Ο ΕΘΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΜΠΡΟΖ #2: Η Στοργή του Βάλτου (Εκδόσεις Nightread)

Την Πέμπτη που μας πέρασε, κυκλοφόρησε η δεύτερη νουβελέτα μου στη σειρά του ΕΘΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΜΠΡΟΖ, με τίτλο “Η Στοργή του Βάλτου”, από το παράρτημα Nightread των εκδόσεων Ars Nocturna.

Ελαφρώς μεγαλύτερη από την προηγούμενη, πάλι όμως μικρού μέγέθους, η ιστορία λαμβάνει χώρα 83 χρόνια νωρίτερα από την πρώτη, στη Νέα Ορλεάνη του 1927. Είναι η εποχή της ποτοαπαγόρευσης, των γκάνγκστερ, των νόμων Jim Crow (νόμοι φυλετικού διαχωρισμού στις Νότιες Πολιτείες των Η.Π.Α.), του Τσάρλεστον και των ξέφρενων πάρτι στους ήχους του γραμμόφωνου. Είναι επίσης η χρονιά της Μεγάλης Πλημμύρας του Μισισιπή και της πρώτης ομιλούσας ταινίας του κινηματογράφου.

bayou-tender-ver-2

Ο κόσμος είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον του 2010, το ίδιο κι ο Κριστιάν Αμπρόζ. Ενάμιση χρόνο μετά την εμφάνιση της αινιγματικής Σέμπα Ζουλί, την οποία καταδίωξε ματαίως με μανία, βρίσκεται δίχως κανένα περιστατικό εμφάνισης των Ακατανόμαστων Θεών, δίχως έστω κάποια ενδιαφέρουσα υπόθεση για να ξεχαστεί, κι αυτή η νωθρότητα του μυαλού του τον καθιστά επικίνδυνο… Δίχως και την ευεργετική παρουσία του Ζαν Μπατίστ, ο οποίος θα γεννηθεί σε μισό περίπου αιώνα, ο Κριστιάν είναι αναγκασμένος ν’ ασκεί έναν τεταμένο αυτοέλεγχο, διασκεδάζοντας με μαύρες πόρνες και κρυφακούγοντας τα κουτσομπολιά των μαφιόζων, προς αναζήτηση οποιουδήποτε πράγματος μπορεί ν’ αποσπάσει την προσοχή από τον εθισμό του.

Μια τέτοια νύχτα ξεκινά η ιστορία μας…

bayou-tenderness-material-small

Την ιστορία αυτή επίσης αφηγήθηκα (υπό αρκετά διαφορετική μορφή) αρχικά στα Reflections της Death Disco, με αφορμή ένα σχεδόν εξωφρενικό επιστημονικό δεδομένο: τα πρώτα τεστ εγκυμοσύνης, κατά την εποχή της ιστορίας και για πολλά χρόνια ακόμα, γίνονταν κάνοντας ένεση με τα ούρα της ενδιαφερόμενης σε μια αφρικανική, ονυχοφόρο βατραχίνα…!

05a-%cf%86%ce%b1%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%84%cf%81%ce%b9%cf%86%cf%84%ce%b7%cf%82Δεν θα ήθελα να πω περισσότερα, παρά να ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά τον Άρη Λάμπο, που όχι μόνο ολοκλήρωσε την εικονογράφηση πριν ολοκληρώσω το κείμενο, αλλά οι εικόνες του διαμόρφωσαν την εμφάνιση ορισμένων από τους χαρακτήρες, για τους οποίους δεν του είχα δώσει περιγραφή, παρά μόνο ιδιότητες, όπως ο φαμακοποιός Δρ. Πωλ Άμπελαρντ. Περαιτέρω ευχαριστίες πάνε στη Μαρία Γιακανίκη των εκδόσεων Nightread, για την ταχύτατη επιμέλειά της, καθώς και (όπως πάντα, πλέον) στη Βάλια Καπάδαη, που έστησε όλο το βιβλίο σε χρόνο dt, που λέμε ορισμένοι.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ επίσης στον Περικλή Μποζινάκη και τον Γιώργο Βορέα Μελά, που συνεισέφεραν την εντυπωσιακή παρουσία και τα λόγια τους στην πρώτη παρουσίαση του βιβλίου, τη νύχτα της 27ης Οκτωβρίου – την ίδια νύχτα που εκανε τον τελευταίο του φόνο ο “Πελεκητής” της Νέας Ορλεάνης…

Υπάρχουν ακόμα πολλές ιστορίες να ειπωθούν για τον Κριστιάν Αμπρόζ, καθώς θα βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο στο μακραίωνο παρελθόν του, το οποίο καθόρισε με τόσο αλλόκοτους τρόπους το μέλλον του.

Ως τότε, φοβού τη… “Στοργή του Βάλτου”!

Α.Μ.

Comics σε Noir Αποχρώσεις

Χθες, Παρασκευή 12 Ιουνίου και ώρα 19:30, στο Bar Abodé (Αγ. Ασωμάτων 3 & Ερμού, Θησείο), έγιναν τα εγκαίνια της έκθεσης “Comics σε Noir Αποχρώσεις”, καθώς και συζήτηση γύρω από τη σχέση της noir λογοτεχνίας και του κινηματογράφου με το μέσο των comics. Ήταν η τρίτη και τελευταία εκδήλωση του 1ου Κύκλου για τον εορτασμό των 5 χρόνων από την ίδρυση της ΕΛΣΑΛ (Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας) και πιθανώς προοιμιακή μιας δεύτερης σε έναν νέο κύκλο εκδηλώσεων το φθινόπωρο.

Την “εισήγηση”, ούτως ειπείν, έκανα εγώ μαζί με τη Βέρα Κaρτάλου και τον Παναγιώτη Τσαούση (EXOTIC CITY CABARET, FIREARM FASHION), συνδημιουργούς του ελληνικού noir comic BIOGRAPHY (προοιμίου ενός επερχόμενου noir graphic novel), καθώς και της 3D Comic Παράστασης, ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.

Η συζήτηση κινήθηκε από μια σύντομη ιστορία και την προέλευση της noir αφήγησης και εικονογαφίας, μέχρι την απόδοσή τους στα comics και έπειτα φυσικά ευρύτερα την συγγραφή αστυνομικών ιστοριών στην Ελλάδα, την παραγωγή comics στην Ελλάδα και τον συγκερασμό των δύο. Στην Ελλάδα, οι δημιουργοί comics είναι μετρημένοι και οι δημιουργοί comics που έχουν ασχοληθεί με το noir, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Έτσι, όταν ανέλαβα τη διοργάνωση της έκθεσης και της εκδήλωσης, απευθύνθηκα καταρχήν σε δημιουργούς που έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο και κατόπιν σε εκείνους που πίστευα πως έχουν ταιριαστό σχεδιαστικό στυλ. Το αποτέλεσμα ήταν 13 εικονογραφήσεις που τώρα βρίσκονται κρεμασμένες στο Abodé όπου και θα παραμείνουν μέχρι και την Κυριακή, 21 Ιουνίου, καθώς και ένα installation της Βέρας Καρτάλου, με τίτλο “Human Residue”, το οποίο εμπνέεται από την επιστήμη της σήμανσης.

Σε μια πρώτη φάση θα ήθελα να παραθέσω τα έργα, με αλφαβητική σειρά των δημιουργών:

Σε δεύτερη φάση, έχω πολλές ευχαριστίες να απευθύνω: καταρχήν στους καλλιτέχνες, δίχως τους οποίους η έκθεση αυτή θα ήταν αδύνατο να πραγματοποιηθεί. Στη Βέρα Καρτάλου που μου σύστησε τη Βίβιαν και στη Βίβιαν που μας παρείχε τον όμορφο και φιλόξενο χώρο του Abodé. Στη Βάλια Καπάδαη που μου έδωσε τελευταία στιγμή μια ιδέα για να λύσω ένα φρικτό πρόβλημα. Στο Ωκύτυπο και ιδίως στον Χρήστο, που κάθε φορά με σώζει στο… και πέντε! Σε όλους εσάς που παραβρεθήκατε στην εκδήλωση και κάναμε ωραία κουβέντα.

Καλή αντάμωση σε σοκάκια σκοτεινά!

Α.Μ.

%d bloggers like this: