Παραμυθόγραμμα Ιουνίου 2013

2013-06-06 - Troll SkaldΠερνάει ο καιρός κι άλλος βλέπει τις μέρες να πετούν σαν πουλιά κι άλλος απ’ τα μαλλιά τις αρπάζει. Μα λένε πως σοφός είναι εκείνος που τις βλέπει όπως είναι – στάλες νερό που τις καταπίνει λαίμαργα η άμμος του χρόνου – και τυχερός, εκείνος που τις βλέπει μία-μία, με το φως να περνά από μέσα τους και να φτιάχνει γέφυρες, όπως τα αθώα μας καλοκαίρια, που πιέζαμε με τον αντίχειρα το στόμιο του λάστιχου.   Πού πήγαν οι παλιοί μας φίλοι και τι απέγιναν οι αγαπημένοι εχθροί των παιδικών μας χρόνων; Μερικές φορές, την ώρα των Λαιστρυγόνων, όταν η νύχτα συναντά τη μέρα, αναρωτιέμαι αν ποτέ υπήρξαν – κι άλλες φορές, όταν ο κόσμος γίνεται ξερός, βαρύς και κοφτερός, αναρωτιέμαι αν υπήρξε οτιδήποτε άλλο.

Έχω μια πηγαία πίστη πως ότι μας συμβαίνει, αφού περάσει η στιγμή του, είναι απλά μια ιστορία – τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Μέρα τη μέρα και χρόνο το χρόνο πείθομαι όλο και περισσότερο για την αλήθεια αυτής της ιδέας, ενώ ταυτόχρονα αντιλαμβάνομαι ότι οι ιστορίες που μας πληγώνουν περισσότερο είναι εκείνες που αφήσαμε στη μέση – ή εκείνες που δεν συνέβησαν ποτέ.

Θέλω να πω κι άλλα, αλλά θα χαλιναγωγήσω τον εαυτό μου μέχρι να αφηγηθούν οι υπόλοιπες συμμαθήτριες της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης, αυτό το Σάββατο. Θα αρκεστώ λοιπόν σε αυτά και σε εκείνα.

Avanti λοιπόν στο Παραμυθόγραμμα, αφού ευχαριστήσω τον Γιώργο Ρομπόλα της Metropolis (Free Press), ο οποίος παρέθεσε στο άρθρο του την άποψή μου για την αφήγηση και το blog μου ως πηγή ενημέρωσης για τον χώρο.

Σάββατο, 01/06, Έναρξη στις 20:00 – Ο Δημήτρης Προύσαλης στην 36η Έκθεση Βιβλίου (Εκδόσεις Απόπειρα,  Περίπτερο 21, Πεδίον του Άρεως).

Σάββατο, 01/06, Έναρξη στις 20:00 – Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης – Αφηγήσεις Εκπαιδευόμενων Αφηγητών (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Θησείο).

Δευτέρα, 03/06, Έναρξη στις 20:00 – Ο Δημήτρης Προύσαλης στην 36η Έκθεση Βιβλίου (Εκδόσεις Απόπειρα,  Περίπτερο 21, Πεδίον του Άρεως).

Παρασκευή, 07/06, Έναρξη στις 20:00 – Παρουσίαση Συλλογής ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΕΝΤΟΥΚΙ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ (“ΡΟΥΦ”, Κωνσταντινουπόλεως 10, Αθήνα).

Σάββατο, 08/06, Έναρξη στις 20:00 – Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης – Αφηγήσεις Εκπαιδευόμενων Αφηγητών (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Θησείο).

Πέμπτη, 06/06, Έναρξη στις 20:30 – Οι Πέμπτες των Παραμυθιών στο “Ακρότεχνο” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

Πέμπτη, 13/06, Έναρξη στις 20:30 – Οι Πέμπτες των Παραμυθιών στο “Ακρότεχνο” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

Δευτέρα, 15/06 μέχρι Κυριακή, 15/09 – “Future Library” (δράσεις, εκδηλώσεις, αφηγήσεις και άλλα πολλά από βιβλιοθήκες σε όλη την Ελλάδα – δείτε το link για περισσότερα).

Παρασκευή, 14/06, Έναρξη στις 20:30 – “Η Χρυσή Πορτοκαλέα” (Μουσείο Ελληνικών Λαϊκών Οργάνων Φοίβου Ανωγειανάκη, Διογένους 1-3, Πλάκα, Πλατεία Αέρηδων).

Σάββατο, 15/06, Έναρξη στις 20:00 – “Στου Λιμανιού τη Μπούκα…” (“Salta Conmigo”, Λεπενιώτου 11, Ψυρρή).

Κυριακή, 16/06, Έναρξη στις 10:30 – “Χρώματα στα Παραμύθια” (Βορέειος Βιβλιοθήκη Αμαρουσίου, Στ.Δραγούμη 30 και Μιλτιάδου).

Δευτέρα, 17/06, Έναρξη στις 19:45 – “Χρώματα στα Παραμύθια” (Κεντρικό Αναγνωστήριο Εθνικής Βιβλιοθήκης, Πανεπιστημίου 32, Αθήνα).

Δευτέρα, 17/06, Έναρξη στις 20:30 – “Ιστορίες Κύλησαν στου Φεγγαριού την Άκρη…” (Πολιτιστικό Κέντρο “Ακαδήμεια”, Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος).

Τετάρτη, 19/06, Έναρξη στις 20:00 – Ιστορίες για την Τρέλα στη Λέσχη Αφήγησης “Λες;” (Θεατράκι Κεραμεικού, τέρμα Μελιδώνη, εκεί που συναντά τον πεζόδρομο της Ερμού, Κεραμεικός).

Τετάρτη, 19/06, Έναρξη στις 20:30 – “Σαν από Καθαρή Μαγεία…” (Πολιτιστικό Κέντρο “Ακαδήμεια”, Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος).

Πέμπτη, 20/06, Έναρξη στις 20:30 – Οι Πέμπτες των Παραμυθιών στο “Ακρότεχνο” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

Παρασκευή, 21/06, Έναρξη στις 20:00 – Βραδιά Παραμυθιών και Καραγκιόζη (Αυτοδιαχειριζόμενος Κοινωνικός Χώρος “Μπερντές”, Αράδου 55, Πλατεία Κύπρου, Άνω Ιλίσια).

Παρασκευή, 21/06, Έναρξη στις 20:30 – Λαϊκά Παραμύθια να Συλλογιέσαι, να Ελπίζεις και να Πράττεις (Resistance Festival, Γεωπονική Σχολή, Ιερά Οδός).

Σάββατο, 22/06, Έναρξη στις 19:30 – Ο Δημήτρης Προύσαλης στην 21η Γιορτή Βιβλίου Παραλίας Βόλου (Παραλία Βόλου, Βόλος)

Κυριακή, 23/06, Έναρξη στις ??:?? – Μονοήμερη Εκδρομή Μετά Αφηγήσεως στη Νεμέα (δείτε το link για περισσότερα).

Τετάρτη, 26/06, Έναρξη στις 18:30 – “Χρώματα στα Παραμύθια” (Δημοτική Βιβλιοθήκη Πεντέλης, Βιβλιοθήκη του Μεγάρου Δουκίσσης Πλακεντίας).

Τετάρτη, 26/06, Έναρξη στις 20:00 – “Μαύρο – Χρονογραμμή” (Δημοτική βιβλιοθήκη Μεταμόρφωσης, Δημαρχείου 3, Μεταμόρφωση).

Τετάρτη, 26/06, Έναρξη στις 21:00 – “Μ’ Αγαπά – Δε Μ’ Αγαπά” (“Ορίζοντας Γεγονότων”, Κεραμεικού 88, Μεταξουργείο).

Τετάρτη, 26/06, Έναρξη στις 21:45 ” Λαϊκά Παραμύθια για να Συλλογάσαι, να Ελπίζεις και να Πράττεις” (Πάρκο Αντώνη Τρίτση, Αθήνα).

Πέμπτη, 27/06, Έναρξη στις 20:30 – Οι Πέμπτες των Παραμυθιών στο “Ακρότεχνο” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

Σάββατο, 29/06, Έναρξη στις 11:00 – Πρώτη Ημέρα Εκδηλώσεων Λέσχης Λόγου και Ανάγνωσης Νεμέας (δείτε το link για περισσότερα).

Σάββατο, 29/06, Έναρξη στις 20:30 – Βραδιά Επικής Αφήγησης (Θεατράκι Κεραμεικού, τέρμα Μελιδώνη, εκεί που συναντά τον πεζόδρομο της Ερμού, Κεραμεικός).

Σάββατο, 29/06, Έναρξη στις 20:30 – Τελική Αφήγηση Μαθητείας – Παραμύθια από τα Μέρη της Ανατολής (Πολυχώρος “@Ρουφ”, Κωνσταντινουπόλεως 10, Κεραμεικός).

Σάββατο, 29/06, Έναρξη στις 20:00 – “Αφήγηση Παραμυθιών για Παιδιά και Μεγάλους” (“Η Τζιά μας” – Κέντρο Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Παραλία Κορρησσίας, Τζια).

Κυριακή, 30/06, Έναρξη στις 11:00 – Δεύτερη Ημέρα Εκδηλώσεων Λέσχης Λόγου και Ανάγνωσης Νεμέας (δείτε το link για περισσότερα).

Verba volant, αλλά εγώ έχω απόχη,

Α.Μ.

Υ.Γ. Όπως πάντα, ζητώ συγγνώμη για ό,τι τυχόν μου έχει διαφύγει, δέχομαι ενημερώσεις και φυσικά λυπάμαι για όσα ποστάρονται κατόπιν εορτής και μόνον χάριν πληρότητας.

Παραμυθόγραμμα Ιουλίου 2012

Καλό μήνα και πρώτα-πρώτα από όλα, καλό κουράγιο σε όσους νοιώθουν να βράζουν μέσα σε μια χύτρα από τσιμέντο και άσφαλτο. Δεν ακούω κουβέντα – το έχω πει, το έχω εξηγήσει: ΖΕ–ΣΤΕ-ΝΟ-ΜΑΙ! Ακόμα χειρότερα, έχω deadlines, έχω τρεξίματα και ακόμα και το highlight αυτού του μήνα, η 10η Γιορτή Παραμυθιών, έχει το δικό της, ιδιαίτερο τρέξιμο (όχι σαν των διοργανωτών, αλλά τρέξιμο nonetheless).

Σε κάθε περίπτωση, με τα μαθήματα αφήγησης να έχουν τελειώσει, με το εργαστήρι του Έπους να έχει τελειώσει, με τη Λέσχη Αφήγησης “Λες;” να έχει (πραγματικά αυτή τη φορά) τελειώσει για φέτος, απειλούμαι εκ νέου από τον βάλτο της μουντής καθημερινότητας – και μετά αναρωτιέται ο κόσμος γιατί δεν μου αρέσει το καλοκαίρι…

Σε κάθε περίπτωση, η ζέστη και η έλλειψη έμπνευσης την παρούσα στιγμή δεν με βοηθούν να γράψω ένα κατάλληλο συνοδευτικό κειμενάκι για το Παραμυθόγραμμα του μήνα, αλλά δεν πειράζει, γι’ αυτό υπάρχουν τα updates. Από την άλλη, ο Ιούλιος είναι ήδη αφηγηματικά γεμάτος και προβλέπω ότι όσο προχωρούν οι μέρες θα γεμίσει κι άλλο. Όπως είπα και στο σχετικό post, αν μπορέσετε να έρθετε στη Τζια, πιστεύω ότι θα αξίζει πραγματικά τον κόπο.

Δίχως άλλη φλυαρία, περνάμε στο πρόγραμμα!

Δευτέρα, 02/07, Έναρξη στις 20:30 – “Βραδιές στην Αυλή – Αφήγηση με τη Νίκη Κάπαρη” (Πολιτιστικό Κέντρο “Ακαδήμεια”, Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος).

Τετάρτη, 04/07, Έναρξη στις 21:00 – Αφήγηση Λαϊκών Παραμυθιών(Καφέ-Ρακάδικο “Αέρας Πεχλιβάνης”, Ολυμπίας 3 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Πειραιάς).

Τετάρτη, 04/07, Έναρξη στις 21:30 – “Παραμύθια στο Φως του Φεγγαριού” από τις Παραμυθοκόρες (“Βρυσάκι”, Βρυσακίου 17, Πλάκα).

Παρασκευή, 06/07, Έναρξη στις 20:30 – “Του χρόνου οι ψίθυροι, του κόσμου τα παραμύθια” & “Όσα μύθια, τόση η αλήθεια” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Κυριακή, 08/07, Έναρξη στις 21:00 – “Το Ταξίδι του Περσέα” (Κήπος  του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134-136, Θησείο).

Δευτέρα, 09/07, Έναρξη στις 20:30 – “Βραδιές στην Αυλή – Αφήγηση με τον Ταξιάρχη Μπεληγιάννη” (Πολιτιστικό Κέντρο “Ακαδήμεια”, Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος).

Τρίτη, 10/07, Έναρξη στις 18:30 – Τα Παραμύθια της Νερομάνας (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Τετάρτη, 11/07, Έναρξη στις 19:00 – Τα Παραμύθια της Νερομάνας (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Πέμπτη, 12/07, Έναρξη στις 12:00 – Αφηγηματική Παράσταση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα (Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα, Θέση Βρανά Αττικής).

Πέμπτη, 12/07, Έναρξη στις 19:00 – Τα Παραμύθια της Νερομάνας (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Παρασκευή, 13/07, Έναρξη στις 20:30 – “Δρόμο παίρνει, δρόμο αφήνει… το ταξίδι έχει ήδη ξεκινήσει” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Παρασκευή, 13/07, Έναρξη στις 20:00 – Τα Παραμύθια της Νερομάνας (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Σάββατο, 14/07, Έναρξη στις 10:00 – Τα Παραμύθια της Νερομάνας (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Κυριακή, 15/07, Έναρξη στις 21:00 – “Ο Δρόμος της Σοφίας” (Κήπος  του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134-136, Θησείο).

Κυριακή, 15/07, Έναρξη στις 19:00 – Τα Παραμύθια της Νερομάνας (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Παρασκευή, 20/07, Έναρξη στις 20:30 – “Ο Βασιλιάς στο δρόμο” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Κυριακή, 22/07, Έναρξη στις 21:00 – “Ο Δρόμος που Πήρε το Μετάξι” (Κήπος  του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134-136, Θησείο).

Τρίτη, 24/07, έναρξη στις 19:00 – “Στάχυα Χρυσά, Αμπέλια Καρπερά” (Αρχαιολογικό Μουσείο Καρδίτσας, Λαχανά 1, Καρδίτσα)

Πέμπτη, 26/07, Έναρξη στις 21:00 – 10η Γιορτή Παραμυθιών (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Παρασκευή, 27/07, Έναρξη στις 12:00 – 10η Γιορτή Παραμυθιών (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Σάββατο, 28/07, Έναρξη στις 12:00 – 10η Γιορτή Παραμυθιών (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Κυριακή, 29/07, Έναρξη στις 12:00 – 10η Γιορτή Παραμυθιών (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Φιλικούς χαιρετισμούς,

Α.Μ.

Παραμυθόγραμμα Δεκεμβρίου 2011

Να ‘μαστε πάλι! Καλό μήνα σε όλους (και στου Θεού τ’αυτί) – ελπίζω να έχετε όρεξη και αντοχές διότι το Παραμυθόγραμμα του Δεκεμβρίου ξεκινάει ήδη γεμάτο μέχρι τα μπούνια (κι εγώ τον ξεκινάω με γρίπη τρικούβερτη). Όπως πάντα ξεκινάμε με ό,τι έχει ανακοινωθεί (και έχει πάρει το μάτι μου) και καθ’ οδόν εμπλουτίζουμε. Επίσης, αν μου έχει διαφύγει κάτι, μην διστάσετε να μου το επισημάνετε με ένα comment και θα το προσθέσω. Θα έλεγα, όπως το motto των Stark, “Winter is Coming”, αλλά ο χειμώνας έχει ήδη έρθει. Το πρόβλημα είναι ότι κατά πόδας τον ακολουθεί το σκοτάδι (μεταφορικά – κυριολεκτικά δεν πειράζει).

Αρχή του Παραμυθογράμματος Δεκεμβρίου, καλησπέρα σας!

Σάββατο, 03/12, Έναρξη στις 11:30 και τις 12:30 – Παραμύθια στον Εθνικό Κήπο (Παιδική Βιβλιοθήκη του Εθνικού Κήπου, Αθήνα).

Σάββατο, 03/12, Έναρξη στις 20:30 – Βραδιά Αφήγησης “ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΙΙ: Επιστροφή, Μνηστηροφονία, Αναγνωρισμός” (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Κεραμεικός).

Δευτέρα 05/12, Έναρξη στις 20:00 – Αφήγηση Λαϊκών Παραμυθιών (Καφέ-Ροκάδικο “Αέρας Πεχλιβάνης”, Ολυμπίας 3 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Πειραιάς).

Πέμπτη 08/12, Έναρξη στις 20:00 – Ιστορίες για Λύκους (Καφέ-Μπαρ “BEDUIN”, Δεκελέων 33 και Ελασιδών, Γκάζι).

Σάββατο, 10/12, Έναρξη στις 11:00 – 2ο Φεστιβάλ Αφήγησης – Αφιέρωμα στη Νορβηγία (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Κεραμεικός).

Σάββατο 10/12, Έναρξη στις 11:00 – 1ο Παιδικό Φεστιβάλ Λόγου, Έκφρασης και Δημιουργίας (Πρώην Αμερικανική Βάση Ελληνικού).

Κυριακή 11/12, Έναρξη στις 11:00 – 1ο Παιδικό Φεστιβάλ Λόγου, Έκφρασης και Δημιουργίας (Πρώην Αμερικανική Βάση Ελληνικού).

Κυριακή 11/12, Έναρξη στις 11:00 – “Το Παραμύθι της Κυριακής” (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο (Τοσίτσα 1 και Πατησίων, Αθήνα).

Κυριακή, 11/12, Έναρξη στις 11:30 – “Χριστουγεννιάτικες Σκανταλιές!” (Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16, Θησείο).

Πέμπτη, 15/12, Έναρξη στις 21:00 – “Περιμπανού τη Λέγαν…” (Μουσική Σκηνή “Μακάρι”, Ζωοδόχου Πηγής 125 και Κομνηνών, Αθήνα).

Κυριακή, 18/12, Έναρξη στις 11:30 – Τα Δώρα των Παραμυθιών (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Κεραμεικός).

Κυριακή, 18/12, Έναρξη στις 18:30 – Παρουσίαση και Αφήγηση απο το Βιβλίο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΑΔΩΝ (ΙΑΝΟS, Σταδίου 24, Αθήνα).

Δευτέρα, 19/12, Έναρξη στις 19:30 – Παρουσίαση και Αφήγηση απο το Βιβλίο ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΑΔΩΝ (Πολυχώρος “Παραπέρα”, Αχαρνών 61 και Φερών, Αθήνα).

Τετάρτη, 21/12, Έναρξη στις 19:00 – Συνάντηση Γνωριμίας με τη Λέσχη Αφήγησης “Λες;” (Περιοδικό ΔΙΑΒΑΖΩ, Μαυροκορδάτου 9, Αθήνα 1ος Όροφος).

Παρασκευή, 23/12, Έναρξη στις 19:30 – Από το Σκότάδι στο Φως: Βραδιά Ελεύθερων Αφηγήσεων (Café “European Village”, Μοναστηρίου 140 και Τηλεφάνους, Ακαδημία Πλάτωνος).

Σάββατο, 24/12, Έναρξη στις 12:00 – “Τα Δώρα των Παραμυθιών και τα Παραμύθια Δώρα” (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Βασιλέως Γεωργίου Β’ 17-19 και Ρηγίλλης, Αθήνα).

Τρίτη, 27/12, Έναρξη στις 17:00 – Σκανταλιάρηδες Καλικάντζαροι, Παιχνιδιάρικα Ξωτικά (“Ιδιόμελο”, Ελευθερίου Βενιζέλου 17, Μαρούσι).

Τετάρτη 28/12, Έναρξη στις 19:00 – Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες και Παραμύθια στην Αστραδενή (Art Café “Αστραδενή”, Έρκυνας 5, Λειβαδιά).

Τετάρτη, 28/12, Έναρξη στις 20:00 – “Τα Δώρα των Παραμυθιών και τα Παραμύθια Δώρα” (Πνευματικό Κέντρο “Στυλιανός Ρέστης”, Κορησσία Κέας).

Παρασκευή, 30/12, Έναρξη στις 18:00 – Τα Δώρα των Παραμυθιών (Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου, Σολωμού και Κωνσταντινουπόλεως, Μοσχάτο).

Σάββατο 31/12, Έναρξη στις 12:00 – “Ψηλή μου Δενδρολιβανιά… Κι Αρχή Καλός μας Χρόνος” (Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Βασιλέως Γεωργίου Β’ 17-19 και Ρηγίλλης, Αθήνα).

Αυτά, έτσι με το που μπήκε ο μήνας (edit 1: και όπως βλέπετε, ούτε μέσα του μήνα και ο εκδηλώσεις έχουν διπλασιαστεί). Τεντώστε λοιπόν τα αυτιά σας κι ετοιμάστε τα καλάθια σας να γεμίσουν ιστορίες και να φωτίσει ο τόπος – αυτή είναι μόνο η αρχή! (Edit 2: Και καθώς αυτός ο χρόνος προσπαθεί να φύγει, είναι λες και όλοι οι παραμυθάδες τον ξεπροβοδίζουν με ιστορίες).

Α.Μ.

8η Γιορτή Παραμυθιών στην Κέα – Ημέρα 2η (Ο Μαραθώνιος)

Ναι, ξέρω και έχετε δίκιο… “Πόσο καιρό μπορεί να σου πάρει να πας από τη Μέρα 1 στη Μέρα 2; Μας άνοιξες την όρεξη με τα ορεκτικά και μας άφησες μπουκάλα!” που θα έλεγε και ο Οβελίξ. Η αλήθεια είναι ότι ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος είναι οι μήνες “επανένταξης” στη ρουτίνα και σαν αποτέλεσμα δεν είχα καθόλου χρόνο για blogging, πόσο μάλλον για photo editing. Το γεγονός, δε, ότι η δεύτερη ημέρα αναλώθηκε στον Μαραθώνιο Αφηγήσεων – ο οποίος διοργανώθηκε για πρώτη φορά φέτος στη Γιορτή – σήμαινε ότι θα έπρεπε να κάνω επιλογή και διόρθωση ανάμεσα σε πάνω από 200 φωτογραφίες, το οποίο με την περιρέουσα υγρασία μου φαινόταν εξωφενικό νούμερο (δεν είναι τόσο, in fact, αλλά έχω ένα θέμα με τον καιρό). Τέλος πάντων, αφού επιτέλους έβρεξε, άρχισε να πιάνει (λίγο) το κρύο και δέχθηκα πολλαπλές ερωτήσεις και ελαφίσιες ματιές σχετικά με τη συνέχεια αυτών των άρθρων, ήρθε η ώρα για τη συνέχεια.

Όντας ένας άνθρωπος ο οποίος συνήθως δεν κοιμάται πριν τις 04:00 το πρωί, το γεγονός ότι σωριάστηκα για ύπνο τη προηγούμενη μέρα κάτι στις γραμμές του 23:30, σήμαινε ότι 07:30 – 08:00 της Κυριακής 18 Ιουλίου είχα τιναχτεί σαν κεραία, με μια πρωτόγνωρη (για τα δικά μου δεδομένα) υπερκινητικότητα. Βεβαίως, δεδομένου ότι η εκδήλωση εκείνης της ημέρας δεν θα ξεκινούσε μέχρι τις 12:00, υπέθεσα ότι δεν έχουν ξυπνήσει ακόμα οι παραμυθάδες, οπότε σκότωσα λίγο το χρόνο μου μέχρι περίπου τις 09:15, οπότε και πήγα να σκιάσω την πόρτα τους. Τους πέτυχα καθώς είχαν αρχίσει να μαζεύονται για πρωινό, προσπαθώντας να ξεπλύνουν με καφέ τους σκονισμένους ιστούς του ύπνου και συστήθηκα με όσους δεν είχα γνωρίσει την προηγούμενη ημέρα (είτε λόγω οργανωτικού πανικού, είτε διότι δεν είχαν ακόμα φτάσει στην Κέα), όπως τη Nina Naesheim, μια ακόμα φοβερή (όπως μου είπαν και διαπίστωσα ιδίοις όμμασι την ίδια ημέρα) Νορβηγίδα αφηγήτρια, τον Daniel που τις επόμενες ημέρες αποδείχθηκε δεινός κιθαρωδός και improvised μπλουζίστας και ξανασυστήθηκα με τη Μαρία Νικολαΐδου, την Ηλέκτρα Νέγκα και τον Ταξιάρχη Μπεληγιάννη (τους οποίους είχα γνωρίσει πολύ σύντομα στη Διεθνή Ημέρα Αφήγησης).

Για άλλη μια φορά να πω ότι σε όλη τη διάρκεια της Γιορτής συστηνόμασταν με κάποιον που δεν είχε τύχει να μιλήσουμε ή είχε έρθει κάποια από τις επόμενες ημέρες, αλλά η “μόλυνση” του μνημονικού μου από την συνολική ευχάριστη κομπανία με εμποδίζει να θυμηθώ ποιον ακριβώς και πότε, εκτός εάν μου δώσουν κάποιο στοιχείο οι φωτογραφίες (όπως εδώ). Θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι δεν έχω ιδέα πώς βρέθηκα (ατύπως αρχικά) στις τάξεις των εθελοντών αλλά αυτό θα ήταν ψέμα: όταν κάτι με διασκεδάζει πραγματικά, η μεταμόρφωση (για να είμαστε και μέσα στο θέμα) σε άνθρωπο-σφήνα είναι σχεδόν άμεση και θα έλεγε κανείς ότι έχω μια σχεδόν γενετική προδιάθεση για κουβάλημα. Η αλήθεια είναι ότι το στήσιμο και το ξεστήσιμο σε κάθε τοποθεσία μου θύμιζαν τον αντίστοιχο πανικό των σχολικών θεατρικών παραστάσεων και ήταν ακόμα ένα στοιχείο που συνεισέφερε στην εσωτερική μου ευφορία.

Έτσι λοιπόν βρέθηκα από νωρίς με τον Γιώργο Ευγενικό και την υπόλοιπη “ομάδα στησίματος” στην παραλία του Οτζιά όπου – ευχάριστο για μένα, προβληματικό για την εκδήλωση – φυσούσε ένας πεισματάρης άνεμος που σήκωνε άμμο, δυσκόλευε την διάδοση της φωνής των αφηγητών και δεν άφηνε σε ησυχία τα πολύχρωμα πανιά που οριοθετούσαν τον χώρο. Το σκηνικό και οι συνθήκες αυτές, ωστόσο, προσέδιδαν κάτι το παράξενα γοητευτικό στην εκδήλωση, όπως μπορείτε να δείτε και στις φωτογραφίες. Είναι θαύμα το ότι , ασκεπής επί τέσσερις συναπτές ώρες υπό τις σιαγόνες του καλοκαιρινού ήλιου κατάφερεα να μην πάθω ηλίαση, αλλά και αναμενόμενο το ότι τσουρουφλίστικα και το δέρμα μου άρχισε να μιμείται αυτό του φιδιού (άλλη μια μεταμόπρφωση – και ναι, Άσπα είχες απόλυτο δίκιο).

Σε κάθε περίπτωση, στις 12:00 ξεκίνησε ο Μαραθώνιος Αφηγήσεων, αν και το πρώτο-πρώτο πράγμα που παρακολουθήσαμε ήταν η παρουσίαση του βιβλίου του Θανάση Νέτα ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΧΜΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩ – Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΕΝΟΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ, από τον Σύλλογο Φίλων της Κέας. Τις ίδιες τις αφηγήσεις άνοιξε η Μαρία Παπανικολάου με τον μύθο της Αράχνης, τη ιστορία του Σιμιγδαλένιου και ένα κινεζικό παραμύθι για έναν ζωγράφο που τα έργα του έπαιρναν ζωή. Ακολούθησε η Μάνια Μαράτου, αυτή τη φορά με τον θιβετιανό,  νταρμικό μύθο του Ντοντρούπ (Dondrup) (που για άλλη μια φορά αποτέλεσε ένα παράθυρο σε νέους μυθικούς ορίζοντες, καθότι η αφηγηματική παράδοση του Θιβέτ μού είναι τελείως άγνωστη, αλλά έχει και τελείως διαφορετική χροιά από οτιδήποτε συναντά κανείς στη Δύση). Η Αράχνη είχε την τιμητική της, αφού μια εκδοχή του μύθου της είπε και η Σοφίλια Τσορτέκη, καθώς και την ιστορία του Οιδίποδα και της Σφίγγας, του Δαίδαλου και του Ίκαρου (νομίζω θα συμφωνήσετε, αφού δείτε τις φωτογραφίες, ότι η ενδυμασία της ήταν spot-on – μόνο τα χρυσά περιβραχιόνια της έλειπαν). Ο Γιάννης Σπανδωνής πραγματικά καθήλωσε τους μικρούς ακροατές με τις πολλαπλές μεταμορφώσεις του Δία, πλέκοντας στην αφήγησή του και μερικά επίκαιρα σχόλια για τους μεγαλύτερους. Το πρώτο κομμάτι του Μαραθωνίου έκλεισε ο Κώστας Τζιωτάκης με “Τση Ρήνης το λαήν'”, μια λαϊκή ελληνική ιστορία που απέδωσε με θεατρικότητα και το θερμιώτικο ιδίωμα (χαρακτηριστική διάλεκτος των Κυκλάδων, από όσο μπόρεσα να καταλάβω).

Μπορείτε να φανταστείτε τρεις συναπτές ώρες βομβαρδισμού με παραμύθια υπό τη δειλή σκιά των λιγοστών δέντρων στην παραλία ή κάτω από τον καυτό ήλιο; Ωστόσο το κοινό δεν κούνησε ρούπι μέχρι να σημάνει το διάλειμμα. Κάποιοι επέστρεψαν στην Κορησσία, κάποιοι βούτηξαν στη θάλασσα και άλλοι (όπως εγώ) περιορίστηκαν να ταβερνιστούν και να προβούν σε πλήρη ακινησία υπό σκιάν. Λίγο πριν πάω στην αφήγηση του Ταξιάρχη Μπεληγιάννη, που ξεκινούσε στις 17:30, ο Γιώργος Ευγενικός με ενημέρωσε ότι τελικά ο Μαραθώνιος θα ήταν “τοπικά κυλιόμενος”, με τη δεύτερη τοποθεσία να είναι υπό τη σκιά του αριστερότερου (όπως κοιτά κανείς τον ορίζοντα), πιο προστατευμένου από τον ήλιο και τον άνεμο, τμήματος της παραλίας (καθότι ο απογευματινός ήλιος θα δυσκόλευε τους αφηγητές και όσο περνούσε η ώρα, οι μη προικισμένοι με αυτοφυή γούνα μάλλον θα άρχιζαν να νιώθουν την παραθήν αλώς ψύχρα). Στόχος ήταν το τελευταίο κομμάτι του Μαραθωνίου Αφγήσεων να διεξαχθεί στον πλακοστρωμένο περίβολο μιας μικρής εκκλησιάς, όπως και έγινε.

Στι 17:30 λοιπόν και υπό αξιοπρεπή πλέον σκιά, ο Ταξιάρχης αφηγήθηκε την ιστορία “Τα Χρυσιά Κλαδιά και ο Αλίμονος”, με δικές του μουσικές παρεμβάσεις σε ένα όργανο που, αν και μοιάζει με λαούτο, δεν είναι και όσο κι αν σπάω το κεφάλι μου δεν θυμάμαι πώς μου το είπε (Ούτι τελικώς!). Πρέπει να ομολογήσω ότι ήταν ανάμεσα στις αγαπημένες μου ιστορίες εκείνης της ημέρας, καθότι συνδύαζε όλα τα στοιχεία που μιλούν στην καρδιά ενός epic fantasy geek (το σπαθί το ανίκητο, τρεις αντίπαλοι – ο γιος του  Ήλιου, του Φεγγαριού και της Θάλασσας – που έγιναν σύντροφοι του ήρωα, το επικό quest και πολλά άλλα).

Έπειτα σειρά είχε η Κάτια Καντούρη, με ένα από τα πιο δύκολα ίσως εγχειρήματα που μπορώ να φανταστώ για έναν παραμυθά (ή εν προκειμένω, μια παραμυθού), την αφηγηματική απόδωση ενός θεατρικού έργου, ειδικά μάλιστα όταν αυτό είναι “Ο Καλός Άνθρωπος του Σετσουάν” του Μπέρτολντ Μπρεχτ. Δύσκολο ή όχι πάντως, η αφηγήτρια είχε την αμέριστη προσοχή του κοινού.

Το δεύτερο σκέλος του Μαραθωνίου έκλεισε με τη Συντροφιά των Αφηγητών (Βέρα Αισώπου, Σύνη Αστρά, Γιώργος Μακρυγιάννης, Λίλη Τριαντάρη), πριν η ομήγυρη μεταφερθεί στον τελευταίιο προορισμό του Σαββάτου, όπου και θα παρέμενε μέχρι τη βαθιά νύχτα.

Οι αφηγήσεις στον περίβολο της μικρής εκκλησιάς ξεκίνησαν στις 19:20 με τον μύθο της Ιούς από την Ελένη Αχιλλέως (συνοδεία μουσικής από το κανονάκι του Αναστάση Σαρακατσάνου), όπου για άλλη μια φορά τα καμώματα του Δία θέτουν σε κίνδυνο τους θνητούς και για πολλοστή φορά επικαλείται τη βοήθεια του πανούργου Ερμή για να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Ο Ερμής θα αποκιμίσει τον γίγαντα Άργο τον Πανόπτη (που είχε λένε 100 μάτια διάσπαρτα σε όλο του το σώμα) και θα τον σκοτώσει για να απελευθερώσει την Ιώ, αν και τα άγρυπνα μάτια του θα φυλάξει η Ήρα στην ουρά των παγωνιών…

Θα τολμήσω να πω (με τον κίνδυνο να κατηγορηθώ για έλλειψη αντικειμενικότητας – αλλά δεν πειράζει, καθότι την άφησα πίσω μου στο πρώτο post και άλλωστε η αντικειμενικότητα είναι καθαρά στατιστική) ότι το το κλου της βραδιάς, το δρώμενο που χειροκροτήθηκε εκείνη τη μέρα περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο, ήταν η αφηγηματική παράσταση που δώσανε οι Παραμυθοκόρες (Αντωνία Βέλλιου, Βασιλεία Βαξεβάνη, Ιφιγένεια Κακριδώνη), με τίτλο “Το Θεριό του Έρωτα”. Εδώ χρειάζεται ίσως λίγη ιστορία: όταν είχα πρωτογράψει για τις Παραμυθοκόρες στο Easy Subjugation, η πρώτη τους παράσταση μού είχε δώσει μια πολύ έντονη αίσθηση για το αφηγηματικό στυλ της καθεμιάς, οπότε και τους είχα δώσει κάποια αγγλικά προσωνύμια. Μια μάλλον ατελής μετάφραση στα ελληνικά κάνει την Αντωνία Βέλλιου “Σκοτεινή Υφάντρα”, την Ιφιγένεια Κακριδώνη “Ρόδινη Ρομαντικούλα” και την Βασιλεία Βαξεβάνη την “Ονειροπόλο”.

Αν και οι ιστορίες τους εκείνο το βράδυ είχαν το κοινό θέμα του έρωτα, παρακολουθώντας τες ξανάρθαν στο μυαλό μου εκείνα τα προσωνύμια με ιδιαίτερη ένταση, αφού ένιωθα ότι τα είχαν ασπαστεί στο μέγιστο: η Αντωνία με εξέπληξε περισσότερο από όλες, καθότι η ιστορία της Γυναίκας Σκελετού που αφηγήθηκε προέρχεται από τους Inuit του Αρκτικού Κύκλου, με έντονα στοιχεία σαμανικής μυθολογίας και ιδιαίτερα σκοτεινά μοτίβα, με μια ποιητική σκληρότητα σχεδόν ακατανόητη για τη δυτικοευρωπαϊκή παράδση, αλλά χαρακτηριστική του τόπου όπου ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Η Ιφιγένεια, δεύτερη κατά σειρά, εξισορρόπησε τα πράγματα πιέζοντας τη πλάστιγγα στο άλλο άκρο, πηγαίνοντάς μας στην Αίγυπτο και αφηγούμενη τη σχεδόν σπαραξικά ρομαντική ιστορία ενός ιπποπόταμου που ήταν διατεθιμένος να κάνει τα πάντα για την ευτυχία μιας πριγκίπισσας που αγνοούσε τελείως την ύπαρξή του και στο τέλος η μοίρα του το ανταπέδωσε με τον πιο απρόσμενο τρόπο, ακόμα και για παραμύθι. Ισορροπώντας μεταξύ των δύο, στην κόψη του μεταφορικού ξυραφιού, η Βασιλεία μάς αποτελείωσε με τη δική της εκδοχή του SANDMAN: DREAM HUNTERS, όπου η παράδοξη αγάπη μεταξύ ενός χωρικού και μιας αλεπούς, μια αγάπη που θυμίζει ενήλικη εκδοχή αυτής του Μικρού Πρίγκιπα και της δικής του αλεπούς, φτάνει για να κινήσει το χέρι του απόμακρου Άρχοντα των Ονείρων. Όλα αυτά δε, δεμένα με όμορφη μουσική και τραγούδι.

Θα πίστευε κανείς ότι μετά από μια μέρα με συνολικά 6 (μέχρι εκείνη τη στιγμή) ώρες αφήγησης και μετά από αυτό που μόλις περιέγραψα, δεν θα μπορούσε να υπάρξει συνέχεια. Τουναντίον! Όταν αυτοί άνθρωποι είπαν “Μαραθώνιο”, εννοούσαν ΜΑΡΑΘΩΝΙΟ. Τις παραμυθοκόρες ακολούθησε η Ηλέκτρα Νέγκα, με “Της Λαχτάρας Παραμύθια”, το πρώτο εκ των οποίων (αν θυμάμαι καλά) την είχα ακούσει να αφηγέιται στη Διεθνή Ημέρα Αφήγησης και παραμένει το αγαπημένο μου από όσα είπε: οι αλλεπάλληλες ευχές και επιθυμίες ενός ανθρώπου απαντώνται άμεσα από μεταμορφώσεις του κόσμου του, μέχρι που όλα επιστρέφουν εκεί που ξεκίνησαν, περιμένοντας τον κύκλο να αρχίσει ξανά. Βρίσκω κάτι παράξενα ελπιδοφόρο σε αυτή την αφήγηση…

Ακολούθησε η Maritha Nielsen με αφήγηση στα Αγγλικά και μετάφραση από την Κατερίνα Βλάχου, με μια ιστορία που απαντάται σχεδόν σε κάθε λαό: το ποτάμι που βρίσκει τον δρόμο του από την καρδιά του βουνού στο φως, αλλάζοντας τον κόσμο γύρω του. Βεβαίως, προς τιμήν των Ελλήνων παραμυθάδων η Maritha έβαλε το ποτάμι να ξεκινά στη Νορβηγία και να φτάνει στη Τζιά “όπου κανείς δεν συναντά παρά καλούς ανθρώπους” (σε ελεύθερη μετάφραση). Έπειτα η Κατερίνα Βλάχου άφησε τα σκήπτρα της μεταφραστριας και έβαλε τα άμφια της αφηγήτριας, ξυπνώντας μας (από τον, ομολογουμένως κατανοητό, λήθαργο μετά από 8 πλέον συνολικές ώρες αφήγησης) με το χιούμορ και τη μεταδοτική επαναληπτικότητα της “Ανδραβίδας” και της “Αχελώνας”. Δια του λόγου το αληθές:

Ανδραβίδα και Κυρά μου,
έβγα να ιδείς τα βασανά μου
έλα να ιδείς για σένα τι τραβώ γλυκιά χαρά μου

και

“Εεεε, μάνα της Χελώνας!”
“Τιιι είναι γαμπρέεεε;”

(αν και ομολογουμένως είναι αδύνατον να αποδώσω γραπτώς τη φωνή και τις εκφράσεις της)

Στις 22:35 η Φίλια Δενδρινού έκανε μια πιο δραματοποιημένη απόδοση της αρχικής εκδοχής (ή πιθανώς μίας από τις αρχικές εκδοχές – δεν είμαι 100% σίγουρος) της Πεντάμορφης και του Τέρατος, “Η Πεντάμορφη και ο Κύκνος”. Δεν θα προσποιηθώ ότι κατανοώ τον ρόλο όλων των αντικειμένων που χρησιμοποίησε (εσάρπα, ένα λευκό γάντι, τόπι με ύφασμα), αν και μπορώ να κάνω υποθέσεις… Η αλήθεια είναι ότι εκείνη πια την ώρα, ακόμα κι εγώ είχα αρχίσει να παραπαίω, οι φωτογραφίες έβγαιναν σχεδόν μηχανικά, και τελικά έσβησε τελείως η μηχανή μου. Αυτή είναι ίσως και η μόνη μου τύψη από εκείνο το βράδυ, διότι τελευταία από τους προγραμματισμένους αφηγητές σηκώθηκε η Nιna Naesheim, η οποία αφηγήθηκε μια τόσο ξεκαρδιστική ιστορία, τόσο κεφάτα, τόσο παραστατικά και ζωντνανά, ώστε ακόμα και τότε κατάφερε να μας αφυπνήσει και να έχει την απόλυτη προσοχή μας. Αν και θυμάμαι με εξαιρετική λεπτομέρεια την ιστορία, το… κάπως ιδιαίτερο θέμα και χιούμορ της είναι αδύνατο να εκφραστεί γραπτώς, αλλά θα σας πω το ηθικό δίδαγμα: “μη ζορίζεις τα πράγματα να γίνουν πριν την ώρα τους γιατί θα καταλήξουν σκ@#!”

Το πρόγραμμα έλεγε ότι τότε πλέον μπορούσε να σηκωθεί όποιος ήθελε από το κοινό για να πει μια ιστορία, αλλά ρεαλιστικά δεν είχαμε κόκκαλο και μόνο μία γενναία κοπέλα το αποτόλμησε, μετά από αυτό το αφηγηματικό μπαράζ (για να μην πω όργιο). Αμυδρά θυμάμαι ότι ίσως τη λέγανε Χριστίνα (καμία σχέση – Ειρήνη Κυδονάκη κι ευχαριστώ για το heads up Ταξιάρχη), αλλά δεν είμαι καθόλου βέβαιος, πόσο μάλλον για το ποια ιστορία είπε (τον “Καημό” – ο Ταξιάρχης ξαναχτυπά).

Έτσι έληξε η δεύτερη ημέρα της 8ης Γιορτής Παραμυθιών και ο φοβερός αυτός Μαραθώνιος, γεμίζοντας τον ύπνο μου εκείνης της νύχτας με εικόνες και ιστορίες, τις περισσότερες εκ των οποίων φυσικά ξέχασα, όπως συχνά συμβαίνει με κάτι τόσο έυθραυστο όσο τα όνειρα. Ωστόσο, έμειναν μαζί μου οι θολές “ονειραναμνήσεις” του Πηγαδιού του Χρόνου και ποιος ξέρει – ίσως καταφέρω να μαγειρέψω μια ιστορία από αυτές. Ευτυχώς για όλα τα υπόλοιπα, υπάρχει το μνημονικό μου και οι φωτογραφίες. Εάν φτάσατε ως εδώ, σας συγχαίρω από καρδίας – δεν είμαι καθόλου σίγουρος ότι εγώ θα διάβαζα όλα αυτά που έγραψα – αλλά τουλάχιστον είναι η πάσα αλήθεια, γιατί ήμουνα κι εγώ εκεί, που λένε μερικές φορές…

Υ.Γ. Τουλάχιστον τώρα ξέρετε γιατί μου πήρε τόσο καιρό να βρω χρόνο και κουράγιο να γράψω για αυτή την ημέρα. Οι υπόλοιπες θα ακολουθήσουν με πιο ομαλή συχνότητα. Για λάθη, διορθώσεις και παρατηρήσεις, μη διστάσετε να μου αφήσετε σχόλια.

8η Γιορτή Παραμυθιών στην Κέα – Ημέρα 1η… και Κάτι Ψιλά

Πέρασαν τα μέσα Σεπτέμβρη, κάποιες δουλειές μπήκαν σε μια σειρά (και κάποιες άλλες όχι, αλλά ας μην είμαστε πλεονέκτες) και ήρθε επιτέλους η ώρα να ξεκινήσω την αναδρομή και εξιστόρηση μιας σειράς από ενδιαφέρουσες εμπειρίες, οι οποίες ανήκουν στη φιλόξενη ομπρέλα της 8ης Γιορτής Παραμυθιών που έγινε στην Κέα (Τζιά, για όσους με κοιτούν απορημένοι) από τις 17 ως τις 25 Ιουλίου 2010. Το φετεινό θέμα της Γιορτής ήταν οι Μεταμορφώσεις, με τις πολλές μορφές που αυτές απαντώνται στους μύθους και τα παραμύθια. Αυτή η σειρά κειμένων θα έχει πρώτα παρουσίαση της κάθε ημέρας και έπειτα το σχετικό φωτογραφικό υλικό (οπότε αν βαρεθείτε τη φλυαρία μου, απλά κάνετε scroll down στις φωτογραφίες).

Με την αγάπη που έχω για τα παραμύθια, είναι απορίας άξιο (ή απλά δείγμα αποχαύνωσης) το πώς, μόνο φέτος πήρα είδηση την ύπαρξη αυτής της διοργάνωσης και πάλι μόνο χάρη στη γνωριμία μου με τη Βασιλεία Βαξεβάνη, στα πλαίσια της ομάδας του COMICDOM blog. Η Βασιλεία ήταν εκείνη που μου ανέφερε τις παραστάσεις της ομάδας αφηγήσεων στην οποία ανήκει (Παραμυθοκόρες, μαζί με την Αντωνία Βέλλιου και την Ιφιγένια Κακριδώνη – περισσότερα είχα γράψει ένα φεγγάρι εδώ), έπειτα το Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών και τελικά τη Γιορτή Παραμυθιών στην Τζιά.

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι και μια εβδομάδα πριν τη Γιορτή, δεν είχα σκεφτεί καθόλου αν τελικά θα πάω. Μόνο πια 4 ημέρες πριν την έναρξή της αποφάσισα ότι “ε, αφού και όλο τον Άυγουστο εδώ θα είσαι βρε μούχλα, άντε ξεκουνήσου”. Παραδόξως, κατάφερα να κλείσω δωμάτιο στο “Καρθαία” στο λιμάνι της Κορησσίας και 16 Ιουλίου επιβιβάστηκα στο “Μαρμάρι Express” των 21:00 από το Λαύριο (διότι όντας πάντοτε αργοπορημένος, φυσικά έχασα το ΚΤΕΛ και το πλοίο των 19:00). Να σημειώσω εδώ ότι πέρα από το Αιγαίο έπλεα και σε πελάγη άγνοιας σχετικά με τον προορισμό μου: δεν είχα ξαναπάει ποτέ στην Τζιά και οι μόνοι άνθρωποι που περίμενα να ξέρω εκεί ήταν οι Παραμυθοκόρες και η δασκάλα τους, Μάνια Μαράτου (αν και είχαμε συστηθεί και με ορισμένους άλλους, όπως ο πρόεδρος του Κέντρου, Γιώργος Ευγενικός και η Σύλβια Βενιζελέα, ενώ η Κάτια Βλάχου είναι παλιά οικογενειακή φίλη, δεν είχα την παραμικρή ιδέα για τη μορφή της διοργάνωσης, αλλά μπορούσα εύκολα να φανταστώ ότι θα ήταν όλοι πνιγμένοι).

Σε κάθε περίπτωση, 16 του μηνός και ώρα περίπου 22:00 έφτασα στην Κορησσία και εγκαταστάθηκα, με την προοπτική να βρεθώ αργότερα με τη Βασιλεία και τις Παραμυθοκόρες. Δυστυχώς, “best-laid plans of mice and men” και τα τοιαύτα και δεν μπορέσαμε να βρεθούμε, οπότε είπα να αναζητήσω το πνευματικό κέντρο, όπου και βρήκα τον Γιώργο Ευγενικό, την Αντωνία Βέλλιου και τη Σύλβια Βενιζελέα εν μέσω τελευταίων προετοιμασιών για την έναρξη της επόμενης ημέρας. Το άγχος, η κούραση και η απροθυμία συνεργασίας του υπολογιστή της Σύλβιας δεν τους εμπόδισαν να με δεχθούν με μεταμεσονύχτια φιλικότητα για κεφάτη κουβέντα και μερικές υποδείξεις για τις εκδηλώσεις της πρώτης ημέρας.

Το Σάββατο (17 Ιουλίου) το πρωί συνάντησα ένα μεγάλο μέρος των υπόλοιπων διοργανωτών/συμμετεχόντων/εθελοντών (τους οποίους και οποίες στο εξής θα αναφέρω ως “παραμυθάδες” διότι, κακά τα ψέματα, πέρα από το κοινό τους στοιχείο, ήταν και το πιο χαρακτηριστικό, αυτό που πρωτοείδα όταν τους γνώρισα). Ας μου συγχωρεθεί εδώ που δεν θυμάμαι ακριβώς ποιους συνάντησα εκείνο το πρώι, διότι οι επόμενες ημέρες με έφεραν τόσο κοντά τους που μου είναι δύσκολο εκ των υστέρων να φέρω στο μυαλό μου κάποιους, απουσία άλλων (κι εκτός αυτού, κρατήθηκα και άρχισα να βγάζω φωτογραφίες μόνο αφού βρέθηκα στην τοποθεσία της πρώτης εκδήλωσης, εκείνη τη μέρα στο Γιαλισκάρι, οπότε δεν υπάρχει το συγκεκριμένο “ντοκουμέντο”).

Αφού λοιπόν συστήθηκα εν τάχει με όσους και όσες μπόρεσα, εξαγόρασα τη μέταβασή μου στο Γιαλισκάρι (το οποίο όπως ανακάλυψα βρισκόταν σε μέτρια απόσταση περπατήματος, αλλά η ζέστη κάνει τις αποστάσεις τόοοσο μεγάλες…) βοηθώντας λίγο με τις καρέκλες που έπρεπε να μεταφερθούν εκεί και πλέον η περιπέτεια ξεκινούσε! Στο Γιαλισκάρι θα λάμβαναν χώρα τρία δρώμενα απευθυνόμενα στους παραδοσιακούς αποδέκτες παραμυθιών, τα παιδιά: ένα εργαστήριο, μια σειρά αφηγήσεων παραμυθιών γραμμένων από παιδιά Δημοτικού και μια αφήγηση της Μάνιας Μάράτου.

Το εργαστήριο έγινε σε συνδιοργάνωση με το (ναι, ξέρω, είναι κακόηχα στην ίδια πρόταση αλλά τι να κάνουμε;) Εργαστήριο Νέων Τεχνολογιών στην Επικοινωνία, την Εκπαίδευση και τα ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, με την υποστήριξη του Ερευνητικού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Εφηρμοσμένης Επικοινωνίας: στόχος ήταν η δημιουργία ιστοριών από τους μικρούς συμμετέχοντες, με τη βοήθεια εικόνων, φωτογραφιών και λέξεων, κάποιες εκ των οποίων επρόκειτο να “ζωντανέψουν” με τη βοήθεια της ψηφιακής πλατφόρμας (χαϊδευτικά “Μηλιά”) του Εργαστηρίου Νέων Τεχνολογιών – δυστυχώς όμως δεν υπήρξε χρόνος για κάτι τέτοιο.

Οι αφηγήσεις που ακολούθησαν ήταν παραμύθια γραμμένα από παιδιά Δημοτικού (από 3η μέχρι 6η) και επιλέχθηκαν ανάμεσα σε 22000 που εστάλησαν στον πανελλήνιο διαγωνισμό του περιοδικού “Kids Fun”. Τις αφηγήσεις έκαναν τα μέλη του δεύτερου τμήματος της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης του Κέντρου Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών: Ελεάννα Γεροντοπούλου, Ναυσικά Καψαλά, Γιώργος Λάιος (ο οποίος, πρέπει να ειπωθεί, ήταν επίσης ο γενναίος και ταλαιπωρημένος cameraman όλης της διοργάνωσης), Άσπα Παπαδοπούλου και Άννα Σταματούκου.

Για το κλείσιμο της πρώτης ημέρας, η Μάνια Μαράτου αφηγήθηκε, με τη βοήθεια ζωγραφιών που μοιάζουν να ταξιδεύουν πάνω σε ένα φωτισμένο πανί από το σπήλαιο Lascaux στους Αζτέκους και τα ανατολίτικα αραβουργήματα, τον καυκάσιο μύθο “Ο Ροστόμ και το Άσπρο Ελάφι”, συνδυάζοντάς τον με μαεστρία με τον αζτέκικο μύθο της δημιουργίας του κόσμου. Αν και θυμάμαι σχεδόν όλη την ιστορία, δεν αποτολμώ την παράθεσή της – αν δεν είναι κάποιος εκεί, είναι σχεδόν αδύνατο να καταλάβει την ένταση μιας τέτοιας αφήγησης. Όσοι ήταν εκεί νομίζω ότι δεν θα ξανακούσουν τη λέξη “πεινάω” με τον ίδιο τρόπο…

Νομίζω όμως ότι αρκετά το ξύλωσα με την πολυλογία μου, οπότε προχωράμε στις φωτογραφίες. Ζητώ εκ των προτέρων συγγνώμη για την ποιότητα των νυχτερινών λήψεων, αλλά καθώς δεν μπορούσα να βάζω φλας (ώστε να μην ενοχλώ τους αφηγητές), προοδευτικά ήταν δύσκολο να μην βγάινουν κουνημένες ή με grain (η μηχανή μου είναι αρκετά καλή αλλά σε καμία περίπτωση επαγγελματική). Enjoy!

Κάπως έτσι πέρασε η πρώτη ημέρα της 8ης Γιορτής Αφήγησης, κάπως έτσι βιώσαμε τη συλλογική μας μεταμόρφωση σε υπνωτισμένους, συχνά άφωνους ακροατές και αυτό δεν ήταν παρά η αρχή. Ξεκινώντας να γράφω αυτή την ανασκόπηση, είχα σκεφτεί ότι θα ήταν καλό να κρατήσω ένα σχετικά αντικειμενικό, “δημοσιογραφικό” ύφος,αλλά κατά πώς φαίνεται, η διάθεση με την οποία γύρισα από εκεί το καθιστά αδύνατο, οπότε θα πρέπει να υποστείτε το περιστασιακό “σιροπιαστό μου ολίσθημα”.

Μείνετε μαζί μου για όλο το ταξίδι σε αυτή τη θαυμαστή γιορτή λοιπόν: σας διαβεβαιώ ότι ακόμα δεν έχετε δει και δεν έχετε ακούσει τίποτα.

Α.Μ.

Υ.Γ. Όλες οι φωτογραφίες, ειδικότερα των παιδιών, τραβήχτηκαν με άδεια των γονιών τους, οι οποίοι ήταν παρόντες – ξέρω, ίσως δεν χρειάζεται η διευκρίνηση, αλλά έχω από παλιά την επαγγελματική διαστροφή του “better safe than sorry”.

 

%d bloggers like this: