DUNGEONS & DRAGONS: CASTLE RAVENLOFT BOARD GAME (Wizards of the Coast)

Μια και επέστρεψα στα συγγραφικά μου καθήκοντα, νομίζω είναι καιρός να ασχοληθώ με ένα ακόμα από τα ζητήματα της Φθινοπωρινής Ατζέντας, δηλαδή το πλήρες review του επιτραπέζιου CASTLE RAVENLOFT, για το οποίο σας είχα αρχικά μιλήσει εδώ. Το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τότε που έγραψα εκείνο το post μέχρι σήμερα, εγγυήθηκε όχι μόνο ένα καλό και σωστό playtesting, αλλά το ότι δοκιμάσαμε εκτενώς τις δυνάμεις μας στο παιχνίδι, έχοντας φτάσει να παίξουμε κάπου 6-7 (εάν δεν απατώμαι) quests.

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή: όπως είχαμε πει και στο preview, το παιχνίδι έχει βασική δομή dungeon crawl, κοινώς οι χαρακτήρες κινούνται μέσα στα μποντρούμια του Castle Ravenloft, συναντόντας τέρατα και παγίδες, ανακαλύπτοντας θησαυρό και αντιμετωπίζοντας απρόβλεπτες καταστάσεις που εγγυάται το τυχαίο τράβηγμα καρτών. Το παιχνίδι έχει φτιαχτεί για 1-5 παίκτες (ναι, όπως και στο ARKHAM HORROR, μπορείτε να παίξετε και μόνοι σας “εναντίον του παιχνιδιού”) και η μόνη ελπίδα επιβίωσης είναι οι παίκτες να έχουν ομαλή και μελετημένη συνεργασία.

Υπάρχει η επιλογή μεταξύ 5 διαφορετικών χαρακτήρων (Dwarf Priest, Eladrin Mage, Dragonborn Fighter, Human Rogue, Human Ranger – η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι 100% σίγουρος για τα races των δύο τελευταίων, καθότι έχω αφήσει το παιχνίδι εκεί όπου μαζευόμαστε, αλλά η διαφορά είναι ούτως ή άλλως μόνο οπτική), ο καθένας με τα δικά του υπέρ και κατά ή μάλλον μόνο με “διαφορετικά υπέρ”, τα οποία ουσιαστικά συνίστανται στην διαθέσιμη γκάμα δυνάμεών του καθενός. Το είδος και η ταξινόμηση των δυνάμεων (At-Will, Utility, Daily) είναι μια απλοποιημένη εκδοχή αυτών του D&D 4th Edition, με τις At-Will να κατέχουν τη θέση των συνηθισμένων – και με δυνατότητα απεριόριστης χρήσης – επιθέσεων των χαρακτήρων, τις Daily να είναι οι ισχυρότερες επθέσεις που χρησιμοποιούνται μία φορά αναά παρτίδα (οπότε και η κάρτα τους γυρνά στο πλάι), εκτός αν κάποια άλλη συνθήκη δώσει τη δυνατότητα επιπλέον χρήσης τους (Treasure ή Event) και τις Utility να επιτελούν συνήθως κάποια άλλη, μη επιθετική, αλλά τρομακτικά χρήσιμη λειτουργία (θεραπεία, αποφυγή επίθεσης, απενεργοποίηση παγίδας ή Event κλπ.), επίσης μια φορά ανά παρτίδα, επίσης με την εξαίρεση ειδικών συνθηκών.

Όλοι λοιπόν οι χαρακτήρες ξεκινούν το παιχνίδι με 5 δυνάμεις στη διάθεσή τους (με την εξαίρεση του Ranger, ο οποίος είναι ο μόνος που έχει τη δυνατότητα να κάνει 1 damage αυτόματα σε ένα τέρας δίπλα του, δίχως να ρίξει ζάρι), καθώς και 1 τυχαίο Treasure, το οποίο μπορεί να είναι αντικείμενο ή ένα προσωρινό bonus. Έπειτα τοποθετούνται όλοι στο Starting Tile (συνήθως) και οι παίκτες διαλέγουν τη σειρά με την οποία θα ενεργοποιούνται.

Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο του παιχνιδιού είναι ότι, με εξαίρεση ορισμένα προαπαιτούμενα από την κάθε περιπέτεια, το “ταμπλώ” της κάθε παρτίδας είναι ουσιαστικά τυχαίο. Τα τετράγωνα κομμάτια (tiles) που ενώνονται μεταξύ τους για να σχηματίσουν τη διαδρομή των παικτών μέσα στα μπουντορύμια του κάστρου μαζεύονται σε μία στοίβα και ο κάθε παίκτης στη σειρά του έχει τη δυνατότητα, αν βρεθεί σε κάποια από τις “ανοιχτές” άκρες του tile, να προβεί σε εξερεύνηση, τραβώντας ένα νέο tile από τη στοίβα. Το τοποθετεί στο ανοιχτό άκρο που εξερεύνησε, τραβά μια τυχαία Monster Card και τοποθετεί την αντίστοιχη φιγούρα του τέρατος στο νέο tile. Αν το tile έχει πάνω μαύρο βελάκι, τότε τραβάει και ένα Encounter Card (συνήθως κάτι κακό για τον ίδιο αλλά και τους συμπαίκτες του). Εάν όχι, ενεργοποιεί το τέρας που εμφανίστηκε σύμφωνα με τις οδηγίες της κάρτας και τελειώνει τη σειρά του (ναι, ένα νεοεμφανισθλεν τέρας μπορεί να επιτεθεί στον γύρο που εμφανλίστηκε, αλλά ο παίκτης μπορεί να επιτεθεί μόνο στην αρχή της σειράς του, σε τέρατα που είναι ήδη στο ταμπλώ).

Αυτή η διαδικασία, βάσει της οποίας ένας παίκτης μπορεί να σημάνει αθέλητά του την καταστροφή για το σύνολο του γκρουπ (συνήθως με encounter Card, αλλα ενίοτε και με λάθος τέρας τη λάθος στιγμή), κρατά τους παίκτες σε εγρήγορση και δίνει μια αίσθηση συνεχούς κινδύνου και επερχόμενου ολέθρου. Επιπροσθέτως, οι ειδικές συνθήκες κάθε σεναρίου (για παράδειγμα, στην πρώτη περιπέτεια, κάθε tile με άσπρο βελάκι σηματοδοτεί την κίνηση του Ηλίου και όταν ο Ήλιος δύσει ξυπνά ο Strahd, τον οποίο ειδικά στο πρώτο σενάριο ΔΕΝ μπορείτε να νικήσετε – πιστέψτε με, προσπαθήσαμε με ό,τι είχαμε και δεν είχαμε) προσθέτουν επιπλέον εμπόδια για τους παίκτες, εντείνοντας την αίσθηση του πανικού. Τέλος, σε κάθε σενάριο (μέχρι στιγμής) ο στόχος ήταν να ανακαλύψουμε ένα συγκεκριμένο δωμάτιο (ήτοι, να τραβήξουμε το αντίστοιχο tile από τη στοίβα) και να κάνουμε ό,τι προϋπέθεταν οι συνθήκες νίκης. Έλα όμως που το σχετικό tile είναι ανακατεμένο σε έναν προκαθορισμένο αριθμό άλλων tiles… Προσθέτοντας αυτόν τον παράγοντα του αγνώστου, το παιχνίδι πληροί όλες τις προϋποθέσεις για να αντανακλά επάξια την καταγωγή του.

Αν προσθέσει κανείς σε όλα αυτά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ασάφειες στους κανόνες, ότι το παιχνίδι συνήθως δεν κρατά πάνω από δυο ώρες, ότι όλα τα κομμάτια του είναι εξαιρετικά προσεγμένα από άποψη κατασκευής και εικονογράφησης, καθώς και την προσωπική μου ικανοποίηση ότι όλες οι ζαριές ρίχνονται με εικοσάεδρο ζάρι, εύκολα το κατατάσσω ανάμεσα στα καλύτερα επιτραπέζια του είδους που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή.Αν έπρεπε να σημειώσω κάτι αρνητικό, αυτο είναι ότι οι χαρακτήρες μπορούν να πάνε μόνο από το 1o στο 2ο Level και αυτό εξαρτάται κυρίως από το αν θα φέρουν 20 στο ζάρι.

Καθότι την άποψή μου μοιάζουν να συμμερίζονται σε μεγάλο βαθμό και οι υπόλοιποι παίκτες, αποφάσισα να αγοράσω και μερικές χρωματισμένες μινιατουρες για τους χαρακτήρες μας (στο παιχνίδι οι μινιατούρες είναι κατηγοριοποιημένες ανά μονό χρώμα – Άσπρο για Undead, Καφέ για Beast, ημιδιάφανο Μπλε για Spectral Undead, βαθύ Μπλε για τους Ήρωες και Γκρι για τους Unique Villains).

H τιμή του (60 ευρώ για μας), αν και ως συνήθως κάπως τσουχτερή, είναι με το παραπάνω δικαιολογημένη. Να δω τι θα κάνουμε όταν κυκλοφορήσει το επόμενο της ίδιας σειράς, το WRATH OF ASHARDALON.

Έτσι φτάνουμε και στη βαθμολογία…

Σαφήνεια Κανόνων: 10

Ροή: 9

Αισθητική: 8

Πρωτοτυπία: 5

ΣΥΝΟΛΟ: 8

Α.Μ.

Preview – DUNGEONS & DRAGONS: CASTLE RAVENLOFT BOARD GAME (Wizards of the Coast)

Στο GEN CON 2010 (7 Αυγούστου) έγιναν τα αποκαλυπτήρια (“unboxing, όπως λέγεται στη χαρακτηριοστική αργκό) του νέου επιτραπέζιου της Wizards of the Coast, με τίτλο CASTLE RAVENLOFT. Ο τίτλος παραπέμπει στην ομώνυμη περιπέτεια του 1983 από την TSR, για την πρώτη έκδοση του AD&D (γνωστή και ως 2.0 με το πρώτο D&D να είναι η 1.0). Σε αυτήν, οι ήρωες βρίσκονται στη μυστηριώδη Barovia, αποκλεισμένη από τον έξω κόσμο από μια θανάσιμη ομίχλη – στη χώρα δεσπόζει το τρομώδες Castle Ravenloft και ο κύριός του, o βρικόλακας Strahd von Zarovich. Την περιπέτεια είχαν γράψει οι Tracy και Laura Hickman (με τον πρώτο να έχει συγγράψει μαζι με τη Margaret Weiss πληθώρα λογοτεχνικών βιβλίων και βιβλίων RPG για το DRAGONLANCE).

Στα χρόνια που ακολούθησαν, η TSR και αργότερα η Wizards of the Coast έδωσαν στο κοινό ποικίλες εκδοχές της Barovia, του Strahd, αλλά και του horror RPG setting που πήρε το όνομά του από την περιπέτεια, το RAVENLOFT, το οποίο επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει πολλά ακόμα τρομακτικά βασίλεια-φυλακές, επίσης ποικίλων προελέυσεων από διάφορους άλλους κόσμους του D&D (όπως το Sithicus όπου βρίσκεται ο Lord Soth από το DRAGONLANCE και τα Burning Peaks όπου βρίσκεται ο Vecna από το GREYHAWK). Ωστόσο καμία έκδοση μεταγενέστερη του AD&D (D&D 3.0, 3.5 κλπ) δεν κατάφερε να πιάσει τη γοτθική,  ζοφερή και απελπιστική ατμόσφαιρα του αρχικού Castle Ravenloft.

Η 4η έκδοση του D&D, όπως έχουν παραδεχθεί ακόμα και πολλοί που ξεκίνησαν τα Pen and Paper RPG με το D&D 3.0, δυστυχώς δεν είναι D&D. Είναι κάτι άλλο, μίγμα wargame με MMORPG χωρίς PC, άλλοι το έχουν πει επιτραπέζιο World of Warcraft… τέλος πάντων, έχοντας κάνει το playtest στην ΚΑΪΣΣΑ και έχοντας βιώσει όλες τις εκδώσεις του D&D από την 2.0 και ύστερα, θα πω ότι, δίχως να είναι κακό, δεν είναι πραγματικά PnP RPG – απλά δεν είμαι σίγουρος τι είναι. Η απάντηση λοιπόν, μάλλον δίνεται από την πρόσφατη αυτή κυκλοφορία, η οποία ενσωματώνει τους ήδη απλούς κανόνες της 4ης έκδοσης σε μια ακόμα απλούστερη μορφή, για να παράγει το παρόν επιτραπέζιο. Οι ήρωες βρίσκονται στην Barovia και πρέπει να εξερευνήσουν τα έγκατα του Castle Ravenloft προκειμένου να αντιμετωπίσουν τον Strahd ή τους όποιους άλλους εμβληματικούς “κακούς” του setting και να βγουν νικητές, πλουσιότεροι, μα κυρίως, ζωντανοί.

 

Διαβάζοντας τους (αρκετά σύντομους και περιεκτικούς) κανόνες (που μπορείτε να κατεβάσετε εδώ), η πρώτη μου εντύπωση είναι ότι το παιχνίδι βρίσκεται κάπου μεταξύ του DESCENT και του ARKHAM HORROR (αμφότερα της Fantasy Flight – για το πρώτο θα μιλήσουμε στο μέλλον). Από τη μία είναι κλασσικό dungeon crawl (“περπατώ στους διαδρόμους, σκοτώνω τέρατα, ψάχνω τον αρχι-κακό”). Το ενδιαφέρον είναι ότι το ταμπλώ εδώ είναι ουσιαστικά τυχαίο σε κάθε περιπέτεια, με τους παίκτες να τραβάνε ένα-ένα τα κομμάτια που το συνθέτουν, πλην ορισμένων περιορισμών του σεναρίου. Εκτός αυτού, υπάρχουν Event Cards τα οποία χωρίζονται σε απλά Events, Event-Attacks, Traps και Environments, πράγμα που θυμίζει τα Mythos Cards και Encounter Cards του ARKHAM HORROR. Επιπλέον, εδώ επίσης οι παίκτες παίζουν “εναντίον του παιχνδιού” και όχι ο ένας ενάντια στον άλλο. Για την ακρίβεια, σε κάθε σειρά του, ο κάθε παίκτης παίρνει αναγκαστικά τον έλεγχο των τεράτων και οφείλει να κάνει ορισμένες ενέργειες υπέρ τους.

Αυτές είναι μερικές από τις αρχικές μου εντυπώσεις. Είναι ένα παιχνίδι που σίγουρα θέλω να δοκιμάσω, αν μη τι άλλο ένεκα του δοξασμένου παρελθόντος του ονόματός του (είναι και το γεγονός ότι ένας από τους δημιουργούς είναι ο Bill Slavicsek, θρύλος για τους παλιούς gamers κα λάτρεις του PLANESCAPE – μπορείτε να δείτε μια εργογραφία του εδώ). Βεβαίως, όπως όλα τα προσεγμένα παιχνίδια (40 μινιατούρες, 200 κάρτες, ποιοτική εκτύπωση και υλικά), θα είναι λίγο τσουχτερό, ήτοι στα 60 ευρώ (στην ΚΑΪΣΣΑ πάντα).  Μπορείτε επίσης να πάτε εδώ για δυο βιντεάκια του unboxing στο GEN CON 2010.

A.M.

%d bloggers like this: