Αφήγηση – Ημερολόγια Καταστρώματος #6: Τα Παιδιά της Νύχτας

Theros - Nyx

Το Εργαστήρι του Έπους θέλει να ευχαριστήσει όλους του φίλους που ήρθαν και παρακολούθησαν την παρουσίασή μας την Κυριακή, 19 Ιανουαρίου στο Baumstrasse, με θέμα “Τα Παδιά της Νύχτας”. Στόχος ήταν να παρουσιάσουμε ιστορίες για τη Νύχτα και τα παιδιά της κατά τον Ησίοδο, μιμούμενοι το “αφηγηματικό μοντάζ” των αρχαίων ραψωδών και εργαζόμενοι με τεχνικές του επικού τρόπου.

Όπως είπε στην εισαγωγή της η δασκάλα μας, Μάνια Μαράτου, οι ιστορίες είχαν στον ένα ή τον άλλο βαθμό προσμίξεις από πολλές μορφές λόγου, συμπεριλαμβανομένων του μύθου, του παραμυθιού, του τραγουδιού, του θεάτρου, της ποίησης και της γραπτής λογοτεχνίας.

Συνέργεια τουλάχιστον έξι ειδών οδήγησαν σε έξι αφηγήσεις, μία λιγότερη και μία περισσότερη από έναν ιδανικό αριθμό, όπως το 5 ή το 7 (που είναι πρώτοι αριθμοί και άρα πιο αξιόλογοι από τους υπόλοιπους), αλλά νομίζω για μια φορά μπορούμε να το παραβλέψουμε…

Την αρχή έκανε η Γεωργία Λαζάρου, με την “Γιορτή στον Κήπο”, μια ιστορία για έναν νεαρό έμπορο που βρέθηκε να περπατά σε μονοπάτια της ερήμου, να συναναστρέφεται με δαίμονες στους οργιαστικούς χορούς τους και να ξυπνά από τα αλλόκοτα αυτά όνειρα για να βρει ότι τα όνειρα τού άφησαν κάτι πίσω, στον κόσμο των αφυπνισμένων.

Η Ελίνα Κιουπάκη είπε την ιστορία ενός άλλου Ορφέα και μιας άλλης Ευρυδίκης που συνήθιζε να ρωτά: “Είσαι Καλός; Είσαι Κακός; Πώς σε λένε;” Μπορεί να μην είναι οι ίδιοι με τους αρχαίους συνονόματούς τους, μπορεί αντί για αγρούς να σμίξανε σ’ ένα παλιό βαγόνι τραίνου και ο Θάνατος να φορά ημίψηλο, αλλά η ιστορία τους δεν παύει να είναι τραγική – ειδικά όταν ο άνθρωπος αδυνατεί να πιστέψει στην ευτυχία και τότε εκείνη παύει στ’ αλήθεια να υπάρχει.

Η Άντζυ Καλαμαρά μας έκανε να γελάσουμε με την”Άδικη Κατάρα”, μιλώντας ανάλαφρα για τον έρωτα, έναν αιφνίδιο θάνατο και τις γητείες που μια μικρή λεπτομέρεια μπορεί να στραβώσει τόσο απροσδόκητα. Ελαφρύς εραστής ο Ροδοκλής, ακατάδεκτη η Αγεμόνα κι η Θέκλα βάζει τα δυνατά της να τους κάνει ταίρι κι όπως λέει ο λαός, όποιος νύχτα περπατεί, λάσπες και σκατά πατεί. Η κατάρα τουλάχιστον βρήκε το δρόμο για το σπίτι της.

Η Κάτια Καντούρη έπιασε ένα από τα άφθονα νήματα που παρέχουν τα σκάνδαλα του Δία κι από την Ιώ φτάσαμε στον Μινώταυρο, με τον “Όνειρο” να έχει μπλεγμένη τη φτερούγα του σε όλα αυτά τα ακατανόμαστα, από λευκούς ταύρους με παχιά μεριά, μέχρι βασίλισσες που αναζητούν έναν έρωτα πιο… ζωώδη.

Η Γεωργία Φίλιου μας χάραξε την πορεία καταστροφικής σκανταλιάς που ακολούθησαν “Τα Όνειρα στην Αυλή της Νύχτας”, κάνοντας ανάστατο το βασίλειό της. Έτρεμε η Απάτη, ριγούσε ο Πόνος και της Αλήθειας τα μαλλιά σηκώθηκαν ορθά στην προοπτική να τα φυλάει – μέχρι που η Νύχτα έμαθε στα Όνειρα να πετάνε κι εκείνα γύρισαν στο σπίτι του πατέρα τους.

Κι εγώ, με τη σειρά μου, ξεκίνησα από μια ιστορία που ειπωθηκε μόνο μία φορά, μία νύχτα πριν από δέκα χρόνια. Είναι μια ιστορία που δεν θυμάμαι ούτε εγώ, ούτε εκείνοι που την άκουσαν, παιδιά ακόμα τότε – αλλά όλοι μας θυμόμαστε τον Γκρίζο Τοντ, όλοι έχουμε την ανάμνηση του φόβου να πλανάται στον αέρα, καθώς χαμήλωνε η φωτιά στο ακρογιάλι. Έτσι, είπα την ιστορία πώς ο Γκρίζος Τοντ απέκτησε “Το Γκρίζο του Μαχαίρι” από τα παιδιά της Νύχτας, όταν ήταν ακόμα ένας νεαρός βοσκός…

Της Νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η Ημέρα και γελά – ή ίσως κλαίει. Η διαφορά είναι τόσο λεπτή…

Α.Μ.

Παραμυθόγραμμα Ιανουαρίου 2014 και Σκέψεις για τον Χρόνο

Καλημέρα σας και κατ’ αρχήν, να σας ευχηθώ καλή χρονιά – ειδικότερα, καλύτερη από την προηγούμενη. Μπορεί η αλλαγή να σας βρήκε καλά, μπορεί όχι τόσο καλά, μπορεί… απολύτως συνηθισμένα, παρόλο που ο κόσμος νοιώθει γενικά την ανάγκη είτε να βρίσκεται στριμωμγμένος σε κάποιον εορτασμό, είτε να κάνει κάτι που θα σηματοδοτήσει πώς θα είναι η υπόλοιπη χρονιά του – “όπως σε βρει ο χρόνος, έτσι θα τον περάσεις”.

2014-01-02 - Frost Giant by Unknown

* ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί εκτεταμένη έκθεση σκέψεων – όποιος δεν ενδιαφέρεται, πάει στο τέλος του κειμένου όπου βρίσκεται το Παραμυθόγραμμα *

Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι δεν είμαι ιδιαίτερα δεισιδαίμων (παρόλο που η ευρύτερη ανασφάλεια των τελευταίων χρόνων το έχει αλλάξει αυτό σε έναν μικρό, σχετικά ασήμαντο βαθμό). Ωστόσο, φέτος βρέθηκα κατά σύμπτωση να περιμένω την αλλαγή μόνος στο σπίτι, οπότε βάλθηκα να μεταφράζω μισή ώρα πριν την αλλαγή, μέχρι μισή ώρα μετά, μπας και πείσω τον εαυτό μου να είναι λίγο πιο συνεπής με τις προθεσμίες της δουλειάς. Η αυθυποβολή κάνει θαύματα.

Τις τελευταίες μέρες έχω βρεθεί με αρκετούς φίλους και έχω κάνει αρκετές συζητήσεις που δεν συνηθίζω (πολιτικά στις 5:00 η ώρα το πρωί, για παράδειγμα). Ακούω αντικρουόμενες γνώμες, βλέπω φοβερή σύγχυση, βαθιά οργή, αλλόκοτη αισιοδοξία και απαισιοδοξία, εσωτερική, εξωτερική, σε κάθε δυνατό συνδυασμό. Από την άλλη, ειδικα στις γιορτές βλέπω όλη αυτή την ευχολογία και πάρα πολύ συχνά είναι σαφές ότι οι ευχές είναι αυτοαναφορικές, ακόμα και όταν απευθύνονται σε άλλους, ή τόσο γενικές που υποδηλώνουν την ελπίδα για μια “θεϊκή” (αντικαταστήστε με ό,τι προτιμάτε εδώ) παρέμβαση στα πάμπολλα προβλήματα  που μας κατακλύζουν.

Όλα αυτά τα κατανοώ και πολύ συχνά συμμετέχω σε αυτά, καθαρά διότι δεν θεωρώ ότι οι προσωπικές μου αντιλήψεις οφείλουν να τινάζονται στη μούρη του καθενός, στο όνομα κάποιας εσωτερικής εντιμότητας. Οι κοινωνικές συμβάσεις, που είτε κυριαρχούν, είτε δαιμονοποιούνται απόλυτα (συχνά δε, και τα δύο ταυτόχρονα), είναι η μοναδική λειτουργική μας ψευδαίσθηση ότι κάπως διαφέρουμε από τα υπόλοιπα ζώα. Προσωπικά δεν πιστεύω στην εγγενή καλοσύνη ή κακία των ανθρώπων. Όπως για όλα τα ζώα, οι βασικές κινητήριες δυνάμεις του ανθρώπου είναι η επιβίωση και η αναπαραγωγή. Όλα τα υπόλοιπα, καλά ή άσχημα, είναι τεχνητά κατασκευάσματα – το ότι ζούμε σε σπηλιές με θέρμανση και τρεχούμενο νερό, δεν σημαίνει ότι δεν παραμένουν σπηλιές ή ότι δεν παραμένουμε φυλές (και εννοώ σε μικροκλίμακα, όχι τον ανθρωπολογικό διαχωρισμό σε Καυκάσιους, Ασιάτες κλπ.).

Κατά συνέπεια και δεδομένου του πόσο λίγο χρόνο βρισκόμαστε πάνω σε αυτόν τον μικρό πλανήτη σαν είδος, είναι παράδοξο να μιλάει κανείς για “εξέλιξη”, πρόοδο” και άλλες τέτοιες χαριτωμένες λέξεις. Η ζωή στη Γη έχει ηλικία 3,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Η εμφάνιση του “ανατομικά σύγχρονου ανθρώπου” χρονολογείται πριν από 200 χιλιάδες χρόνια. Ο χρόνος μας επί Γης αντισχτοιχεί σε 55 εκατομμυριοστά της ηλικίας των πρώτων ζωντανών οργανισμών – είναι αδύνατο να αντιληφθούμε εμπειρικά την ουσία της εξέλιξης στα ανθρώπινα πλαίσια, τη στιγμή που κάθε εξελικτικό ορόσημο απέχει τουλάχιστον μερικές δεκάδες εκατομμύρια χρόνια από το άλλο.

Στην γήινη – ούτε καν στην συμπαντική – κλίμακα των πραγμάτων, δεν είμαστε ούτε η φωτιά ενός σπίρτου – μάλλον πιο κοντά στη φευγαλέα σπίθα που πετάει το τσακμάκι ενός αναπτήρα, όταν δεν ανάβει.

Το ένα πράγμα που μας διαχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα είναι η ιστορική μνήμη, η ικανότητα μετάδοσής της, η διάθεση για αναζήτηση των χαμένων κομματιών της, οι ιστορίες μας – κατά μυστήριο τρόπο, μοιάζουμε ανίκανοι, όχι μόνο να μάθουμε από το παρελθόν, αλλά να αντιληφθούμε πόσο μικρό, πόσο κοντινό είναι αυτό το παρελθόν και πόσο ίδιο μένει. Βλέπουμε τον χώρο και τον χρόνο μέσα από το παραμορφωτικό πρίσμα δεκάδων, ίσως εκατοντάδων φυσαλίδων μέσα στις οποίες κινούμαστε, με πρώτη και καλύτερη εκείνη μέσα στην οποία ο ασήμαντος μικρόκοσμος του καθενός μας φαντάζει ολόκληρο Σύμπαν, με εμάς στο κέντρο του.

Δεν πειράζει. Αυτός ο λιγοστός, φευγαλέος χρόνος – σαν το τίναγμα του φτερού μιας πεταλούδας, σαν ένας φωτεινός κόκκος που σβήνει μόλις τον κλείσει την παλάμη του ο Θάνατος – είναι δικός μας. Δικός μας για να κάνουμε πράγματα που θεωρούμε σπουδαία, ή που άλλοι θεωρούν σπουδαία, δικός μας να τον σπαταλήσουμε, δικός μας να μείνουμε ακίνητοι αν θέλουμε – διότι όσο ακίνητοι κι αν μείνουμε, ο χρόνος προχωράει πάντοτε μπροστά, για όλους εμάς, για όλους όσους γνωρίζουμε, γνωρίσαμε, για όσους ακούσαμε, για όσους δεν υπήρξαν για μας ποτέ, παρά σε κάποια σελίδα, αφήγηση ή απομεινάρια φυλακισμένα στην πέτρα.

Από όσο ξέρουμε, ο χρόνος είναι γραμμικός, από το “τότε” στο “μετά” – δεν κάνει κύκλους. Η ιστορία κάνει κύκλους και η εμμονή των ανθρώπων στα ίδια μοτίβα αιτίου και αποτελέσματος είναι το μοναδικό πράγμα που μπορεί να δώσει οποιαδήποτε βάση σε οποιαδήποτε πρόβλεψη (πέρα από τα αστρικά φαινόμενα, αλλά αυτά είναι τόσο μακριά από τη φυσαλίδα μας). Επαναλαμβάνουμε τις ίδιες κινήσεις στον ίδιο χορό, απλά δεν βλέπουμε πάντοτε την αίθουσα από την ίδια γωνία.

Πολλοί οργίζονται ή απελπίζονται από αυτό κι εγώ ό ίδιος δεν έχω αποτελέσει εξαίρεση. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, όσο παράδοξο κι αν συνεχίζει να μου φαίνεται, το βρίσκω οικείο, παρήγορο, αγχολυτικό όταν νοιώθω τη φυσαλίδα μου να με πιέζει, να ασφυκτιώ – διότι όλα είναι θέμα αντίληψης και απόλυτες αλήθειες δεν υπάρχουν, οπότε η φυσαλίδα μπορεί να είναι φυλακή ή σπιτικό. Το βασικό είναι να ξέρεις ότι βρίσκεσαι μέσα της. Δεδομένου ότι τίποτε δεν είναι αδύνατο, μπορεί φυσικά αυτό το μοντέλο ύπαρξης να αλλάξει, αλλά στην ανθρώπινη ιστορία δεν έχει συμβεί ποτέ μέχρι τώρα – ίσως να μη συμβεί ποτέ, πριν προλάβουμε να εκλείψουμε ως είδος. Θα δείξει.

Σε αυτά τα πλαίσια, η φράση “και αυτό θα περάσει” (μια από τις αγαπημένες μου στα παραμύθια) παίρνει τελείως άλλες διαστάσεις – όχι μόνο θα περάσει, αλλά θα περάσει πριν προλάβεις ν’ ανοιγοκλείσεις τα μάτια σου. Ό,τι πεις έχει ξαναειπωθεί, ότι κάνεις έχει ξαναγίνει, “όλα αυτά ξανασυνέβησαν στο παρελθόν και όλα αυτά θα ξανασυμβούν στο μέλλον”, όπως ακούγεται συχνά στο BATTLESTAR GALACTΙCA, μια από τις καλύτερες κυκλικές ιστορίες.

Φυσικά, στο GALACTICA αφήνεται ανοιχτό το ενδεχόμενο ο κύκλος να σπάσει και όπως είπα, τίποτα δεν είναι αδύνατο.

Τα τελευταία τρία χρόνια ξεκίνησα το ταξίδι μου στον κόσμο της αφήγησης, ή τουλάχιστον της σύγχρονης αναβίωσής της. Πριν από αυτό, πέρασα μια αρκετά μεγάλη περίοδο κατά την οποία προτιμούσα να κοιμάμαι παρά να είμαι ξύπνιος. Στα τελευταία τρία χρόνια αυτή η κατάσταση αποτέλεσε την έμπνευση για τον “Άνθρωπο Που Ήθελε να Πεθάνει”. Στην πραγματικότητα, είχα στα σκαριά μια άλλη ιστορία πολύ πιο κοντά σε αυτήν την κατάσταση, αλλά δεν την ολοκλήρωσα ποτέ. “Ο Άνθρωπος Που Ήθελε να Πεθάνει” ήταν κάτι σαν το prequel, ένα είδος “αιτιολογικού μύθου” για το ότι δεν μπορεί να ήμουν ο μόνος, ότι αυτή η ακραία κατάσταση έχει συμβεί και σε κάποοιν άλλο (που ξέρω ότι έχει, αλλά ο περισσότερος κόσμος δεν μιλάει για αυτά τα πράγματα, στη λογική του “think positive” και άλλες τέτοιες αηδίες).

Σε κάθε περίπτωση, τα δύο τελευταία χρόνια ένοιωθα πιο ξύπνιος από ποτέ, παρόλο που ταυτόχρονα είχα γύρω μου μια ακόμα φυσαλίδα, αυτή ονειρική, γεμάτη ιστορίες και μοιρασμένες συγκινήσεις. Τη φυσαλίδα αυτή τη φαντάζομαι πάντα σαν καράβι. Όταν μπαρκάραμε με τις συνταξιδιώτισσές μου και αφού μας έγιναν οικεία τα ξύλα, τα πανιά του και τα ξάρτια, είχαμε την αίσθηση ότι ίσως να μην έφτανε ποτέ στον μακρινό του προορισμό. Ξέραμε ότι αυτός υπήρχε, αλλά φάνταζε μια μυθική ακτή, σαν του Οδυσσέα και του Σεβάχ, ή ακόμα και την πατρίδα των Ξωτικών του Tolkien. Δεν μας πείραζε. Υπήρχαν τόσα να δούμε σ’ αυτό το ταξίδι.

Μια μέρα, ξαφνικά θαρρείς, σαν να μην είχαν περάσει δύο χρόνια, φτάσαμε. Αρχικά δεν μπορούσαμε να το πιστέψουμε, ίσως δεν θέλαμε. Κάναμε σαν να μην ήταν εκεί η ακτή, σαν να μην ακούγαμε το κύμα να σκάει. Καθαρίσαμε το πλοίο μας, έπειτα επισκευάσαμε όποιες ζημιές μπορούσαμε να δούμε κι ύστερα όλο ψάχναμε κάτι ακόμα να κάνουμε, έναν λόγο ακόμα να μην βγούμε στη στεριά. Τελικά, οι συνταξιδιώτισσές μου άρχισαν να βγαίνουν στην ακτή – στην αρχή μία-μία κι ύστερα πολλές μαζί.

The White Ship by Verreaux

Αρχικά έμεινα πάνω στο πλοίο. Το είχα αγαπήσει αυτό το σκαρί κι ας ήξερα πως ήταν μερικές σανίδες του σαθρές, μερικές σανίδες σάπιες. Όταν η ησυχία έγινε πια εκκωφαντική, βγήκα απρόθυμα κι εγώ στην ακτή, αλλά δεν πήγα μακριά. Ξεμάκρυνα ίσα-ίσα μέχρι εκεί που έβλεπα το πανί του πλοίου να χάνεται στην ομίχλη, ίσα-ίσα μέχρι εκεί που έφταναν στ’ αυτιά μου οι φωνές ανθρώπων ή άλλων πλασμάτων που δεν έβλεπα – ακόμα δεν ξέρω. Είπα να κλείσω για λίγο τα μάτια μου και για πρώτη φορά κοιμήθηκα πάλι αλλόκοτα βαθιά. Δεν είναι όπως τότε, που τα έκλεινα και κατέβαλα κάθε προσπάθεια να μείνω κοιμισμένος, βυθισμένος στη λήθη. Είδα όμως πως κάθε φορά που τα κλείνω κοιμάμαι και λίγο περισσότερο, ξυπνάω λίγο δυσκολότερα.

Σύντομα πρέπει ν’ αποφασίσω αν θα σηκωθω, να εξερευνήσω αυτή τη μακρινή ακτή, ή θα κοιμηθώ εκεί μέχρι να πετρώσω – αν θα γίνω ακόμα ένα βραχάκι για να κάθονται οι διαβάτες και να λένε τα παιδιά πως, όταν το χτυπάει το φως της αυγής, μοιάζει με άνθρωπο.

Αφήνοντάς σας με αυτές τις σκέψεις, προχωρώ στο πρώτο Παραμυθόγραμμα του 2014!

Πέμπτη, 02/01, Έναρξη στις 11:30 – “Άστρα και Μύθοι” (ΝΟΗΣΙΣ, Παλαιά Οδός Χαριλάου-Θέρμης).

Σάββατο, 04/01, Έναρξη στις 17:00 – “Γενάρης με Παραμύθια για Παιδιά στο Βρυσάκι” (Βρυσακίου 17, Πλάκα).

Σάββατο, 04/01, Έναρξη στις 18:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Κυριακή, 05/01, Έναρξη στις 11:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Κυριακή, 05/01, Έναρξη στις 11:30 – Ανοικτή Συναντηση της Ερευνητικής Ομάδας Παραμυθιών (Εργαστήρι Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας, Ιωάννου Φιλήμωνος 3, πίσω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία – ΠΡΟΣΟΧΗ! Δείτε κι εδώ!).

Κυριακή, 05/01, Έναρξη στις 11:30 – “Άστρα και Μύθοι” (ΝΟΗΣΙΣ, Παλαιά Οδός Χαριλάου-Θέρμης).

Δευτέρα, 06/01, Έναρξη στις 20:00 – Αφήγηση Λαϊκών Παραμυθιών με Συνοδεία Μουσικής (“Pure Bliss”, Ρόμβης 24Α, Αθήνα).

Παρασκευή, 10/01, Έναρξη στις 21:00 – “Ερωτικές Ιστορίες του Αραβικού Κόσμου” (Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, Αγ. Ασωμάτων 22 και Διπύλου, Αθήνα)

Σάββατο, 11/01, Έναρξη στις 17:00 – “Γενάρης με Παραμύθια για Παιδιά στο Βρυσάκι” (“Βρυσάκι”, Βρυσακίου 17, Πλάκα).

Σάββατο, 11/01, Έναρξη στις 18:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Σάββατο, 11/01, Έναρξη στις 18:00 – “Σταχτοπούτες του Κόσμου” (“Οξυγόνο”, Ολύμπου 81, Θεσσαλονίκη).

Κυριακή, 12/01, Έναρξη στις 11:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Τετάρτη, 15/01, Έναρξη στις 20:00 (περίπου) – “Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν και δεν ήταν…” (“Paralelo 33″, Αμφικτύονος 33. Θησείο).

Σάββατο, 18/01, Έναρξη στις 17:00 – “Μη φωνάζεις! Δε σσε Φοβάται Κανείς!” (“Βρυσάκι”, Βρυσακίου 17, Πλάκα).

Σάββατο, 18/01, Έναρξη στις 18:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Σάββατο, 18/01, Έναρξη στις 19:00 – Αφήγηση Μαθητείας (Ηρακελιδών 11-13, Πεζόδρομος Θησείου).

Σάββατο, 18/01, Έναρξη στις 17:00 – “Ο Μαγικός Κήπος” (“ΦΙΞ in Art”, 26ης Οκτωβρίου 15, Θεσσαλονίκη).

Κυριακή, 19/01, Έναρξησ τις 11:00 – “Οδύσσεια” (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Τοσίτσα 1 και Πατησίων, Αθήνα).

Κυριακή, 19/01, Έναρξη στις 11:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Κυριακή, 19/01, Έναρξη στις 12:00 – “Κάτω Σκαλί, Πάνω Σκαλί…” (Πολυχώρος “Διέλευσις”, Λέσβου 15 και Πόρου, Κυψέλη).

Κυριακή, 19/01, Έναρξη στις 16:30 – “Τα Παιδιά της Νύχτας” (“Baumstrasse”, Σερβιών 8, Βοτανικός, κοντά στο Σταθμό Μετρό “Μεταξουργείο”).

Παρασκευή, 24/01, Έναρξη στις 21:00 – “Δίχως να Ξέρεις Πώς και Πού” (Καφενείο “European Village”, Μοναστηρίου 140, Ακαδημία Πλάτωνος).

Σάββατο, 25/01, Έναρξη στις 11:00 – “Τι ‘ναι δίκιο, τι αδικία; Ας το πει μια ιστορία!” (Δημοτική Βιβλιοθήκη Περιστερίου, Σκρα 62 και Αδριανουπόλεως, Περιστέρι).

Σάββατο, 25/01, Έναρξη στις 17:00 – “Μη φωνάζεις! Δε σσε Φοβάται Κανείς!” (“Βρυσάκι”, Βρυσακίου 17, Πλάκα).

Σάββατο, 25/01, Έναρξη στις 18:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Κυριακή, 26/01, Έναρξη στις 11:30 – “Παραμύθια στο Χοροστάσι” (Αίθουσα Διαλέξεων Χοροθεάτρου “Δόρα Στράτου”, Σχολείου 8, Πλάκα).

Κυριακή, 26/01, Έναρξη στις 12:00 – “Κάτω Σκαλί, Πάνω Σκαλί…” (Πολυχώρος “Διέλευσις”, Λέσβου 15 και Πόρου, Κυψέλη).

Κυριακή, 26/01, Έναρξη στις 20:00 – “Της Αγάπης τα Θολά Νερά” (“Βρυσάκι”, Βρυσακίου 17, Πλάκα).

Τετάρτη, 29/01, Έναρξη στις 19:00 – “Λαϊκά παραμύθια ενάντια στων σκοτεινών μνημονίων τις ψυχοφθόρες εποχές” (Πολυχώρος “Ίλιον”, Πατησίων και Τροίας 34).

Όλο τον Ιανουάριο, Έναρξη στις 21:00 – Αφήγηση Παραμυθιών στρο Καφενείο (Καφενείο “European Village”, Μναστηρίου 140, Ακαδημία Πλάτωνος).

Αυτά προς το παρόν. Όπως πάντα, αν έχετε κάτι να προσθέσετε, δεν έχετε παρά να αφήσετε ένα comment. Παραφράζοντας κάτι που μου είπε κάποτε ένας φίλος, για τη νέα χρονιά εύχομαι “Μπύρα, το αίμα των εχθρών μας και περισσότερη μπύρα!”

Με μάτια γλαρωμένα,

Α.Μ.

Παραμυθόγραμμα Φεβρουαρίου 2013

2013-02-01 - IX - The Hermit, by ArankinΚαλωσήλαθτε, καλημέρα και καλό μήνα! Νομίζω ότι είναι από τις ελάχιστες φορές που έχω καταφέρει να ανεβάσω post την 1η του μηνός, αλλά με το πέρας της παρατεταμένης απραγίας μου λόγω ασθένειας, είπα να ξεκινήσω τον μήνα κάπως καλύτερα από ότι τη χρονιά.

Ο προηγούμενος μήνας σηματοδότησε μια (μικρή) επιστροφή στα comics και το ιαπωνικό animation, αυτή τη φορά όμως υπό ένα αφηγηματικό πρίσμα. Είχα μικτά αποτελέσματα, με ιδιαίτερα αξιόλογα σημεία το SWORD ART ONLINE που μου έδωσε πολλές συγγραφικές ιδέες, τη σειρά των HAKUOUKI (REIMEIROKU, SHINSENGUMI KITAN, HEKKETSU-ROKU), μια φωτεινή εξαίρεση στη μεταφορά μάλλον χαζών ιαπωνικών παιχνιδιών σε animation – στην περίπτωση, σε αρκετά ιστορικό, ηρωικό δράμα εποχής με έξυπνα συνταιριασμένα στοιχεία φαντασίας – καθώς και το FOLKTALES FROM JAPAN, μια σειρά μεταφοράς ιαπωνικών παραμυθιών με απλό, όμορφο animation και τρεις ιστορίες ανά επεισόδιο.

Από comics, είχα την ιδιαίτερη χαρά να διαβάσω το A FLIGHT OF ANGELS, μια σύλληψη της Rebecca Guay με σχέδια δικά της και σενάρια από ιδιαίτερα αξιόλογες πένες του φανταστικού (Bill Willingham, Alisa Kwitney, Holly Black κ.α.), γεμάτο ιστορίες που λένε τα Fae Folk για τους Αγγέλους και το GONE TO AMERIKAY των Derek McCulloch και Colleen Doran, τρεις αλληλένδετες ιστορίες Ιρλανδών μεταναστών και ενός τυραννισμένου “νεκρού της θάλασσας”. Τέλος εκτίμησα εκ νέου το HABIBI του Craig Thompson, το οποίο συνδυάζει το βασανιστικό, κατά περίπτωση φρικτό, ταξίδι δύο διαφορετικών παιδιών στην ενηλικίωση – με υπόβαθρο τη σύγχρονη Μέση Ανατολή – με ιστορίες και μύθους της ερήμου, του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ. Το κακό είναι ότι, όσο κι αν εκτιμώ τη συγγραφική και σχεδιαστική δεινότητα του δημιουργού, τώρα θα πρέπει να εντοπίσω (και πιθανώς να αποκτήσω) μερικές από τις πολυάριθμες πηγές του…

  Στην πραγματικότητα, τα περισσότερα από τα παραπάνω θα ανήκανε στην πάλαι ποτέ Παραμυθήκη, αλλά αυτό αποδείχθηκε δύσκολο εγχείρημα για έναν μόνο άνθρωπο, τουλάχιστον όπως το είχα κατά νου. Υπάρχει βέβαια κάτι άλλο στα σκαριά με συνεργασία, αλλά δεν θα πω περισσότερα πριν να είναι σίγουρο.

Κλείνοντας την πολυλογία, θέλω να κάνω μια νύξη, να σας δώσω ίσα-ίσα μια γεύση από το σημαντικότερο ίσως νέο, που είναι η συνεργασία μου με τη φοβερή Βάλια Καπάδαη (δεν χρειάζεται να πιστέψετε εμένα, απλά ρίξτε μια ματιά στις δουλειές της) προς μεταφορά – τι άλλο; – παραμυθιών σε comics. Ελπίζουμε ότι το project θα είναι έτοιμο για να κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο COMICDOM CON ATHENS 2013 τον Απρίλιο, αλλά δεν θα ήθελα ακόμα να πω περισσότερα. Περιορίζομαι να σας παραθέσω ένα από τα προκαταρκτικά σκίτσα της Βάλιας και να αφήσω τη φαντασία και τις εικασίες σας να οργιάσουν.

Sermo - 1st Sketch

Εδώ κλείνω και την πολυλογία μου περνώντας στο δια ταύτα, κοινώς το (ως τώρα) πρόγραμμα του μήνα.

Κυριακή, 03/02, Έναρξη στις 19:00 – “Κυριακή στο Κελάρι των Παραμυθιών – Παραμύθια απ’ τα βάθη της Ανατολής” (Κελάρι “Athenaeum”, Αδριανού 3, Θησείο).

Κυριακή, 03/02, Έναρξη στις 20:30 – “Της Ξενιτιάς Μαγέματα, Τσ’ Αγάπης Γιατροσόφια” (Μουσικό Καφενείο “Αέρας Πεχλιβάνης”, Ολυμπίας 3 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Πειραιάς).

Κυριακή, 03/02, Έναρξη στις 18:00 – “Δράκοι και Βασιλοπούλες” (Πορφυρογένειο Ίδρυμα Αγριάς, Βόλος).

Πέμπτη, 07/02, Έναρξη στις 18:00 – Συνάντηση Λέσχης Ανάγνωσης Ιλιάδας (Σταθμός ΗΣΑΠ Θησείο και μετά βλεπουμε).

Πέμπτη, 07/02, Έναρξη στις 20:30 –“Λαϊκά παραμύθια ενάντια στων σκοτεινών μνημονίων τις ψυχοφθόρες εποχές” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

Παρασκευή, 08/02, Έναρξη στις 16:30 – Έναρξη Εργαστηρίου Αφήγησης “Ο Χορός Της Σουσουράδας” (“Baumstrasse”, Σερβιών 8, Μεταξουργείο).

Σάββατο, 09/02, Έναρξη στις 12:00 – “Θα σου πω ένα Παραμύθι στρογγυλό σαν το Ρεβίθι” (“Βρυσάκι”, Βρυσακίου 17, Πλάκα).

Σάββατο, 09/02, Έναρξη στις 12:30 – “Η Πετρόσουπα” (Αμφιθέατρο του ΑΘΗΝΑ 98.4, “Τεχνόπολις” Δήμου Αθηναίων, Πειραιώς 100. Γκάζι.

Σάββατο, 09/02, Έναρξη στις 18:30 – “Ένα Υφάδι Παραμύθια” (Μύλος Ματσόπουλου, Τρίκαλα).

Σάββατο, 09/02, Έναρξη στις 20:00 – “Στην Αγκαλιά της Σαχραζάτ” (Μύλος Ματσόπουλου, Τρίκαλα).

Κυριακή, 10/02, Έναρξη στις 11:30 – “Γράφοντας με τον Απίθανο Κύριο Escher” (Μουσείο Ηρακλειδών, Ηρακλειδών 16, Θησείο).

Κυριακή, 10/02, Έναρξη στη 13:00 – “Παραμύθια Μετά Μουσικής – Οι Μαγικοί μου Φίλοι” (κάντε scroll down εκεί που θα σας βγάλει το link) (Μουσείο Συναισθημάτων Παιδικής Ηλικίας, Καρατζά 7 και Τσάμη Καρατάσου, Φιλοππάπου, Αθήνα)

Κυριακή, 10/02, Έναρξη στις 19:00 – “Έρως και Ψυχή” (Κελάρι “Athenaeum”, Αδριανού 3, Θησείο).

Κυριακή, 10/02, Έναρξη στις 21:00 – “Να σου πω… Να δεις… – Για τους Λύκους” (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Θησείο).

Δευτέρα, 11/02, Έναρξη στις 20:00 – Ιστορίες Αγάπης (Κελάρι “Athenaeum”, Αδριανού 3, Θησείο).

Πέμπτη 14/02, Έναρξη στις 20:30 – “Παραμύθια απ’ της Ανατολής τα Μέρη” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

Παρασκευή, 15/02, Έναρξη στις 19:30 – “Ιστορίες του Φεγγαριού και του Σκότους” (Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Χαλανδρίου, Φιλικής Εταιρείας και Τομπάζη 18, Χαλάνδρι).

Παρασκευή, 15/02, Έναρξη στις 20:30 – “Φιορεντίνος και Ντολτσέτα, της Αγάπης Παραμύθι” (Εργαστήρι Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας, Ιωάννου Φιλήμωνος 3, πίσω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία – ΠΡΟΣΟΧΗ! Δείτε κι εδώ!).

Σάββατ0, 16/02, Έναρξη στις 12:00 – “Παραμύθια Μαγικά… Κρυμμένα Μυστικά” (EOS ART, Πλάτωνος 5, Μεταξουργείο, Αθήνα).

Σάββατ0, 16/02, Έναρξη στις 12:30 – “Η Πετρόσουπα” (Αμφιθέατρο του ΑΘΗΝΑ 98.4, “Τεχνόπολις” Δήμου Αθηναίων, Πειραιώς 100. Γκάζι.

Σάββατο, 16/02, Έναρξη στις 15:00 – Πρώτη συνάντηση Βιωματικού Σεμιναρίου “Πες μου ένα παραμύθι” (“Οξυγόνο”, Ολύμπου 81, Θεσσαλονίκη).

Κυριακή, 17/02, Έναρξη στις 11:00 – “Με τη Μουσική των Μύθων” (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Τοσίτσα 1 και Πατησίων, Αθήνα).

Κυριακή, 17/02, Έναρξη στις 14:00 – “Παραμυθοκουκλοθέατρο… παραστάσεις” (Καφενείο “Χελώνα”, Νηλέως 54, Θησείο).

Κυριακή, 17/02, Έναρξη στις 11:45 – Λαϊκά Παραμύθια (“Mabakita”, Παλαιά Εθνική Οδός Αθηνων -Πατρών, Μελίσσι Ξυλοκάστρου).

Κυριακή, 17/02, Έναρξη στις 12:00 – “Ο Λαγός, η Αλεπού κι ένα Κοκκόρι” (“Μαγικό Αερόστατο” , Προξένου Κορομηλά και Μαρκεντάου 5, Θεσσαλονίκη).

Τετάρτη, 20/02, Έναρξη στις 18:00 – Ιστορίες για τον Τζόγο στη Λέσχη Αφήγησης “Λες;” (Εργαστήρι Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας, Ιωάννου Φιλήμωνος 3, πίσω από την Αμερικάνικη Πρεσβεία – ΠΡΟΣΟΧΗ! Δείτε κι εδώ!).

Πέμπτη, 21/02, Έναρξη στις 20:30 – “Λαϊκά παραμύθια απ’ τα χώματα της Μικρασίας” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

ΠΑρασκευή 22/02 με Κυριακή 24/02 – Εργαστήρια και Αφηγήσεις με τη Μάγδα Κοσσίδα (Εργαστήρι “Μαιρηβή”, Σαχτούρη 4 & Σαρρή, Ψυρρή).

Σάββατο, 23/02, Έναρξη στις 19:00 – Αφήγηση Λαϊκών Παραμυθιών (“Zp87″, Ζωοδόχου Πηγής 87, Αθήνα).

Σάββατο, 23/02, Έναρξη στις 20:30 – “Ιστορίες Ζυμωμένες με τη Σοφία της Ζωής” (Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Αμπελοκήπων, Σεβαστοπούλου 30 και Ζαλίκη).

Σάββατο, 23/02, Έναρξη στις 18:30 – “Μύθι-Μύθι-Παραμύθι” (Μύλος Ματσόπουλου, Τρίκαλα).

Κυριακή, 24/02, Έναρξη στις 21:00 – “Να σου πω… Να δεις… Της Αγάπης Ήρθε η Ώρα” (Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής, Μελιδώνη 4-6, Θησείο).

Κυριακή, 24/02, Έναρξη στις 21:30 – Αφήγηση Λαϊκών Παραμυθιών (Μουσικό Καφενείο “Αέρας Πεχλιβάνης”, Ολυμπίας 3 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Πειραιάς).

Κυριακή, 24/02, Έναρξη στις 20:00 – “Αχ, Σαλονίκη μου” (Αμφιθέατρο Εκπαιδευτηρίων Βασιλειάδη, 12ο χιλ. E.O. Θεσσαλονίκης-Μουδανιών).

Τετάρτη, 27/02, Έναρξη στις 21:00 – “Ιστορίες του Φεγγαριού και του Σκότους” (Μπυραρία “Tar”, Λεωφόρος Ηρακλείου 34, Πατήσια).

Τετάρτη, 27/02, Έναρξη στις 21:30 – “Ήταν Κάποτε” (“Παλιό Λιπαντήριο”, Παιανιέων 11  και Λένορμαν, Μεταξουργείο, δίπλα στο σταθμό του Μετρό).

Πέμπτη, 28/02, Έναρξη στις 19:00 – “Απ’ του Γιαλού τα Κύματα ως τ’ Ουρανού την Άκρη” (“Cibi Cibi”, Ομήρου 1, Νέα Σμύρνη).

Πέμπτη, 28/02, Έναρξη στις 20:30 –  “Παραμύθια Αγάπης κι Έρωτα” (Χώρος Τέχνης “Ακρότεχνο”, Θεμιστοκλέους 31, Πλατεία Κάνιγγος, Αθήνα).

Πέμπτη, 28/02, Έναρξη στις 21:30 – “Ήταν Κάποτε” (“Παλιό Λιπαντήριο”, Παιανιέων 11  και Λένορμαν, Μεταξουργείο, δίπλα στο σταθμό του Μετρό).

Αυτά προς το παρόν και περισσότερα καθώς τα βρίσκω ή μου τα στέλνετε.

The Returned,

Α.Μ.

Μαθητείες Αφήγησης 2012 #1

Πολύ καλημέρα σας υπομονετικοί μου αναγνώστες. Ξέρω, ξέρω… Παραμυθόγραμμα θέλετε να δείτε εσείς τώρα και “τι είναι αυτά ρε ανεπρόκοπε blogger της κακιάς ώρας;!”. Μην μου εξάπτεστε – το Παραμυθόγραμμα του Οκτωβρίου είναι καθ’ οδόν, όμως ήθελα να επιβεβαιώσω μερικά πράγματα πριν το ανεβάσω και το παρόν post κάθε άλλο παρά άσχετο είναι.

Βλέπετε, καθώς έβαζα τις διάφορες εκδηλώσεις, δρώμενα και άλλα συναφή στο Παραμυθόγραμμα, συνειδητοποίησα κάτι – καλά βάζω εγώ τα διάφορα σεμινάρια ακι εργαστήρια και πράγματι σε κάποια μπορεί κανείς να πεταχτεί, να ρίξει μια ματιά, να δει μήπως σταθεί τυχερός και μπει τελευταία στιγμή, όμως η σκληρή (λέμε τώρα) πραγματικότητα είναι ότι πολλά από αυτά έχουν αιτήσεις συμμετοχής, καταληκτικές ημερομηνίες και άλλα τέτοια δυσνόητα (για μένα, που είμαι ανοργάνωτος). Αποτέλεσμα – συχνά ίσως αποδεικνύεται δώρο άδωρο να τα βάζω απλώς στο Παραμυθόγραμμα…

Ως εκ τούτου, θα δοκιμάσω ένα νέο εγχείρημα, κοινώς να δημοσιοποιώ κάθε μήνα τα όποια σχετικά εργαστήρια, σεμινάρια και διαλέξεις τυγχάνουν της προσοχής μου (ποτέ, μα ποτέ μην ξεχνάτε – αν κάτι σχετικό δεν το βάλω εδώ, είναι επειδή δεν το έχω πάρει είδηση!), ασχέτως με το πότε αυτά ξεκινάνε (πολλά δημοσιοποιούνται δύο και τρεις μήνες νωρίτερα, αλλά κλείνουν τις θέσεις τους πολύ πριν αρχίσουν).

Αυτό μεταφράζεται σε δύο τινά: πρώτον, πιθανόν αυτή η στήλη να μην υπάρχει κάθε μήνα, καθότι δεν ανακοινώνεται κάποιο τέτοιο δρώμενο τόσο τακτικά. Δεύτερον, ακολουθώντας τα links θα πρέπει να πάρετε εσείς την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσετε για περαιτέρω πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένου του να διαπιστώσετε, ΠΟΥ ακριβώς γίνεται το σχετικό δρώμενο, αν υπάρχουν θέσεις κλπ. διότι συχνά με μια ματιά αυτό ΔΕΝ είναι σαφές.  Παρόλα αυτά, ό,τι γνωρίζω θα σας το παραθέτω.

Θα παρατηρήσετε επίσης ότι είναι ελαφρώς ανορθόδοξη η παράθεση των πληροφοριών (π.χ. αλλού έχω διάρκεια σε μήνες, αλλού συγκεκριμένους μήνες κι αλλού πάλι εναρκτήρια ημερομηνία) – αυτό οφείλεται στο ότι οι διάφορες ανακοινώσεις δεν έχουν προφανώς ομοιόμορφο format και κάνω απλώς μια απόπειρα να τις οργανώσω με παρόμοιο τρόπο. Ξαναλέω: πατήστε τα link και ΔΙΑΒΑΣΤΕ έπειτα με προσοχή – όλα θα γίνουν σαφή.

Δίχως άλλη φλυαρία λοιπόν, ας δούμε τι έχουμε αυτόν τον μήνα – πολλά είναι, αναμενόμενα, στην κόψη του ξυραφιού χρονικά, αλλά εκ των πραγμάτων κάτι τέτοιο ήταν αναπόφευκτο.

“Από τους Αδελφούς Γκριμ στην Άντζελα Κάρτερ: Σύμβολα και Αρχέτυπα στα Παραμύθια”, από τις Εκδόσεις Ars Nocturna (4 μήνες, Έναρξη Τετάρτη 03/10).

(Μην σας αποτρέπει η ημερομηνία – ακόμα κι αν δεν μπορείτε να πάτε μεθαύριο, τηλεφωνήστε για να δείτε τι μπορεί να γίνει με πιθανη συμμετοχή).

“Στα Χνάρια των Αδελφών Γκριμ”, Σειρά Διαλέξεων Α’, στη KNOT Gallery (Τρίτη 09/10).

“Στα Χνάρια των Αδελφών Γκριμ”, Σειρά Διαλέξεων Β’, στη KNOT Gallery (Τετάρτη 10/10).

(Η είσοδος είναι ελεύθερη αλλά πάρτε ένα τηλέφωνο για να κρατήσετε θέση!).

“Παραμύθι, Μύθοι, Όνειρα”, Εργαστήρι αφήγησης στα Γιάννενα, με το Στέλιο Πελασγό (Μηνιαίο, Έναρξη 12/10).

(Για περισσσότερες πληροφορίες και επικοινωνία πηγαίνετε εδώ).

“Ο Χορός της Σουσουράδας” – Από τα Λαχνίσματα στο Έπος, Εργαστήρι για το ρυθμό στην αφήγηση, με τη Μάνια Μαράτου (3 μήνες).

Εργαστήρι για το Έπος, με τη Μάνια Μαράτου (Οκτώβριος 2012 – Ιούνιος 2013).

(Για αμφότερα αυτά τα δύο, κάντε scroll down στην οθόνη που θα σας βγάλει το link, μέχρι να τα βρείτε).

“Μυθολογούμε”, Εργαστήρι αφήγησης στη Σχολή Χιλλ, με τη Μάνια Μαράτου (Οκτώβριος 2012 – Ιανουάριος 2013).

“Παρά-Μυθέομαι”, Σεμινάριο για την προφορική αφήγηση και την τέχνη του Λόγου (1ος Κύκλος), με τη Σάσα Βούλγαρη (16/10 – 18/12).

(Απαιτείται αίτηση συμμετοχής – αναλυτικά και περισσότερα στο link).

Συνάντηση της Αγνής Στρουμπούλη με εκπαιδευτικούς για το Λαϊκό Παραμύθι στη”Σοφίτα” Μύλου Ματσόπουλου, στα Τρίκαλα (16/10).

(Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 12/10 στο Δημοτικό Θέατρο Τρικάλων).

“Παραμύθια Ενάντια στην Εξάρτηση”, Εργαστήρι στο ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, με το Στέλιο Πελασγό (Μηνιαίο, Έναρξη 21/10).

(Για περισσσότερες πληροφορίες και επικοινωνία πηγαίνετε εδώ).

“Πες Μου Ένα Παραμύθι”, Σεμινάριο Αφήγησης Παραμυθιού, με την Ανθή Θάνου (5 μήνες, Έναρξη 26/10).

(Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 20/10).

 Ερμηνευτική Προσέγγιση Μαγικών Παραμυθιών, Εργαστήρι, με τη Μαρία Κατσανούλη (Οκτώβριος 2012 – Απρίλιος 2013, Έναρξη 31/10)

Εργαστήρι Παραμυθιών 2012 – 2013, από το Εργαστήρι Μελέτης της Παιδικής Ηλικίας (Έναρξη τον Οκτώβριο 2012).

“Γνωριμία με το Παραμύθι”, Κύκλος Διαλέξεων στη Θεσσαλονίκη, με την Αίγλη Μπρούσκου (Νοέμβριος 2012, Έναρξη 1/11).

(Απαιτείται αίτηση συμμετοχής μέχρι 24/10, στο symepe@gmail.com).

“Αφήγηση- Λόγος- Φωνή – Κίνηση- Μνημονική”, Εργαστήρι Αφήγησης, από το Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών (με καθηγητές της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης) (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2012).

(Ξέρω ότι λέει κατάθεση αιτήσεων μέχρι 30 Σεπτεμβρίου 2012 – πάρτε ένα τηλέφωνο, δεν βλάπτει).

Εισαγωγή στη Τεχνική της Αφήγησης, Σεμινάριο, με τον Δημήτρη Προύσαλη (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2012).

Σεμινάριο Αφήγησης στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης, με την Ανθή Θάνου (Νοέμβριος 2012 – Απρίλιος 2013).

Σεμινάρια Αφήγησης στην Αθήνα, με τη Λίλη Λαμπρέλλη (Έναρξη τον Νοέμβριο 2012).

“Οι αδελφοί Grimm και το λαϊκό παραμύθι: αφηγήσεις, αναγνώσεις, μεταμορφώσεις”, Συνέδριο, από το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (22-24/11).

Αυτά για τώρα. Περισσότερα όταν και εαν υπάρξουν (edit: τι ήταν να το πω; Χαμός γίνεται…!).

Μετά τιμής,

A.M.

Υ.Γ. Εννοείται ότι αν δείτε κάποια ανακρίβεια, έλλειψη, έχετε κάποια ερώτηση ή ό,τι άλλο σχετικό, αφήνετε ένα σχόλιο από κάτω και θα τα βρούμε.

Παραμυθόγραμμα Ιουνίου 2012

Μπήκε κι ο Ιούνιος, το κρύβει όμως όσο πιο καλά μπορεί “απειλώντας” να βρέξει και βασικά τυλίγοντάς μας σε πολλή, μα πάρα πολλή υγρασί. Για κάποιο λόγο αυτό μου θυμίζει τους Έλληνες και Ευρωπαίους πολιτικούς. Χμμ… Όχι, όχι δεν θα δεχτώ να πέσω στην παγίδα να μιλήσω για πολιτική. Ας περιοριστώ σε ένα “Θάνατος!” (τι εννοείτε “σε ποιους;” – καλός πολιτικός είναι ο νεκρός πολιτικός) και πάμε παρακάτω.

Αφηγηματικά ομιλώντας, τα πράγματα πάνε εξαιρετικά: πληθώρα εκδηλώσεων είναι ήδη προγραμματισμένες καθώς μπαίνει ο μήνας κι ελπίζω να μην φάω τα λόγια μου, καθότι με το νέο μήνα κάνει ντεμπούτο το ομαδάκι που φτιάξαμε με τις συμμαθήτριές μου της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης (τα Κλωθογυρίσματα). Περαιτέρω, η φερόμενη ως “τελευταία πριν το καλοκαίρι” συνάντηση της Λέσχης Αφήγησης “Λες”, είχε μια τόσο ευχάριστη ατμόσφαιρα (με ψύχρα, σε εξωτερικό χώρο και με θέμα τον Θάνατο – φαντάσου), ώστε τελικά φαίνεται να προγραμματίζεται άλλη μία για τις 26 ιουνίου, με θέμα τη θάλασσα. Συνεχίζονται δε οι αφηγήσεις στο ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ και ξεκινάνε οι Κυριακάτικες Βραδιές Αφήγησης από το Κέντρο Μελέτης και Διάδοσης Μύθων και Παραμυθιών. Αυτά δε, μονο για αρχή και τώρα που γράφω.

  Δυστυχώς δεν έχω κάποιο πιο ευφάνταστο σκαρίφημα να συνοδεύει αυτό το Παραμυθόγραμμα, διότι το εργασιακό τρέξιμο με έχει αποσυντονίσει και εστιάζω όση αφηγηματική φαιά ουσία μου μένει για να ετοιμαστώ για την παράστασή μας.  Σας αφήνω όμως με ένα μικρό απόσπασμα από κάτι που μου ήρθε όταν πήγα να ακούσω τα Αφρικανικά Παραμύθια της Μανού, στο “Salta Conmigo”:

Όταν λοιπόν οι Νεράιδες της Δύσης ξαναρώτησαν τη Χιρούντο γιατί ήταν το δέρμα και τα φτερά της μαύρα, ενώ τα μάτια και τα δόντια της στο σκοτάδι έλαμπαν λευκά, εκείνη θυμήθηκε τα λόγια του Σάκα Μπατούν:

“Είναι το δέρμα και τα φτερά μου μαύρα γιατί σαν γεννήθηκα, ο Ήλιος χαμογέλασε και μ’ έκαψε το φως του. Λάμπουν τα μάτια και τα δόντια μου, γιατί τώρα το χαμόγελό του φωτίζει από μέσα μου”.

Παρασκευή, 01/06, Έναρξη στις 20:30 – “Μια τρίχα κόκκινη σαν αίμα – Σέρβικα Παραμύθια” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Σάββατο, 02/06, Έναρξη στις 21:30 – “Ταξίδια στο Σκοτάδι (του Δάσους)” (Ρακαφενείο “Mumm-Ra”, Μπουμπουλίνας 30, Δάσος Χαϊδαρίου).

Κυριακή, 03/06, Έναρξη στις 20:00 –” Ταξίδια στο Σκοτάδι” (“Salta Conmigo”, Λεπενιώτου 11 και Ωγύγου, Ψυρρή).

Τετάρτη, 06/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Πέμπτη, 07/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Παρασκευή, 08/06, Έναρξη στις 20:30 – “Μοραπάδες λέγω!” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Σάββατο, 09/06, Έναρξη στις 11:30 – “Μαζί Μια Μέρα” (Θεατράκι Παραλίας Αλίμου).

Σάββατο, 09/06, Έναρξη στις 12:00 – Αφήγηση παραμυθιών στα πλαίσια του Αντιφασιστικού Φεστβάλ Σύρου (Κτήριο Κορνηλάκη, απέναντι από το κλειστό γυμναστήριο, Σύρος).

Σάββατο, 09/06, Έναρξη στις 15:00 – Το Έπος του Γκίλγκαμες (“Baumstrasse”, Σερβιών 8, Μεταξουργείο).

Κυριακή, 10/06, Έναρξη στις 11:00 – “Το Παραμύθι της Κυριακής – Θεϊκές Ανεμελιές” (Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Τοσίτσα 1 και Πατησίων, Αθήνα).

Κυριακή, 10/06, Έναρξη στις 20:30 – “Τα Μονοπάτια του Έρωτα” (Κήπος  του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134-136, Θησείο).

Τετάρτη, 13/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Πέμπτη, 14/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Παρασκευή, 15/06 – λΕναρξη στις 19:00 – Αφήγηση Παραμυθιών στο 4ο Παιδικό Φεστιβάλ Δήμου Νίκαιας – Αγ. Ι.Ρέντη (Πολιτισμικός Πολυχώρος “Μάνος Λοΐζος”, Θηβών 245).

Παρασκευή, 15/06, Έναρξη στις 20:30 – “Ιστορίες για παράξενα ζευγάρια” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Σάββατο, 16/06, Έναρξη στις 20:00 – “Λαϊκά Παραμύθια από της Ανατολής τα Μέρη…” (Κίνηση Πολιτών Μοσχάτου “Μεσοποταμία”, Πλάτωνος 13, Μοσχάτο).

Δευτέρα, 18/06, Έναρξη στις 20:30 – “Βραδιές στην Αυλή – Αφήγηση με τη Σάσα Βούλγαρη” (Πολιτιστικό Κέντρο “Ακαδήμεια”, Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος).

Τετάρτη, 20/06, Έναρξη στις 21:00 – Αφήγηση Λαϊκών Παραμυθιών (Καφέ-Ρακάδικο “Αέρας Πεχλιβάνης”, Ολυμπίας 3 και Γρηγορίου Λαμπράκη, Πειραιάς).

Τετάρτη, 20/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Πέμπτη, 21/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Παρασκευή, 22/06, Έναρξη στις 20:30 – “Ιστορίες από όλο τον ντουνιά” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Σάββατο, 23/06, Έναρξη στις 12:00 – Παραμύθια στο Ιωνικό Κέντρο (Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, Πλάκα).

Δευτέρα, 25/06, Έναρξη στις 20:30 – “Βραδιές στην Αυλή – Αφήγηση με τη Μάνια Μαράτου” (Πολιτιστικό Κέντρο “Ακαδήμεια”, Μαραθωνομάχων 8, Ακαδημία Πλάτωνος).

Τρίτη, 26/06, Έναρξη στις 20:00 – Ιστορίες για τη Θάλασσα στη Λέσχη Αφήγησης “Λες;” (Θεατράκι Κεραμεικού, τέρμα Μελιδώνη, εκεί που συναντά τον πεζόδρομο της Ερμού, Κεραμεικός).

Τετάρτη, 27/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Πέμπτη, 28/06, Έναρξη στις 21:00 – “Περσεφόνη” (Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού “Beton7”, Πύδνας 7, Βοτανικός).

Παρασκευή, 29/06, Έναρξη στις 10:00 – 5ο Φεστιβάλ Αφήγησης Ολύμπου (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Σάββατο, 30/06, Έναρξη στις 11:30 – 5ο Φεστιβάλ Αφήγησης Ολύμπου (δείτε το πρόγραμμα για λεπτομέρειες).

Σάββατο, 30/06, Έναρξη στις 12:00 – Παραμύθια στο Ιωνικό Κέντρο (Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, Πλάκα).

Καλό Μήνα,

Α.Μ.

« Older entries

%d bloggers like this: