Με Πενάκι και Σκαπάνη 2015 #1

Χθες άνοιξε τις πόρτες της η έκθεση-μετά-γιορτής comics, “Με Πενάκι και Σκαπάνη 2015”. Με συμμετοχή από 60 περίπου δημιουργούς, ο φιλόξενος Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων στεγάζει το φεστιβάλ για δεύτερη χρονιά, ενώ ο κήπος του γεμίζει με comics, φιγούρες χαρακτήρων σε κάθε γωνιά, κλαδί και φανοστάτη, prints, βιβλία και άλλες εικαστικές δημιουργίες. Ομιλίες, παραστάσεις, καλή παρέα και γέλια συνθέτουν το βασικό μενού της εκδήλωσης, καθώς βρισκόμαστε για να ξεσκάσουμε, να αλλάξουμε παραστάσεις και να βάλουμε λίγο κατά μέρος την εγχώρια και διεθνή ποιτική που ζούμε (και θα συνεχίσουμε να ζούμε) στο πετσί μας (για να το θέσω σεμνά).

Παρά τη ζέστη, το κουβάλημα, το στήσιμο, τα χλωμά και κουρασμένα πρόσωπα, η διάθεση είναι καλή και το καλαμπούρι καλά κρατεί. Πέρα από την παρουσία μου ελέω comics, απόψε στις 21:30 θα κάνω εκεί και μια παράσταση προφορικής αφήγησης, με ιστορίες από ολούθε κι από πάντοτε. Θα χαρώ πολύ να σας δω εκεί.

Ορίστε και μερικές (πολύ μέτριες) φωτογραφίες, βγαλμένες με το κινητό.

Αυτά προς το παρόν, περισσότερα ελπίζω τις ερχόμενες μέρες.

See you there,

A.M.

Comics σε Noir Αποχρώσεις

Χθες, Παρασκευή 12 Ιουνίου και ώρα 19:30, στο Bar Abodé (Αγ. Ασωμάτων 3 & Ερμού, Θησείο), έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης “Comics σε Noir Αποχρώσεις”, καθώς και συζήτηση γύρω από τη σχέση της noir λογοτεχνίας και του κινηματογράφου με το μέσο των comics. Ήταν η τρίτη και τελευταία εκδήλωση του 1ου Κύκλου για τον εορτασμό των 5 χρόνων από την ίδρυση της ΕΛΣΑΛ (Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας) και πιθανώς προοιμιακή μιας δεύτερης σε έναν νέο κύκλο εκδηλώσεων το φθινόπωρο.

Την “εισήγηση”, ούτως ειπείν, έκανα εγώ μαζί με τη Βέρα Κaρτάλου και τον Παναγιώτη Τσαούση (EXOTIC CITY CABARET, FIREARM FASHION), συνδημιουργούς του ελληνικού noir comic BIOGRAPHY (προοιμίου ενός επερχόμενου noir graphic novel), καθώς και της 3D Comic Παράστασης, ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.

Η συζήτηση κινήθηκε από μια σύντομη ιστορία και την προέλευση της noir αφήγησης και εικονογαφίας, μέχρι την απόδοσή τους στα comics και έπειτα φυσικά ευρύτερα την συγγραφή αστυνομικών ιστοριών στην Ελλάδα, την παραγωγή comics στην Ελλάδα και τον συγκερασμό των δύο. Στην Ελλάδα, οι δημιουργοί comics είναι μετρημένοι και οι δημιουργοί comics που έχουν ασχοληθεί με το noir, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Έτσι, όταν ανέλαβα τη διοργάνωση της έκθεσης και της εκδήλωσης, απευθύνθηκα καταρχήν σε δημιουργούς που έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο και κατόπιν σε εκείνους που πίστευα πως έχουν ταιριαστό σχεδιαστικό στυλ. Το αποτέλεσμα ήταν 13 εικονογραφήσεις που τώρα βρίσκονται κρεμασμένες στο Abodé όπου και θα παραμείνουν μέχρι και την Κυριακή, 21 Ιουνίου, καθώς και ένα installation της Βέρας Καρτάλου, με τίτλο “Human Residue”, το οποίο εμπνέεται από την επιστήμη της σήμανσης.

Σε μια πρώτη φάση θα ήθελα να παραθέσω τα έργα, με αλφαβητική σειρά των δημιουργών:

Σε δεύτερη φάση, έχω πολλές ευχαριστίες να απευθύνω: καταρχήν στους καλλιτέχνες, δίχως τους οποίους η έκθεση αυτή θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί. Στη Βέρα Καρτάλου που μου σύστησε τη Βίβιαν και στη Βίβιαν που μας παρείχε τον όμορφο και φιλόξενο χώρο του Abodé. Στη Βάλια Καπάδαη που μου έδωσε τελευταία στιγμή μια ιδέα για να λύσω ένα φρικτό πρόβλημα. Στο Ωκύτυπο και ιδίως στον Χρήστο, που κάθε φορά με σώζει στο… και πέντε! Σε όλους εσάς που παραβρεθήκατε στην εκδήλωση και κάναμε ωραία κουβέντα.

Καλή αντάμωση σε σοκάκια σκοτεινά!

Α.Μ.

Ραπόρτο, ή “Τι στην Ευχή Κάνω Τόσον Καιρό”

Καλησπέρα στην ομήγυρη! Σαν να ακούω τις φωνές σας: “Πού είναι ρε το Παραμυθόγραμμα;”, “Το παράτησες το ρημάδι το blog;” ή ακόμα και “Μήπως μας αποφεύγεις;” Έτσι, προβοκατόρικα λοιπόν, για τα δυό τελευταία να σας πω πως έχουν μια δόση αλήθειας, υπό την έννοια ότι ποικίλες υποχρεώσεις, περιστατικά και διαθέσεις με έχουν κρατήσει μακριά από το blog. Επίσης, η φετεινή χρονιά ήταν για τα δικά μου μέτρα όργιο κοινωνικότητας κι έτσι βρίσκομαι να έχω ανάγκη από “απανθρωποτοξίνωση”. Εντάξει, προφανώς η ζέστη, η υγρασία και η ανούσια ενασχόληση του κόσμου με το Μουντιάλ δεν βοηθάνε, αλλά δεν θα έλεγα πως είναι οι ουσιαστικές αιτίες.

Τι στην ευχή κάνω λοιπόν τόσον καιρό; Καταρχήν, προφανώς μεταφράζω, παρόλο που δεν μιλάμε (ακόμα) για τη δίνη του περασμένου καλοκαιριού ή του περασμένου Φλεβάρη-Μάρτη. Έχω επίσης τους μαθητές μου (ααχ, πάνε οι εποχές που είχα μόνο μαθητριούλες), τον καθένα με το δικό του πρόγραμμα εξετάσεων. Πέραν όλων αυτών όμως, γράφω και μεταφράζω comics.

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Η ιστορία ξεκίνησε όταν αποφασίσαμε με τη Μαρία Κουλουμπαρίτση να βγάλουμε το πρώτο τεύχος του BOTCH! στο COMICDOM CON ATHENS 2014. Ταυτόχρονα και ακολούθως, αρχίσαμε να ανεβάζουμε τακτικά σελίδες στο (λιτό ομολογουμένως) blog  που στήσαμε γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό (ακόμα ψάχνομαι με το θέμα του site – ίσως βρω χρόνο στις καλοκαιρινές διακοπές). Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να έχω εγκαίρως έτοιμη τη συνέχεια, ώστε να προλάβει η Μαρία να κάνει στήσιμο, σχέδιο, μελάνωμα, σκανάρισμα κι εγώ (το αρκετά πρωτόγονο) lettering. Κάπου τέλη Απριλίου-αρχές Μαΐου επικοινώνησε μαζί μας το ΓΚΡΕΚΑ για να μας συμπεριλκάβει στο αφιέρωμα με τους Έλληνες φανζινάδες, οπότε μας έστειλαν κάμποσες ερωτήσεις ν’ απαντήσουμε και τον Πάνο Κέφαλο να μας φωτογραφίσει. Η φωτογράφηση είχε πολύ γέλιο και ομολογουμένως υπήρχαν μερικές φωτογραφίες που ήταν… way out there!

Μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα και να δείτε τη φοβερή δουλειά του Πάνου στο ΓΚΡΕΚΑ #4 που βρίσκεται από την Πέμπτη στο Πρακτορείο Ξένου Τύπου “Γιαννακουλόπουλος” (Πανεπιστημίου 73) και πλέον πρέπει να έχει διανεμηθεί κι αλλού.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Λίγο καιρό μετά το Con, η Βάλια Καπάδαη μου ανέφερε το τριήμερο φεστιβάλ comics, “Με Πενάκι & Σκαπάνη” (το οποίο φυσικά τον πρώτο καιρό ανέφερα ως “Με Μελάνη και Σκαπάνη”, μάλλον λόγω συνειρμού και καθότι μου έβγαινε η ομοιοκαταληξία), που είναι προγραμματισμένο για τις 4, 5 και 6 Ιουλίου και το οποίο διοργανώνεται από το Comicon σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων. Η Βάλια μου είπε πως ήθελε να συμμετάσχει και μια από τις ιδέες ήταν να βγει ένας κατάλογος με comics συμμετεχόντων που θα είχαν σε κάποιο βαθμό θεματολογία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Αρχίσαμε να συζητάμε και καταλήξαμε να συνεργαστούμε, με τη Βάλια να κάνει (προφανώς) το σχέδιο κι εγώ το σενάριο. Το αποτέλεσμα ήταν ένα εκπληκτικό 7-σέλιδο (ναι, εννοώ οπτικά – ακόμη κι αν αγνοήσετε τελείως το κείμενο, το artwork της Βάλιας βγάζει μάτι… με την καλή έννοια και ναι, είμαι biased, so there!), που στο σχετικά εγγύς μέλλον, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, θα γίνει ένα πλήρες comic.  Η ιδέα βασίζεται σε μια αφήγηση της Νέκυιας (Οδύσσειας Ραψωδία λ’) που είχα φτιάξει στα πλαίσια του Εργαστηρίου του Έπους, καθώς και σε ένα κέιμενο που είχα γράψει με αφορμή μια ιστορία από το LOST BOOKS OF THE ODYSSEY.

Nekyia Promo Page - Small

Η πρώτη από τις αρχικές 7 σελίδες.

Όπως καταλαβαίνετε έχει κυοφορηθεί πολλαπλά και το τελικό αποτέλεσμα έχει μια πρέζα μπαχάρι από άλλα πράγματα, για τα οποία όμως θα μιλήσουμε εν ευθέτω χρόνω. Το επόμενο βήμα ήταν να ολοκληρώσω το σενάριο του πλήρους comic, με την ελπίδα να προλάβουμε να το βγάλουμε στο “Πενάκι και Σκαπάνη”. Ωστόσο μου πήρε περισσότερο από όσο υπολόγιζα και βγήκε λίγο μεγαλύτερο από την αρχική πρόβλεψη, οπότε με τη Βάλια καταλήξαμε ότι θα βγάλουμε στο Φεστιβάλ ένα 12-σέλιδο (οι 7 αρχικές, συν 1, συν εξώφυλλα-εσώφυλλα).

Επίσης στο Φεστιβάλ θα κάνουμε με τη Βάλια ένα mini εργαστήριο με τίτλο “Αφήγηση: Από το Παραμύθι στο Κόμικ”.

Φυσικά, η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν “γιατί να μην προσπαθήσουμε να το πουσάρουμε και στο εξωτερικό;” Για την ακρίβεια, η σκέψη υπήρχε σε γενικό επίπεδο κι από πριν, αλλά έπειτα παρουσιάστηκε και η ευκαιρία του 16ου Βαλκανικού Φεστιβάλ Νέων Εικονογράφων, στο Λέσκοβατς της Σερβίας. Κατά συνέπεια, άρχισα να καταπιάνομαι με τη μετάφραση του κειμένου μου στα Αγγλικά. Ειρήσθω εν παρόδω, η Βάλια μου είπε ότι τελικά θα πήγαιναν στο Λέσκοβατς με τον Παύλο Παυλίδη, καθώς και μερικούς άλλους από τον χώρο των comics, από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Δεν χρειάστηκε πολύ για να με πείσει να πάω κι εγώ, οπότε μετά ήρθαν οι ετοιμασίες του ταξιδιού (φεύγουμε την ερχόμενη Πέμπτη, 26/06).

Nekyia Promo Cover Final - Small

Πέρα από όλα αυτά, υπάρχουν στα (παρατεταμένα) σκαριά ορισμένα άλλα project, τόσο αφηγηματικού περιεχομένου, όσο και comics, όμως γι’ αυτά δεν μπορώ να μιλήσω ακόμα. Εν ολίγοις, τους τελευταίους μήνες και ειδικά αυτόν που μα πέρασε, ξεκινώντας θλιβερά με τον θάνατο του Παναγιώτη Κούλελη, ήταν ένας μήνας χτισίματος και τώρα το στοίχημα είναι βγάλουμε τις σκαλωσιές και να δείξουμε το αποτέλεσμα. Δεν θα γράψω για τον Μάριο που έφυγε απότομα και μείναμε σύξυλοι όταν το μάθαμε – δεν τον γνώριζα καλά, όμως ξέρω πως αγαπούσε τα comics με πάθος.

Προφανώς, δεν πολυέχει νόημα να βγάλω Παραμυθόγραμμα για τον Ιούνιο, όμως αυτό δεν είναι παρά μια έκτακτη περίσταση και εκτός απροόπτου, το Παραμυθόγραμμα θα επιστρέψει τον Ιούλιο.

Αυτ’α τα όχι και τόσο ολίγα. Περισσότερα (αν μπορέσω) από τη Σερβία και κατόπιν της επιστροφής μας.

Μέσα από το μελάνι,

Α.Μ.

%d bloggers like this: