (Μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή CBR εδώ).

Τα δύο πιο πάνω συμπληρώνονται σε μια τριλογία με το THOR: MAN OF WAR, αλλά το συγκεκριμένο αποκλίνει αρκετά από την παραδοσιακή μυθολογία και προσεγγίζει τη μυθολογία της Marvel Comics για τον Thor.

THOR: THE TRIALS OF LOKI (Roberto Aguirre-Sacasa, Sebastian Fiumara, Michel Lacombe, Marvel Comics, 2011). Μερικές από τις πιο εικονικές ιστορίες της νορβηγικής μυθολογίας, δοσμένες με εξαιρετική προσοχή στο μύθο, πολύ όμορφο και ταιριαστό σχέδιο και μια ενδιαφέρουσα οπτική πάνω στο πώς ο Loki παίζει το ρόλο του πονηρού, του εξαπατητή, του επίβουλου, επειδή αυτό το ρόλο οφείλει να γεμίζει στην κοσμική τάξη πραγμάτων. (Μπορείτε να κατεβάσετε τα τεύχη από torrent σε μορφή CBR εδώ).  Σας προτείνω πάντως να αγοράσετε τη συλλογική, σκληρόδετη έκδοση από εδώ. Είναι ντυμένη με πράσινο ψευδοδέρμα και θα σας έρθει γρήγορα, δίχως επιπλέον κόστος για μεταφορικά. Το λέω καθαρά γιατι πραγματικά το θεωρώ αριστούργημα.

THE RING OF THE NIBELUNG (P.Craig Russell, Lovern Kindzierski, Dark Horse Comics). Πρόκειται για μεταφορά της επικής, οπερατικής τετραλογίας του Richard Wagner σε comics, από έναν ασύγκριτο μάστορα του είδους. Είναι ουσιαστικά η Τευτονική (Γερμανική) εκδοχή μιας σειράς μύθων, δεμένων μεταξύ τους σε μια συνολική saga η οποία κλέινει τον Κύκλο της Δημιουργίας. (Μπορείτε να δείτε ένα preview εδώ, και δυστυχώς, από ότι βλέπω, μπορείτε πλέον να βρείτε τη συνολική έκδοση μόνο στα Ελληνικά, από εδώ).

Υπάρχουν φυσικά πάρα, μα πάρα πολλές πηγές επί του θέματος. Εγώ απλά σας έδωσα μια σχετικά εύληπτη λίστα από πράγματα που έχω στη βιβλιοθήκη μου και φυσικά, ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει και o  δαιδαλώδης, χαώδης τόπος αναζήτησης που λέγεται internet. Θα σας αφήω με αυτά όμως, διότι το συγκεκριμένο post έχει ήδη γίνει εξωφρενικά μεγάλο και πρόκειται να ακολουθήσει δεύτερο επί του θέματος, εστιάζοντας στους θνητούς ήρωες.

Μα το πυρρό σίδερο των Νάνων, καλό σας απόγευμα,

Α.Μ.

« Older entries

%d bloggers like this: