Ραπόρτο, ή “Τι στην Ευχή Κάνω Τόσον Καιρό”

Καλησπέρα στην ομήγυρη! Σαν να ακούω τις φωνές σας: “Πού είναι ρε το Παραμυθόγραμμα;”, “Το παράτησες το ρημάδι το blog;” ή ακόμα και “Μήπως μας αποφεύγεις;” Έτσι, προβοκατόρικα λοιπόν, για τα δυό τελευταία να σας πω πως έχουν μια δόση αλήθειας, υπό την έννοια ότι ποικίλες υποχρεώσεις, περιστατικά και διαθέσεις με έχουν κρατήσει μακριά από το blog. Επίσης, η φετεινή χρονιά ήταν για τα δικά μου μέτρα όργιο κοινωνικότητας κι έτσι βρίσκομαι να έχω ανάγκη από “απανθρωποτοξίνωση”. Εντάξει, προφανώς η ζέστη, η υγρασία και η ανούσια ενασχόληση του κόσμου με το Μουντιάλ δεν βοηθάνε, αλλά δεν θα έλεγα πως είναι οι ουσιαστικές αιτίες.

Τι στην ευχή κάνω λοιπόν τόσον καιρό; Καταρχήν, προφανώς μεταφράζω, παρόλο που δεν μιλάμε (ακόμα) για τη δίνη του περασμένου καλοκαιριού ή του περασμένου Φλεβάρη-Μάρτη. Έχω επίσης τους μαθητές μου (ααχ, πάνε οι εποχές που είχα μόνο μαθητριούλες), τον καθένα με το δικό του πρόγραμμα εξετάσεων. Πέραν όλων αυτών όμως, γράφω και μεταφράζω comics.

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Η ιστορία ξεκίνησε όταν αποφασίσαμε με τη Μαρία Κουλουμπαρίτση να βγάλουμε το πρώτο τεύχος του BOTCH! στο COMICDOM CON ATHENS 2014. Ταυτόχρονα και ακολούθως, αρχίσαμε να ανεβάζουμε τακτικά σελίδες στο (λιτό ομολογουμένως) blog  που στήσαμε γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό (ακόμα ψάχνομαι με το θέμα του site – ίσως βρω χρόνο στις καλοκαιρινές διακοπές). Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να έχω εγκαίρως έτοιμη τη συνέχεια, ώστε να προλάβει η Μαρία να κάνει στήσιμο, σχέδιο, μελάνωμα, σκανάρισμα κι εγώ (το αρκετά πρωτόγονο) lettering. Κάπου τέλη Απριλίου-αρχές Μαΐου επικοινώνησε μαζί μας το ΓΚΡΕΚΑ για να μας συμπεριλκάβει στο αφιέρωμα με τους Έλληνες φανζινάδες, οπότε μας έστειλαν κάμποσες ερωτήσεις ν’ απαντήσουμε και τον Πάνο Κέφαλο να μας φωτογραφίσει. Η φωτογράφηση είχε πολύ γέλιο και ομολογουμένως υπήρχαν μερικές φωτογραφίες που ήταν… way out there!

Μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα και να δείτε τη φοβερή δουλειά του Πάνου στο ΓΚΡΕΚΑ #4 που βρίσκεται από την Πέμπτη στο Πρακτορείο Ξένου Τύπου “Γιαννακουλόπουλος” (Πανεπιστημίου 73) και πλέον πρέπει να έχει διανεμηθεί κι αλλού.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Λίγο καιρό μετά το Con, η Βάλια Καπάδαη μου ανέφερε το τριήμερο φεστιβάλ comics, “Με Πενάκι & Σκαπάνη” (το οποίο φυσικά τον πρώτο καιρό ανέφερα ως “Με Μελάνη και Σκαπάνη”, μάλλον λόγω συνειρμού και καθότι μου έβγαινε η ομοιοκαταληξία), που είναι προγραμματισμένο για τις 4, 5 και 6 Ιουλίου και το οποίο διοργανώνεται από το Comicon σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων. Η Βάλια μου είπε πως ήθελε να συμμετάσχει και μια από τις ιδέες ήταν να βγει ένας κατάλογος με comics συμμετεχόντων που θα είχαν σε κάποιο βαθμό θεματολογία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Αρχίσαμε να συζητάμε και καταλήξαμε να συνεργαστούμε, με τη Βάλια να κάνει (προφανώς) το σχέδιο κι εγώ το σενάριο. Το αποτέλεσμα ήταν ένα εκπληκτικό 7-σέλιδο (ναι, εννοώ οπτικά – ακόμη κι αν αγνοήσετε τελείως το κείμενο, το artwork της Βάλιας βγάζει μάτι… με την καλή έννοια και ναι, είμαι biased, so there!), που στο σχετικά εγγύς μέλλον, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, θα γίνει ένα πλήρες comic.  Η ιδέα βασίζεται σε μια αφήγηση της Νέκυιας (Οδύσσειας Ραψωδία λ’) που είχα φτιάξει στα πλαίσια του Εργαστηρίου του Έπους, καθώς και σε ένα κέιμενο που είχα γράψει με αφορμή μια ιστορία από το LOST BOOKS OF THE ODYSSEY.

Nekyia Promo Page - Small

Η πρώτη από τις αρχικές 7 σελίδες.

Όπως καταλαβαίνετε έχει κυοφορηθεί πολλαπλά και το τελικό αποτέλεσμα έχει μια πρέζα μπαχάρι από άλλα πράγματα, για τα οποία όμως θα μιλήσουμε εν ευθέτω χρόνω. Το επόμενο βήμα ήταν να ολοκληρώσω το σενάριο του πλήρους comic, με την ελπίδα να προλάβουμε να το βγάλουμε στο “Πενάκι και Σκαπάνη”. Ωστόσο μου πήρε περισσότερο από όσο υπολόγιζα και βγήκε λίγο μεγαλύτερο από την αρχική πρόβλεψη, οπότε με τη Βάλια καταλήξαμε ότι θα βγάλουμε στο Φεστιβάλ ένα 12-σέλιδο (οι 7 αρχικές, συν 1, συν εξώφυλλα-εσώφυλλα).

Επίσης στο Φεστιβάλ θα κάνουμε με τη Βάλια ένα mini εργαστήριο με τίτλο “Αφήγηση: Από το Παραμύθι στο Κόμικ”.

Φυσικά, η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν “γιατί να μην προσπαθήσουμε να το πουσάρουμε και στο εξωτερικό;” Για την ακρίβεια, η σκέψη υπήρχε σε γενικό επίπεδο κι από πριν, αλλά έπειτα παρουσιάστηκε και η ευκαιρία του 16ου Βαλκανικού Φεστιβάλ Νέων Εικονογράφων, στο Λέσκοβατς της Σερβίας. Κατά συνέπεια, άρχισα να καταπιάνομαι με τη μετάφραση του κειμένου μου στα Αγγλικά. Ειρήσθω εν παρόδω, η Βάλια μου είπε ότι τελικά θα πήγαιναν στο Λέσκοβατς με τον Παύλο Παυλίδη, καθώς και μερικούς άλλους από τον χώρο των comics, από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Δεν χρειάστηκε πολύ για να με πείσει να πάω κι εγώ, οπότε μετά ήρθαν οι ετοιμασίες του ταξιδιού (φεύγουμε την ερχόμενη Πέμπτη, 26/06).

Nekyia Promo Cover Final - Small

Πέρα από όλα αυτά, υπάρχουν στα (παρατεταμένα) σκαριά ορισμένα άλλα project, τόσο αφηγηματικού περιεχομένου, όσο και comics, όμως γι’ αυτά δεν μπορώ να μιλήσω ακόμα. Εν ολίγοις, τους τελευταίους μήνες και ειδικά αυτόν που μα πέρασε, ξεκινώντας θλιβερά με τον θάνατο του Παναγιώτη Κούλελη, ήταν ένας μήνας χτισίματος και τώρα το στοίχημα είναι βγάλουμε τις σκαλωσιές και να δείξουμε το αποτέλεσμα. Δεν θα γράψω για τον Μάριο που έφυγε απότομα και μείναμε σύξυλοι όταν το μάθαμε – δεν τον γνώριζα καλά, όμως ξέρω πως αγαπούσε τα comics με πάθος.

Προφανώς, δεν πολυέχει νόημα να βγάλω Παραμυθόγραμμα για τον Ιούνιο, όμως αυτό δεν είναι παρά μια έκτακτη περίσταση και εκτός απροόπτου, το Παραμυθόγραμμα θα επιστρέψει τον Ιούλιο.

Αυτ’α τα όχι και τόσο ολίγα. Περισσότερα (αν μπορέσω) από τη Σερβία και κατόπιν της επιστροφής μας.

Μέσα από το μελάνι,

Α.Μ.

Σύντομη Περί BOTCH! Ενημέρωση

Καλησπέρα στην ομήγυρη! Μια σύντομη ενημέρωση για τις εξελίξεις σχετικά με το BOTCH! (τίποτα τρομακτικά συνταρακτικό, μη φανταστείτε, αλά για την περίπτωση που δεν έχει γίνει ευρέως αντιληπτό. Πρώτον, εδώ και ενάμιση περίπου μήνα το comic ανεβαίνει στο ομώνυμο blog μας, με ανανεώσεις σελίδων κάθε Τρίτη και Παρασκευή. Πλησιάζουμε στην ολοκλήρωση των σελίδων του πρώτου τεύχους και έχω ήδη στα χέρια μου το επόμενο κεφάλαιο (“The Paladin – Part 2”), δια χειρός Μαρίας Κουλουμπαρίτση, ενώ χθες μου επέτρεψε ένα sneak peek στα σχέδια του μεθεπόμενου κεφαλαίου.

Δεύτερον, για όσους μένετε στην Αθήνα, μπορείτε να βρείτε το πρώτο τεύχος του BOTCH! στα ακόλουθα καταστήματα:

Dojo Comics (Όθωνος 3, Μαρούσι)

Solaris (Μπόταση 6, Αθήνα)

Σύντομα μπορεί να προστεθούν κι άλλα, καθώς και δυνατότητα παραγγελίας online μέσω PayPal. Να αναφέρω επίσης πως όποιος δεν βολέυεται με κάποια από αυτές τις επιλογές, μπορεί να μου στείλει ένα comment, μήνυμα, e-mail, κάτι τέλος πάντων και να του στο στείλω ταχυδρομικά. Η τιμή, όπως και στο COMICDOM CON ATHENS 2014, παραμένει 3,5 ευρώ.

Fhtagn!

Α.Μ.

Η Δύναμη του BOTCH! (and other Fanzine goodness)

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, την Κυριακή ολοκληρώθηκε το 9ο COMICDOM CON ATHENS και αξιόπιστες πηγές λένε πως οι συντελεστές και οι περευρισκόμενοι βιώνουν κυρίως ένα post-Con depression, ενώ μια μικρή μειοψηφία post-Con high. Εγώ προσωπικά βιώνω την ελαφρότητα στης post-Con λοβοτομής και την εξάντληση δύο μηνών εργασιακού εγκλεισμού, ακολουθούμενου από ένα τριήμερο ξέφρενης δραστηριότητας. Δεν με χαλάει, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν παραπατάω.

Δεδομένης της συμμετοχής μας με το BOTCH! #1, μαζί με τη Μαρία Κουλουμπαρίτση, φέτος πέρασα περισσότερο χρόνο από κάθε άλλη φορά στον όροφο των Fanzines (2ος Όροφος της Ελληνοαμερικάνικης Ένωσης για όλους τους ανθρώπους πλην των Αμερικανών, που λένε το Ισόγειο 1ο) και ομολογώ πως ήταν μάλλον από τις πιο διασκεδαστικές εμπειρίες. Όλα αυτά τα χρόνια πηγαινοέρχομαι συνεχώς μεταξύ ορόφων, αιθυουσών, workshops, panels, signings κλπ κλπ. με αποτέλεσμα να παίρνω πάντα μια μικρή γεύση από το τι συμβαίνει εκεί πάνω. Μην φαντάζεστε ότι φέτος δεν έτρεχα (δεν υπάρχει κανένα Hobbit μου να με έχει αυτή τη στιγμή σε πέλμα-σόλα μπότας), αλλά ως γεγονός βίωσα πολύ περισσότερο το χώρο και την ατμόσφαιρα των Fanzines.

Για να προλάβω τις εξυπνάδες, όχι, δεν αναφέρομαι στην όχι-και-τόσο-διακριτική οσμή της συγκεντρωμένης ανθρωπομάζας, όμως αυτή είναι κάτι που (α) το έχω συνηθίσει, (β) είναι αναπόφευκτο δεδομένου του αναγκαστικά περιορισμένου χώρου, πλην όλο και καλύτερου με τα χρόνια και (γ) αποτελεί καλό σημάδι, διότι σημαίνει πως ο κόσμος περνάει χρόνο εκεί, ξεφυλλίζοντας και αγοράζοντας τα πονήματα των δημιουργών.

Το BOTCH! #1 πήρε καλές κριτικές “στα όρθια” και αναμένουμε τις αντιδράσεις από όσους και όσες το διαβάσουν τις επόμενες ημέρες. Φυσικά η αναμενόμενη κριτική είναι το γεγονός πως έχει αρκούντως “εσωτερικό” χιούμορ και κάποιος που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με παιχνίδια RPG, επιτραπέζια ή στον υπολογιστή (και γενικώς όλα αυτά που συνιστούν το “geek culture” με έμφαση στους Gamers), σαφώς δεν θα πιάσει όλα τα αστεία. Θέλω ωστόσο να πιστεύω πως οι ίδιοι οι χαρακτήρες είναι αρκετά κωμικοί κι ενδιαφέροντες στην εμφάνιση και την υπόλοιπη συμπεριφορά τους για να κρατήσουν και τον “ανειδίκευτο” αναγνώστη.

[Edit: και φυσικά άλλαξα σειρά στις φωτογραφίες για να βγαίνει συμμετρικό το σχήμα].

Μετά από αυτά, θαρρώ πως έχουν σειρά μερικές ευχαριστίες: καταρχήν στις Αδελφές Κουλουμπαρίτση – στη Μαρία που σκίτσαρε ακατάπαυστα και δεν λύγισε στο (μολογουμένως δύσκολο, ειδικά για πρώτη φορά) πόστο της και στη Ντίνα για όλη τη βοήθεια που μας πρόσφερε και το… ταλέντο της στο marketing. Στη Χαρά, τη Χριστίνα, τη Σοφία, τον Αντώνη, την Ειρήνη, το Βασίλη, το Δημήτρη, τη Θάλεια, τον Cassiel και την Ολγάρα για την καλή παρέα. Στους “γείτονες” και φίλους που μας βοήθησαν ποικιλοτρόπως, από το γέλιο μέχρι πρακτικά ζήτήματα: Βάλια Καπάδαη, Παύλο Παυλίδη, Λουκία Τζωρτζοπούλου, Σοφία Κυρίσογλου (“Δεν ξερς την τύφλα σ’ Γιάννη Χιουνιά”, “Σι δαγκάσ'”), Ομάδα Omni (RPG, μπισκότα, καφρίλα και η τρισχαριτωμένη Μελίνα Δάρρα που νομίζει ότι δεν μπορεί να ζωγραφίσει αρκετά καλά). Παντελή Κασώτη γιατί νοιώθει τη φάση με το νεύρο που θυμάμαι από τη δική του ηλικία. Τέτη Σώλου, για την καλή διάθεση και τα αστεία της. Σοφία Χατζάκη γιατί η τρέλα της είναι σαν να ξαναβρίσκω μια παλιά φίλη (πέρα από την ίδια).  Steve Στιβακτή και “την απέναντι τριάδα” γιατι ρίχνουμε το γέλιο της nerd αρκούδας. Θεοδόση Δελή γιατί είσαι θεότρελος ρε φίλε! Ιωάννα Σιατερλή για τις όμορφες εικόνες, το σκίτσο που μου έκανε και το χαμόγελό της.

Θα μπορούσα να συνεχίσω αυτή την ήδη κολοσσιάια λίστα με πολλά άτομα ακόμα, αλλά αν δεν έχετε ήδη βαρεθεί να διαβάζετε, σας βλέπω να την κάνετε “πιο γρήγορα κι από μια επιταχυνόμενη σφαίρα” (δόκιμη μετάφραση της λάθος έννοιας του “faster than a speeding bullet”).

Πιο πάνω έβαλα ένα μικρό δείγμα από φωτογραφίες, όπου εικονίζονται πολλά από τα ποαναφερθέντα άτομα (ίσως βάλω και λεζάντες – το επεξεργάζομαι), αλλά περιμένοντας τα επίσημα post του Comicdom είπα να περιορίσω τη γκάμα μου.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

[Edit: and also… the loot!].

Αναμένονται συντόμως κι άλλες στα διάφορα blogs μου, ίσως ακόμα μερικές κι εδώ.

Geek on!

Α.Μ.

%d bloggers like this: