Προς Ναυτιλομένους

Στο blog αυτή τη στιγμή μπορείτε να βρείτε κάποια από τα άρθρα (τόσο σε έντυπα, όσο και στο internet) και τις μεταφράσεις μου, τα φανζίν τα οποία έχω βγάλει ή στα οποία έχω συμμετάσχει, καθώς και πληροφορίες για το μικρό συγγραφικό μου έργο, πατώντας τα αντίστοιχα λήμματα κάτω από τη Βιβλιοθήκη. Για το Παραμυθόγραμμα δεν έχετε παρά να πατήσετε το link ή το αντίστοιχο λήμμα στις Καρτέλες. Αν πατήσετε εδώ θα μεταφερθείτε στο Flickr μου, όπου έχω βάλει λίγες μόνο φωτογραφίες, αλλά σκοπεύω σύντομα να το εμπλουτίσω.

Παρουσίαση και Playtest του D&D Next στο Κάισσα Café!

2014-07-28 - D&D Next Presentation

Καλησπέρα στην ομήγυρη! Σκέφτομαι πως θα μπορούσα να πω πολλά ελέω του τίτλου, αλλά ο χρόνος με πιέζει κι έτσι θα μείνω στα βασικά. Πριν από 18 χρόνια έκατσα μαζί με άλλους γύρω από ένα τραπέζι κι έριξα για πρώτη φορά τα πολύεδρα ζάρια που μου άνοιξαν την πύλη του (τότε) Advanced Dungeons and Dragons. ήταν μια πύλη φαντασίας, δημιουργικότητας και προάγγελος, εν αγνοία μου, του πολύ μεγαλύτερου κόσμου της προφορικής αφήγησης.

Στα RPG ένας ξεκινάει τον μίτο της ιστορίας και όλοι οι καθισμένοι στο τραπέζι από τον μίτο αυτό την υφαίνουν, την ξηλώνουν, την αλλάζουν και στο τέλος της νύχτας, συχνά με το πρώτο φως της μέρας, την αφήνουν να ξεκουραστεί. Γυρίζουν στον κόσμο των ανθρώπων μέχρι την επόμενη φορά και η ιστορία είναι πάντοτε εκεί και τους περιμένει. Αν τελειώσει η μία, τους καρτερά η επόμενη.

Ο Gary Gygax και ο Dave Arneson δεν έφτιαξαν απλά ένα παιχνίδι. Έφτιαξαν κανόνες για το πώς μπορείς να πλάσεις ιστορίες μαζί με άλλους κι ύστερα τους έμαθαν στον κόσμο. Έχουν περάσει ακριβώς 40 χρόνια από την πρώτη εμφάνιση του D&D και το ίδιο το παιχνίδι, σαν άλλος ήρωας ιστορίας, έχει περάσει από 40 κύματα, πότε στην κορυφή του αφρού κι άλλοτε στο βάραθρο του πυθμένα.

D&D Next Edited & Lettered Final

Παρόλο που μπαίνω στον πειρασμό, δεν θα κάνω συγκρίσεις και δεν θα εκφράσω προτιμήσεις. Αρκεί να πω πως, συμμετέχοντας στο ανοιχτό playtest που έκανε η Wizards of the Coast, όπως και άλλοι 175000 περίπου παίκτες ανά τον κόσμο, νοιώθω πως το παιχνίδι επιστρέφει στις ρίζες του, στην ουσία του Role Playing.

Σας περιμένουμε λοιπόν τη Δευτέρα, 28 Ιουλίου και ώρα 19:30, στο Κάισσα Café (Μεσογείων 12, Αμπελόκηποι, περίπου ένα τετράγωνο από τη διασταύρωση της Λεωφόρου Αλεξάνδρας), όπου θα μιλήσουμε για το παιχνίδι, θα παρουσιάσουμε τη νέα έκδοση που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα πριν από περίπου μια εβδομάδα, θα ακούσετε προφορική αφήγηση βασισμένη σε περιπέτεια D&D και φυσικά, θα μπορέσετε να συμμετάσχετε στο Playtest! Θα υπάρχει περιορισμένη δυνατότητα συμμετοχής, αλλά όσοι δεν καταφέρουν ενδεχομένως να συμμετάσχουν, θα μπορούν να παρακολουθούν. Πιθανώς να υπάρχουν και μερικά άλλα πράγματα, αλλά αυτά δεν θα τα αποκαλύψουμε παρά μόνο αυθημερόν.

For Gary and Dave!

For stories and fantasy!

For that elusive natural 20!

Μη λείψει κανείς!

Α.Μ.

Παραμυθόγραμμα Ιουλίου 2014

2014-07-05 - Milos, Marko i VilaΠολύ καλημέρα σας, όποιοι, όποιες, όπου κι αν είστε. Με τα διάφορα στενάχωρα, ταξιδιωτικά και δημιουργικά, το Παραμυθόγραμμα του Ιουνίου “το’ φαε” το ερπετό, όπως ο Κρόνος τα παιδιά του και ο Δίας τη Μήτη (μην αρχίσουμε τα ορθογραφικά αστεία – είναι υπερβολικά έυκολο). Ωστόσο δεν το βάζω κάτω και σήμερα σας έρχομαι με μια ποικιλία από αφηγηματικά μπιχλιμπίδια, ορισμένα εκ των οποίων συνέλλεξα στο Leskovac της Σερβίας.

Στη Σερβία ταξιδέψαμε για να συμμετάσχουμε στο 16o Balkanska Smotra Mladih Strip Autora (για ευκολία, ας πούμε 16ο Βαλκανικό Φεστιβάλ Νέων Εικονογράφων). Ωστόσο, ενδιαμέσως, περί και μετά το φεστιβάλ, είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε πολλές και ποικίλες συζητήσεις με τους διοργανωτές και συμμετέχοντες, πράγμα που (σχεδόν μαθηματικά) οδήγησε στην ανταλλαγή ιστοριών, παραδόσεων, μύθων και λεκτικών αξιοπερίεργων.

Ένα από τα πιο δημοφιλή comic της Σερβίας, αν όχι το πιο δημοφιλές, ονομάζεται VEKOVNICI, που όπως μάθαμε την τελευταία ημέρα του ταξιδιού μας, χοντρικά μεταφράζεται ως “Ιστορίες Μέσα στους Αιώνες”. Πρωταγωνιστής είναι ο λαϊκός ήρωας της Σερβίας, Marko Kraljevic, καθώς και άλλοι χαρακτήρες, θνητοί και αθάνατοι, στην πλειοψηφία τους προερχόμενοι από την πένα του Marko Stojanovic, διοργανωτή του φεστιβάλ. Μετά από μια εβδομάδα συνεχούς κουβέντας, χιούμορ και σκίτσων γύρω από το VEKOVNICI, αποφάσισα να ψάξω για τον συγκεκριμένο λαϊκό ήρωα και ανακάλυψα ότι όχι μόνο υπήρξε ιστορικό πρόσωπο του 14ου αιώνα, αλλά και χαρακτήρας που αναδείχθηκε σε θρύλο με δικούς του επικούς ποιητικούς κύκλους, τραγούδια και ιστορίες που φέρνουν στον νου τον Διγενή Ακρίτα, τον Ανδρόνικο, τους γιους του, καθώς και τους φημισμένους “μάυρους” τους, τα υπερφυσικά άλογα που τους συντρόφευαν στις επικές μάχες των δημοτικών τραγουδιών.

Σύμφωνα με τους θρύλους, ο Marko Kraljevic έζησε 300 χρόνια και υπήρξε σύντροφος άλλων Σλάβων, ιστορικών και  ημι-ιστορικών λαϊκών ηρώων, όπως ο Milos Obilic (που φέρεται να δολοφόνησε τον Μουράτ Α’), ο Hrelja, ο Δρακων Vuk (αρχηγός της Μάυρης Στρατιάς) και ο Janos της Hunedoara. Μάλιστα οι συνθήκες γέννησής του θυμίζουν τα λαϊκά παραμύθια με το μαντήλι / το πέπλο / τα φτερά της νεράιδας και ο θάνατός του, πράγματα από τον Ινδό Bhishma μέχρι τη γοργόνα, την αδελφή του Αλέξανδρου. Φυσικά, κεντρικό ρόλο πάλι παίζει το νερό.

Έγιναν φυσικά κουβέντες για σέρβικους βρικόλακες, επίσης πολύ όμοιους με τα βρυκολακιάσματα που έχει καταγράψει ο Πολίτης από νησιά όπως η Σαντορίνη, αλλά το αποκορύφωμα ήταν μια πιο απλή ιστορία, την οποία άκουσα για δεύτερη φορά κάποιον να λέει για κοντινό ή πιο μακρινό του πρόγονο…

Πέρσι, αν θυμάμαι καλά, άκουσα τον Σπύρο Καλτικόπουλο να λέει μια ιστορία “για τον μπάρμπα του” (χωρίς να είμαι σίγουρος για την ακριβή συγγένεια), ο οποίος ταξιδεύοντας βράδυ στην Εύβοια με το κάρο, από το ένα χωριό στο άλλο, βρήκε στον δρόμο ένα κατσικάκι που ειρήσθω εν παρόδω μεταμορφώθηκε στον Οξαποδώ. Ο Marko Stojanovic μου είπε σχεδόν την ίδια ιστορία (με λίγο διαφορετική εξέλιξη) για κάποιον προπάππου του που ταξίδευε με το κάρο βράδυ και βρήκε στον δρόμο ένα αρνάκι, το οποίο επαναλάμβανε τα λόγια που μουρμούραγε ο χωρικός καθώς το χάιδευε – όπως ακριβώς και το κατσίκι της ελληνικής ιστορίας. Βέβαια στη συγκεκριμένη περίπτωση, όταν έφτασε το πρωί, ο Σέρβος της ιστορίας απλά βρέθηκε σε ένα τελείως άλλο μέρος από αυτό που πήγαινε.

Είναι ένα θέμα να λέμε πως οι λαοί, ειδικά ο κοντινοί λαοί, μοιράζοντραι ιστορίες και μοτίβα κι ένα τελείως άλλο θέμα να ακούς σχεδόν την ίδια “οικογενειακή ιστορία” από δύο τελείως άγνωστους και διαφορετικούς ανθρώπους, σε δύο διαφορετικές χώρες.

Με αυτά τα δειγματικά, πλην όχι και τόσο ολίγα θα σας αφήσω, προχωρώντας ευθύς στην πολυπόθητη λίστα…

Κυριακή, 06/07, Έναρξη στις 21:30 – Αφήγηση: Από το Παραμύθι στο Comic (Φεστιβάλ “Με Πενάκι και Σκαπάνη”, Κτήριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, Ερμού 134, Θησείο).

Δευτέρα, 14/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Τρίτη, 15/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Τετάρτη, 16/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Πέμπτη, 17/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Παρασκευή, 18/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Παρασκευή, 18/07, Έναρξη στις 20:30 – “Ιστορίες Νοτισμένες στην Αρμύρα των Καιρών” (ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ, Σταυροπούλου 29, Πλατεία Αμερικής, Αθήνα).

Σάββατο, 19/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Σάββατο, 19/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Κυριακή, 20/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Κυριακή, 20/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Κυριακή, 20/07 – Γιαννενα Χίλια και ένα Παραμύθια (“Ταρσόνια”, Κυβερνείου και Παλιάς Χώρας, Αίγινα).

Δευτέρα, 21/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Δευτέρα, 21/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Τρίτη, 22/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Τρίτη, 22/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Τετάρτη, 23/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Τετάρτη, 23/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Πέμπτη, 24/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Πέμπτη, 24/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Παρασκευή, 25/07, Έναρξη στις 20:00 – Ανάγνωση της Ιλιάδας από τη Μάνια Μαράτου (Πεζόδρομος Θεμιστοκλέους και Ερεσσού, Εξάρχεια).

Παρασκευή, 25/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Σάββατο, 26/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Κυριακή, 27/07 – 12η Γιορτή Παραμυθιών (Κέα – πατήστε το link για λεπτομέρειες).

Χμμ… τώρα συνειδητοποίησα πως μόνο αυτά βρίσκω σε μια πρώτη φάση. Σε κάθε περίπτωση, μόλις υπάρξουν κι άλλα θα προστεθούν κι αν μου διαφεύγει κάτι, όπως πάντα ένα comment θα λύσει το πρόβλημα.

Εκ Σερβίας Αρτι Επιστρέψας,

Α.Μ.

Ραπόρτο, ή “Τι στην Ευχή Κάνω Τόσον Καιρό”

Καλησπέρα στην ομήγυρη! Σαν να ακούω τις φωνές σας: “Πού είναι ρε το Παραμυθόγραμμα;”, “Το παράτησες το ρημάδι το blog;” ή ακόμα και “Μήπως μας αποφεύγεις;” Έτσι, προβοκατόρικα λοιπόν, για τα δυό τελευταία να σας πω πως έχουν μια δόση αλήθειας, υπό την έννοια ότι ποικίλες υποχρεώσεις, περιστατικά και διαθέσεις με έχουν κρατήσει μακριά από το blog. Επίσης, η φετεινή χρονιά ήταν για τα δικά μου μέτρα όργιο κοινωνικότητας κι έτσι βρίσκομαι να έχω ανάγκη από “απανθρωποτοξίνωση”. Εντάξει, προφανώς η ζέστη, η υγρασία και η ανούσια ενασχόληση του κόσμου με το Μουντιάλ δεν βοηθάνε, αλλά δεν θα έλεγα πως είναι οι ουσιαστικές αιτίες.

Τι στην ευχή κάνω λοιπόν τόσον καιρό; Καταρχήν, προφανώς μεταφράζω, παρόλο που δεν μιλάμε (ακόμα) για τη δίνη του περασμένου καλοκαιριού ή του περασμένου Φλεβάρη-Μάρτη. Έχω επίσης τους μαθητές μου (ααχ, πάνε οι εποχές που είχα μόνο μαθητριούλες), τον καθένα με το δικό του πρόγραμμα εξετάσεων. Πέραν όλων αυτών όμως, γράφω και μεταφράζω comics.

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Από αριστερά και clockwise, fanzine των: ???, Βάλια Καπάδαη, Παύλος Παυλίδης, Σοφία Κυρίσογλου και το δικό μας!

Η ιστορία ξεκίνησε όταν αποφασίσαμε με τη Μαρία Κουλουμπαρίτση να βγάλουμε το πρώτο τεύχος του BOTCH! στο COMICDOM CON ATHENS 2014. Ταυτόχρονα και ακολούθως, αρχίσαμε να ανεβάζουμε τακτικά σελίδες στο (λιτό ομολογουμένως) blog  που στήσαμε γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό (ακόμα ψάχνομαι με το θέμα του site – ίσως βρω χρόνο στις καλοκαιρινές διακοπές). Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να έχω εγκαίρως έτοιμη τη συνέχεια, ώστε να προλάβει η Μαρία να κάνει στήσιμο, σχέδιο, μελάνωμα, σκανάρισμα κι εγώ (το αρκετά πρωτόγονο) lettering. Κάπου τέλη Απριλίου-αρχές Μαΐου επικοινώνησε μαζί μας το ΓΚΡΕΚΑ για να μας συμπεριλκάβει στο αφιέρωμα με τους Έλληνες φανζινάδες, οπότε μας έστειλαν κάμποσες ερωτήσεις ν’ απαντήσουμε και τον Πάνο Κέφαλο να μας φωτογραφίσει. Η φωτογράφηση είχε πολύ γέλιο και ομολογουμένως υπήρχαν μερικές φωτογραφίες που ήταν… way out there!

Μπορείτε να διαβάσετε το αφιέρωμα και να δείτε τη φοβερή δουλειά του Πάνου στο ΓΚΡΕΚΑ #4 που βρίσκεται από την Πέμπτη στο Πρακτορείο Ξένου Τύπου “Γιαννακουλόπουλος” (Πανεπιστημίου 73) και πλέον πρέπει να έχει διανεμηθεί κι αλλού.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Η Μαρία κι εγώ και στη δίπλα σελίδα η Δανάη Κηλαηδώνη.

Λίγο καιρό μετά το Con, η Βάλια Καπάδαη μου ανέφερε το τριήμερο φεστιβάλ comics, “Με Πενάκι & Σκαπάνη” (το οποίο φυσικά τον πρώτο καιρό ανέφερα ως “Με Μελάνη και Σκαπάνη”, μάλλον λόγω συνειρμού και καθότι μου έβγαινε η ομοιοκαταληξία), που είναι προγραμματισμένο για τις 4, 5 και 6 Ιουλίου και το οποίο διοργανώνεται από το Comicon σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων. Η Βάλια μου είπε πως ήθελε να συμμετάσχει και μια από τις ιδέες ήταν να βγει ένας κατάλογος με comics συμμετεχόντων που θα είχαν σε κάποιο βαθμό θεματολογία αρχαιολογικού ενδιαφέροντος.

Αρχίσαμε να συζητάμε και καταλήξαμε να συνεργαστούμε, με τη Βάλια να κάνει (προφανώς) το σχέδιο κι εγώ το σενάριο. Το αποτέλεσμα ήταν ένα εκπληκτικό 7-σέλιδο (ναι, εννοώ οπτικά – ακόμη κι αν αγνοήσετε τελείως το κείμενο, το artwork της Βάλιας βγάζει μάτι… με την καλή έννοια και ναι, είμαι biased, so there!), που στο σχετικά εγγύς μέλλον, Θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, θα γίνει ένα πλήρες comic.  Η ιδέα βασίζεται σε μια αφήγηση της Νέκυιας (Οδύσσειας Ραψωδία λ’) που είχα φτιάξει στα πλαίσια του Εργαστηρίου του Έπους, καθώς και σε ένα κέιμενο που είχα γράψει με αφορμή μια ιστορία από το LOST BOOKS OF THE ODYSSEY.

Nekyia Promo Page - Small

Η πρώτη από τις αρχικές 7 σελίδες.

Όπως καταλαβαίνετε έχει κυοφορηθεί πολλαπλά και το τελικό αποτέλεσμα έχει μια πρέζα μπαχάρι από άλλα πράγματα, για τα οποία όμως θα μιλήσουμε εν ευθέτω χρόνω. Το επόμενο βήμα ήταν να ολοκληρώσω το σενάριο του πλήρους comic, με την ελπίδα να προλάβουμε να το βγάλουμε στο “Πενάκι και Σκαπάνη”. Ωστόσο μου πήρε περισσότερο από όσο υπολόγιζα και βγήκε λίγο μεγαλύτερο από την αρχική πρόβλεψη, οπότε με τη Βάλια καταλήξαμε ότι θα βγάλουμε στο Φεστιβάλ ένα 12-σέλιδο (οι 7 αρχικές, συν 1, συν εξώφυλλα-εσώφυλλα).

Επίσης στο Φεστιβάλ θα κάνουμε με τη Βάλια ένα mini εργαστήριο με τίτλο “Αφήγηση: Από το Παραμύθι στο Κόμικ”.

Φυσικά, η αμέσως επόμενη σκέψη ήταν “γιατί να μην προσπαθήσουμε να το πουσάρουμε και στο εξωτερικό;” Για την ακρίβεια, η σκέψη υπήρχε σε γενικό επίπεδο κι από πριν, αλλά έπειτα παρουσιάστηκε και η ευκαιρία του 16ου Βαλκανικού Φεστιβάλ Νέων Εικονογράφων, στο Λέσκοβατς της Σερβίας. Κατά συνέπεια, άρχισα να καταπιάνομαι με τη μετάφραση του κειμένου μου στα Αγγλικά. Ειρήσθω εν παρόδω, η Βάλια μου είπε ότι τελικά θα πήγαιναν στο Λέσκοβατς με τον Παύλο Παυλίδη, καθώς και μερικούς άλλους από τον χώρο των comics, από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Δεν χρειάστηκε πολύ για να με πείσει να πάω κι εγώ, οπότε μετά ήρθαν οι ετοιμασίες του ταξιδιού (φεύγουμε την ερχόμενη Πέμπτη, 26/06).

Nekyia Promo Cover Final - Small

Πέρα από όλα αυτά, υπάρχουν στα (παρατεταμένα) σκαριά ορισμένα άλλα project, τόσο αφηγηματικού περιεχομένου, όσο και comics, όμως γι’ αυτά δεν μπορώ να μιλήσω ακόμα. Εν ολίγοις, τους τελευταίους μήνες και ειδικά αυτόν που μα πέρασε, ξεκινώντας θλιβερά με τον θάνατο του Παναγιώτη Κούλελη, ήταν ένας μήνας χτισίματος και τώρα το στοίχημα είναι βγάλουμε τις σκαλωσιές και να δείξουμε το αποτέλεσμα. Δεν θα γράψω για τον Μάριο που έφυγε απότομα και μείναμε σύξυλοι όταν το μάθαμε – δεν τον γνώριζα καλά, όμως ξέρω πως αγαπούσε τα comics με πάθος.

Προφανώς, δεν πολυέχει νόημα να βγάλω Παραμυθόγραμμα για τον Ιούνιο, όμως αυτό δεν είναι παρά μια έκτακτη περίσταση και εκτός απροόπτου, το Παραμυθόγραμμα θα επιστρέψει τον Ιούλιο.

Αυτ’α τα όχι και τόσο ολίγα. Περισσότερα (αν μπορέσω) από τη Σερβία και κατόπιν της επιστροφής μας.

Μέσα από το μελάνι,

Α.Μ.

Μια-Δυο Ιστορίες για τον Παναγιώτη

Αυτές τις μέρες βρισκόμουν κάπου μεταξύ έλλειψης χρόνου και κωλυσιεργίας, μέχρι να πάρω απόφαση να γράψω το Παραμυθόγραμμα του μήνα. Συνήθως προσπαθώ να μην είναι μια ξερή λίστα με δρώμενα, αλλά να συνοδεύεται κι από μερικές κουβέντες, μερικές σκέψεις σχετικά με τα παραμύθια, τον κόσμο τους και τον δικό μας. Συχνά, η κούραση, η πίεση ή η ακεφιά δυσκολεύουν τις λέξεις να βγουν από μέσα μου, σαν να έχουν στερέψει, ενώ η μεγάλη χαρά ή η μεγάλη λύπη τις κάνουν να αναβλύζουν. Δυστυχώς, αυτή τη φορά τα λόγια έρχονται αβίαστα – δυστυχώς, γιατί μ’αυτά θα κατευοδώσω για τελευταία φορά κι εγώ τον Παναγιώτη Κούλελη, που ξεκίνησε το ταξίδι του για τη Χλωμή Ακτή…

Δεν μπορώ να να ισχυριστώ πως ήξερα καλά τον Παναγιώτη – σίγουρα πολύ λιγότερο από τους οικείους, τους κοντινούς του φίλους και άλλους πολλούς από το χώρο της μουσικής και της αφήγησης. Ωστόσο, τον Παναγιώτη και την Ανθή τους γνώρισα σε μια κρίσιμη καμπή της ζωής μου κι έκτοτε, όσες φορές τους συνάντησα, έχουν καταγραφεί στο μυαλό μου υπό εκείνο το πρίσμα που κάνει τα πάντα πιο ζωηρόχρωμα και λαμπερά, το πρίσμα εκείνο που αντί να ακριβολογεί για το παρελθόν, κρατά τις εικόνες ζωντανές σε ένα αέναο παρόν. Αυτό κρατώ από τον Παναγιώτη, μερικές ιστορίες που θα μοιραστώ εδώ μαζί σας.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Είναι 2010 και δεν πάει πολύς καιρός που έχω χάσει την πίστη μου στην ανθρωπότητα, έχοντας κατόπιν περάσει περίπου ενάμισι χρόνο βαθιάς κατάθλιψης κλεισμένος στο σπίτι (εκτός από όταν ήταν απολύτως ανγκαίο να βγω για κάποια δουλειά). Κάπως, έχω βρεθεί στη Τζια, στην 8η Γιορτή Παραμυθιών κι είναι λες και άνοιξε ξαφνικά μια πόρτα για την Αυλή των Θαυμάτων. Ανάμεσα στους πολλούς ανθρώπους που βλέπω για πρώτη φορά να αφηγούνται, που γνωρίζω, που με καλωσορίζουν με μια πρωτόγνωρη, ανεπιτήδευτη οικειότητα, είναι μια μικροσκοπική κυρία και ο – φαινομενικά δίπλα της – γιγάντιος μουσικός που συνοδεύει τις αφηγήσεις της και μαζί τραγουδούν για τη θάλασσα, για ξωθιές και για δράκους – είναι η Ανθή και ο Παναγιώτης. Είναι τόσο διαφορετικοί, αλλά ταυτόχρονα σαν δυο εφαρμοστά κομμάτια παζλ κι έτσι όταν η Ανθή μου λέει: “Από ‘δω ο Παναγιώτης, ο σύντροφός μου στις αφηγήσεις και στη ζωή”, είναι μια από τις φορές σ’ εκείνο το ταξίδι που σκέφτομαι πως, τελικά, ίσως ο άξονας του κόσμου να είναι ακόμα στη θέση του.

Στο ίδιο εκείνο ταξίδι, ένα βράδυ καθόμαστε 4-5 νοματαίοι έξω από τον ξενώνα όπου φιλοξενούνται πολλοί από τους παραμυθάδες. Δεν θυμάμαι ποιοι άλλοι είναι εκεί αρχικά, αλλά βλέπω τον Παναγιώτη και τον Peter Chand να τα λένε εύθυμα και χειρονομώντας έντονα, παρόλο που ο Παναγιώτης δεν μιλάει γρυ Αγγλικά. Κάποια στιγμή ο Παναγιώτης μου φωνάζει: “Αντρέα, έλα μωρέ εδώ που τα μιλάς τα Εγγλέζικα να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε”. Λίγο αμήχανος αρχικά, πηγαίνω και πολύ σύντομα συνειδητοποιώ ότι οι δυο τους έχουν αρχίσει ν’ ανταλλάζουν πικάντικες ιστορίες και σόκιν ανέκδοτα! Μία λέει ο ένας, μία ο άλλος κι εγώ στη μέση να μεταφράζω, να  έχω αρχίσει να δακρύζω από τα γέλια, καθώς όλο και το χοντραίνουν, προσπαθώντας να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλο. Δεν περνάει πολλή ώρα πριν μαζευτεί κάμποσος κόσμος γύρω τους και κάποτε τη μεταφραστική σκυτάλη παίρνει η Βασιλεία Βαξεβάνη. Καθόμαστε εκεί ίσαμε 3 ώρες, πριν αφηγητές κι εθελοντές πείσουν τους εαυτούς τους να πάνε για ύπνο, για ν’ ανταπεξέλθουν στο βάρβαρο ξύπνημα της επόμενης μέρας.

Είναι 11 Φεβρουαρίου 2012 και είμαι μαθητής στη Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης. Πλησιάζουν Απόκριες κι η Ανθή με τον Παναγιώτη έχουν έρθει στο Μουσείο Νεώτερης Κεραμεικής για να κάνουν την παράσταση “Φτου Πιπέρ: Λαϊκά Γαμοτράγουδα και Πιπεράτα Παραμύθια”. Έχω ξανακούσει τον Παναγιώτη να τραγουδάει και να παίζει διάφορα μουσικά όργανα, όμως είναι η πρώτυη φορά που τον βλέπω να χρησιμοποιεί τόσα διαφορετικά, με τόση μαεστρία και να ψέλνει ύμνους με… αλλαγμένα λόγια δίχως να τον πιάνουν χαχανητά. Σκέφτομαι, μεταξύ άλλων, πως αν δεν κινδύνευε να τον αφορίσει κανένας για τους στίχους, θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ψάλτης. Η ευκολία με την οποία περνάει από το ένα στο άλλο, όργανα και τραγούδια, πρώτη φορά καθιστά τόσο σαφές στο μυαλό μου πόσο ταλαντούχα είναι αυτή η λαΙκή ψυχή.

Είναι Ιούλιος του 2012 και με τις συμμαθήτριες από τη Σχολή Αφηγηματικής Τέχνης είμαστε εθεολοντές στη 10η Γιορτή Παραμυθιών. Ο Παναγιώτης τραγουδάει κι η Ανθή αφηγείται στην έναρξη, στο Πνευματικό Κέντρο της Κορησσίας. Η Ανθή αφηγείται Χίλιες και Μία Νύχτες κι ο Παναγιώτης τη συνοδεύει με τη μουσική του, με φόντο τις πέτρες της Ιουλίδας. Ωστόσο, το πιο αξιομνημόνευτο σχετικά με τον Παναγιώτη γίνεται σε έναν πορτοκαλεώνα, όπου λαμβάνουν χώρα οι Κύκλοι Αφήγησης. Πηγαίνοντας από κύκλο σε κύκλο λέει τις πικάντικες ιστορίες του, κάνοντας τους πάντες να γελάνε και κάποτε έρχεται και κάθεται (σε μια καρέκλα που για κάποιο λόγο στη μνήμη μου θυμίζει θρόνο) στον multilingual κύκλο, όπου οι αφηγήσεις γίνονται ξενόγλωσσα. Αυτός ο φοβερός τύπος, ο Παναγιώτης Κούλελης, που πριν από δυο χρόνια με φώναξε να του μεταφράσω, κάθεται και λέει μια ιστορία στα Αγγλικά – όλοι τον καταλαβαίνουν και όλοι γελάνε κι εγώ θαυμάζω για μια ακόμη φορά τη δύναμη της ρήσης “δεν έχει σημασία τι λες, αλλά πώς το λες”.

Έτσι θυμάμαι τον Παναγιώτη – με μια σωρεία επιθέτων που μπορούν να συνοψιστούν σε μία και μόνο λέξη: “ψυχάρα”. Σε όσους και όσες τον ξέρετε, πιθανότατα πολύ καλύτερα απ’ ό,τι εγώ, δεν μπορώ να σας πω να μην κλάιτε. Έχουμε ανάγκη να κλαίμε, για να μην μένει μέσα μας μαζεμένη η πίκρα, να βγαίνει ρέοντας παρά να μένει και να σκληραίνει, σφίγγοντας τα σωθικά μας. Θέλω να πιστεύω όμως πως, στην άλλη άκρη αυτού του ταξιδιού, τον περιμένουν με πονηρά χαμόγελα οι Μουσικοί της Βρέμης, ο Ντέντε Κορκούτ και ο Κογιότ – ανάμεσα στα άλλα, ήταν πάντα και δικός τους.

Καλό Ταξίδι Παναγιώτη,

Α.Μ.

Υ.Γ. Παραμυθόγραμμα άλλη μέρα. Δεν μου πάει η καρδιά…

ΟΤΑΝ ΕΠΕΣΕ Η ΠΟΛΗ – ΕΝΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΟ (Εκδόσεις Μεταίχμιο)

2014-05-15 - Metaichmio Publishing - Queen of Cities - Cover - Greek - SmallΠριν από μερικές ημέρες κυκλοφόρησαν δύο νέες μεταφράσεις μου. Για τη μία έγραψα ήδη, στο ακριβώς προηγούμενο post. Η άλλη είναι αυτή εδώ, ένα από τα πιο δύσκολα και ενδιαφέροντα βιβλία που είχα τη χαρά να μεταφράσω. Όλοι ξέρουμε πότε έπεσε η Πόλη, όλοι ξέρουμε ποιος την άλωσε και ποιος ήταν ο τελευταίος Αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Επίσης, πολλοί από εμάς είμαι σίγουρος πως είχαμε πεθάνει στο χασμουρητό όταν μας δίδασκαν τα σχετικά χωρία της Ιστορίας στο σχολείο…

Μπορείτε να φανταστείτε αυτή την ιστορία γεμάτη ανθρώπους, με σάρκα, οστά και αίμα, αντί για ονόματα πάνω σε μια σελίδα; Μπορείτε να φανταστείτε τον εαυτό σας να πιστεύει πως οι υπερασπιστές της Πόλης “ίσως και να τα καταφέρουν”, ενώ την επόμενη στιγμή συνειδητοποιείτε πως αυτό είναι αδύνατον, διότι το τέλος τους έχει ήδη γραφτεί, πριν από σχεδόν 600 χρόνια; Μπορείτε ναφανταστείτε μια από τις πιο επικές πολιορκίες στην ιστορία σαν μυθιστόρημα;

Το βιβλίο αυτό είναι όλα τα παραπάνω, δίχως υπερβολή. Τα υπόλοιπα αφήνω να τα συμπεράνετε και να τα κρίνετε μόνοι σας.

Α.Μ.

« Older entries

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 599 other followers

%d bloggers like this: