Ραπόρτο, ή “Τι στην Ευχή Κάνω Τόσον Καιρό”

Καλησπέρα στην ομήγυρη! Σαν να ακούω τις φωνές σας: “Πού είναι ρε το Παραμυθόγραμμα;”, “Το παράτησες το ρημάδι το blog;” ή ακόμα και “Μήπως μας αποφεύγεις;” Έτσι, προβοκατόρικα λοιπόν, για τα δυό τελευταία να σας πω πως έχουν μια δόση αλήθειας, υπό την έννοια ότι ποικίλες υποχρεώσεις, περιστατικά και διαθέσεις με έχουν κρατήσει μακριά από το blog. Επίσης, η φετεινή χρονιά ήταν για τα δικά μου μέτρα όργιο κοινωνικότητας κι έτσι βρίσκομαι να έχω ανάγκη από “απανθρωποτοξίνωση”. Εντάξει, προφανώς η ζέστη, η υγρασία και η ανούσια ενασχόληση του κόσμου με το Μουντιάλ δεν βοηθάνε, αλλά δεν θα έλεγα πως είναι οι ουσιαστικές αιτίες.

Τι στην ευχή κάνω λοιπόν τόσον καιρό; Καταρχήν, προφανώς μεταφράζω, παρόλο που δεν μιλάμε (ακόμα) για τη δίνη του περασμένου καλοκαιριού ή του περασμένου Φλεβάρη-Μάρτη. Έχω επίσης τους μαθητές μου (ααχ, πάνε οι εποχές που είχα μόνο μαθητριούλες), τον καθένα με το δικό του πρόγραμμα εξετάσεων. Πέραν όλων αυτών όμως, γράφω και μεταφράζω comics.

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Η ιστορία ξεκίνησε όταν αποφασίσαμε με τη Μαρία Κουλουμπαρίτση να βγάλουμε το πρώτο τεύχος του BOTCH! στο COMICDOM CON ATHENS 2014. Ταυτόχρονα και ακολούθως, αρχίσαμε να ανεβάζουμε τακτικά σελίδες στο (λιτό ομολογουμένως) blog  που στήσαμε γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό (ακόμα ψάχνομαι με το θέμα του site – ίσως βρω χρόνο στις καλοκαιρινές διακοπές). Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να έχω εγκαίρως έτοιμη τη συνέχεια, ώστε να προλάβει η Μαρία να κάνει στήσιμο, σχέδιο, μελάνωμα, σκανάρισμα κι εγώ (το αρκετά πρωτόγονο) lettering. Κάπου τέλη Απριλίου-αρχές Μαΐου επικοινώνησε μαζί μας το ΓΚΡΕΚΑ για να μας συμπεριλκάβει στο αφιέρωμα με τους Έλληνες φανζινάδες, οπότε μας έστειλαν κάμποσες ερωτήσεις ν’ απαντήσουμε και τον Πάνο Κέφαλο να μας φωτογραφίσει. Η φωτογράφηση είχε πολύ γέλιο και ομολογουμένως υπήρχαν μερικές φωτογραφίες που ήταν… way out there!

Μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα και να δείτε τη φοβερή δουλειά του Πάνου στο ΓΚΡΕΚΑ #4 που βρίσκεται από την Πέμπτη στο Πρακτορείο Ξένου Τύπου “Γιαννακουλόπουλος” (Πανεπιστημίου 73) και πλέον πρέπει να έχει διανεμηθεί κι αλλού.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Λίγο καιρό μετά το Con, η Βάλια Καπάδαη μου ανέφερε το τριήμερο φεστιβάλ comics, “Με Πενάκι & Σκαπάνη” (το οποίο φυσικά τον πρώτο καιρό ανέφερα ως “Με Μελάνη και Σκαπάνη”, μάλλον λόγω συνειρμού και καθότι μου έβγαινε η ομοιοκαταληξία), που είναι προγραμματισμένο για τις 4, 5 και 6 Ιουλίου και το οποίο διοργανώνεται από το Comicon σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων. Η Βάλια μου είπε πως ήθελε να συμμετάσχει και μια από τις ιδέες ήταν να βγει ένας κατάλογος με comics συμμετεχόντων που θα είχαν σε κάποιο βαθμό θεματολογία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Αρχίσαμε να συζητάμε και καταλήξαμε να συνεργαστούμε, με τη Βάλια να κάνει (προφανώς) το σχέδιο κι εγώ το σενάριο. Το αποτέλεσμα ήταν ένα εκπληκτικό 7-σέλιδο (ναι, εννοώ οπτικά – ακόμη κι αν αγνοήσετε τελείως το κείμενο, το artwork της Βάλιας βγάζει μάτι… με την καλή έννοια και ναι, είμαι biased, so there!), που στο σχετικά εγγύς μέλλον, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, θα γίνει ένα πλήρες comic.  Η ιδέα βασίζεται σε μια αφήγηση της Νέκυιας (Οδύσσειας Ραψωδία λ’) που είχα φτιάξει στα πλαίσια του Εργαστηρίου του Έπους, καθώς και σε ένα κέιμενο που είχα γράψει με αφορμή μια ιστορία από το LOST BOOKS OF THE ODYSSEY.

Nekyia Promo Page - Small

Η πρώτη από τις αρχικές 7 σελίδες.

Όπως καταλαβαίνετε έχει κυοφορηθεί πολλαπλά και το τελικό αποτέλεσμα έχει μια πρέζα μπαχάρι από άλλα πράγματα, για τα οποία όμως θα μιλήσουμε εν ευθέτω χρόνω. Το επόμενο βήμα ήταν να ολοκληρώσω το σενάριο του πλήρους comic, με την ελπίδα να προλάβουμε να το βγάλουμε στο “Πενάκι και Σκαπάνη”. Ωστόσο μου πήρε περισσότερο από όσο υπολόγιζα και βγήκε λίγο μεγαλύτερο από την αρχική πρόβλεψη, οπότε με τη Βάλια καταλήξαμε ότι θα βγάλουμε στο Φεστιβάλ ένα 12-σέλιδο (οι 7 αρχικές, συν 1, συν εξώφυλλα-εσώφυλλα).

Επίσης στο Φεστιβάλ θα κάνουμε με τη Βάλια ένα mini εργαστήριο με τίτλο “Αφήγηση: Από το Παραμύθι στο Κόμικ”.

Φυσικά, η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν “γιατί να μην προσπαθήσουμε να το πουσάρουμε και στο εξωτερικό;” Για την ακρίβεια, η σκέψη υπήρχε σε γενικό επίπεδο κι από πριν, αλλά έπειτα παρουσιάστηκε και η ευκαιρία του 16ου Βαλκανικού Φεστιβάλ Νέων Εικονογράφων, στο Λέσκοβατς της Σερβίας. Κατά συνέπεια, άρχισα να καταπιάνομαι με τη μετάφραση του κειμένου μου στα Αγγλικά. Ειρήσθω εν παρόδω, η Βάλια μου είπε ότι τελικά θα πήγαιναν στο Λέσκοβατς με τον Παύλο Παυλίδη, καθώς και μερικούς άλλους από τον χώρο των comics, από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Δεν χρειάστηκε πολύ για να με πείσει να πάω κι εγώ, οπότε μετά ήρθαν οι ετοιμασίες του ταξιδιού (φεύγουμε την ερχόμενη Πέμπτη, 26/06).

Nekyia Promo Cover Final - Small

Πέρα από όλα αυτά, υπάρχουν στα (παρατεταμένα) σκαριά ορισμένα άλλα project, τόσο αφηγηματικού περιεχομένου, όσο και comics, όμως γι’ αυτά δεν μπορώ να μιλήσω ακόμα. Εν ολίγοις, τους τελευταίους μήνες και ειδικά αυτόν που μα πέρασε, ξεκινώντας θλιβερά με τον θάνατο του Παναγιώτη Κούλελη, ήταν ένας μήνας χτισίματος και τώρα το στοίχημα είναι βγάλουμε τις σκαλωσιές και να δείξουμε το αποτέλεσμα. Δεν θα γράψω για τον Μάριο που έφυγε απότομα και μείναμε σύξυλοι όταν το μάθαμε – δεν τον γνώριζα καλά, όμως ξέρω πως αγαπούσε τα comics με πάθος.

Προφανώς, δεν πολυέχει νόημα να βγάλω Παραμυθόγραμμα για τον Ιούνιο, όμως αυτό δεν είναι παρά μια έκτακτη περίσταση και εκτός απροόπτου, το Παραμυθόγραμμα θα επιστρέψει τον Ιούλιο.

Αυτ’α τα όχι και τόσο ολίγα. Περισσότερα (αν μπορέσω) από τη Σερβία και κατόπιν της επιστροφής μας.

Μέσα από το μελάνι,

Α.Μ.

Advertisements

Ανάγνωση της Οδύσσειας Εν Δήμω – Ημέρα 1η (12/11/2011)

Πάνε 5 μήνες, αλλά δεν το έχω ξεχάσει. Πώς θα μπορούσα άλλωστε; Πώς θα μπορούσε οποιοσδήποτε επό εμάς που βρέθηκε εκεί όλες εκείνες τις ώρες, ή έστω ένα μέρος τους; Μέσα σε δύο μέρες, μια ομάδα τρελών (αλλά ωραίων τρελών), με εμπνεύστρια και πρωτοστατούσα τη Μάνια Μαράτου, διαβάσαμε ολόκληρη την Οδύσσεια στη Στοά του Βιβλίου, μένοντας εκεί κάπου 8 ώρες την πρώτη μέρα και 6 τη δεύτερη. Η Μάνια είχε κάνει μόνη της τη δύσκολη δουλειά να χωρίσει την Οδύσσεια σε αφηγηματικές ενότητες – σε “σκηνές” αν θέλετε – και με ραψωδιες και στίχους αναρτημένα σε έναν αυτοσχέδιο πίνακα, ο καθένας ερχόταν και “καπαρωνε” κομμάτι ή έπαιρνε επιτόπου σειρά για να διαβάσει.

Είχαμε πληθώρα μεταφράσεων, ο καθένας με τις προτιμήσεις του: η δασκάλα μας προτιμά Μαρωνίτη, εγώ Σιδέρη και ο παλιός μου φίλος, ο ανέκαθεν και πάντοτε πληθωρικός τω λόγω Βασίλης Κιουστελίδης, τη μετάφραση του Ψυχουντάκη – Οδύσσεια στα Κρητικά. Στ’ αλήθεια, νομίζω ότι άλλη δεν θα του πήγαινε καλύτερα, ειδικά όταν διάβαζε τις σκηνές μάχης (τις οποίες προοδευτικά του δώσαμε εργολαβία). Αρχικά στο αίθριο της Στοάς του Βιβλίου (κάτω, όχι στην ταράτσα) και καθώς έπεσε το βράδυ, μαζί του κι η θερμοκρασία, ολόγυρα και μπροστά από το άγαλμα της Αθηνάς Παλλάδας διαβάσαμε μέχρι τη Ραψωδία Μ’ και φύγαμε πλέον περίπου την ώρα που ή στοά έκλεινε.

Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο, παρά κατόπιν επώδυνης επιλογης ανάμεσα σε εκατοντάδες φωτογραφίες, να παραθέσω μερικές από την πρώτη ημέρα. Μου λείπουν ένα-δυο ονόματα από τους συμμετέχοντες σε αυτήν τη παλαβή πρωτοβουλία του Μυθολογίου και μόλις τα βρω θα μπουν οι αντίστοιχες λεζάντες.

Καλή διασκέδαση…!

Είναι ενιδαφέρον ανα αναφερθεί ότι τη συγκεκριμένη ημέρα “συνυπήρξαν” μαθητές και από τα τρία “έτη” (ουσιαστικά οι μαθητές αλλάζουν κάθε διετία) της Σχολής Αφηγηματικής Τέχνης, μαζί με δύο από τις δασκάλες μας, καθώς και γνωστούς, φίλους, ακόμα και κάποιους που το είδαν απλά online. Σύνολο, 13 υπέροχοι τρελοί διάβαζαν Οδύσσεια ασταμάτητα επί 8 ώρες, αν και η εκπροσώπηση της κάθε τέτοιας “ομάδας” ήταν πολύ πιο έντονη τη δεύτερη ημέρα, για την οποία σύντομα θα ακολουθήσει δεύτερο post. Στο Μυθολόγιο, όλοι οι καλοί χωρούν.

Χριστός Ανέστη!

Α.Μ.

Ανάγνωση της Οδύσσειας Εν Δήμω!

Ανοικτή Πρόσκληση Προς Άπαντες τους Αθηναίους
(ή μη, πλην εν Αθήναις ευρισκόμενους)

Το Σαββατοκύριακο, 12 και 13 Νοεμβρίου 2011, πρόκειται να διαβάσουμε ολόκληρη την Οδύσσεια του Ομήρου, ξεκινώντας από τη Στοά του Βιβλίου στις 12:00 το μεσημέρι το Σάββατο, και στις 15:00 την Κυριακή.

Είμαστε μία παρέα ονειροπόλων και κάνουμε αυτήν την πράξη της ανάγνωσης, δημοσίως και μεγαλοφώνως, για να ζήσουμε την εμπειρία της ανάγνωσης και της ακρόασης του κορυφαίου αφηγηματικού κειμένου του πολιτισμού μας. Για να θυμηθούμε αλλά και να ονειρευτούμε το μέλλον μας. Για την παρηγοριά της συνεύρεσης στον αφηγηματικό τόπο που αποτελεί το θεμέλιο της ταυτότητάς μας.

Παραθέτω το τέλος της εισαγωγής του “Σχέδιο και Τεχνική της Οδύσσειας”, της Όλγας Κομνηνού-Κακριδή:

“Στην Οδύσσεια ο Όμηρος, είπε κάποιος σοφός, έχει τα μάτια ανοιχτά και τα χέρια απλωμένα για να αντλήσει ιστορίες από όλον τον κόσμο. Ακόμα βλέπει και χαίρεται τα πάντα, τις ομορφιές της φύσης, την τέχνη, και πάνω απ’ όλα την καρδιά του ανθρώπου. Μαζί του βλέπουμε και εμείς τα όμορφα και τα άσκημα του κόσμου, τα ήμερα και τα φοβερά, και χαιρόμαστε το αισιόδοξο κοίταγμα της ζωής, την πίστη του ποιητή στη δύναμη του ανθρώπου.”

Είστε όλοι καλεσμένοι να έρθετε να ακούσετε ή και να διαβάσετε. Η ανάγνωση διαρκεί περίπου έξι ώρες κάθε μέρα. Περισσότερες πληροφορίες για τις δραστηριότητές μας μπορείτε να βρείτε στο facebook, στην ομάδα Μυθολόγιο (Mythologue).

– Μάνια Μαράτου

Το παραπάνω, θαρρώ, τα λέει όλα. Σας περιμένουμε εκεί κι όπως είπε ο Καβάφης:

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου

Μετά τιμής,

Α.Μ.

%d bloggers like this: