Προς Ναυτιλομένους

Στο blog αυτή τη στιγμή μπορείτε να βρείτε κάποια από τα άρθρα (τόσο σε έντυπα, όσο και στο internet) και τις μεταφράσεις μου, τα φανζίν τα οποία έχω βγάλει ή στα οποία έχω συμμετάσχει, καθώς και πληροφορίες για το μικρό συγγραφικό μου έργο, πατώντας τα αντίστοιχα λήμματα κάτω από τη Βιβλιοθήκη. Για το Παραμυθόγραμμα δεν έχετε παρά να πατήσετε το link ή το αντίστοιχο λήμμα στις Καρτέλες. Αν πατήσετε εδώ θα μεταφερθείτε στο Flickr μου, όπου έχω βάλει λίγες μόνο φωτογραφίες, αλλά σκοπεύω σύντομα να το εμπλουτίσω.

Συνέντευξη για το BOTCH!, το Γράψιμο και τα Comics στο Zealous Scripts!

Πριν από αρκετούς μήνες, μια νεαρή συγγραφέας, blogger και αναγνώστρια του BOTCH!, ονόματι Tiana Lopez, ήρθε σε επαφή μαζί μου για να δει αν ενδιαφερόμουν να συμμετέχω σε ένα project του blog της (Zealous Scripts), όπου κάθε Κυριακή θα παρουσίαζε κάποιν συγγραφέα μέσω δείγματος της δουλειάς του και συνέντευξης. Αφού της εξήγησα πως για το comic συνεργαζόμαστε με τη Μαρία Κουλουμπαρίτση (εγώ στο σενάριο, εκείνη στο σχέδιο), η δεσποινίς Lopez μπήκε στον κόπο να μεταβάλει λίγο τις συνήθεις ερωτήσεις της για να καλύψει το ζήτημα συνέργειας σεναρίου και σχεδίου.

01

Το εγχείρημά της βρήκε μεγάλη ανταπόκριση και είχε μεγάλη επιτυχία, οπότε χρειάστηκε αρκετός καιρός μέχρι να έρθει η σειρά μας, όμως να που ήρθε! Για να διαβάσετε την παρουσίαση-συνέντευξη, μπορείτε απλά να πατήσετε εδώ.

Το παραπάνω εξώφυλλο ήταν για το promo που φτιάξαμε με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του D&D Next στην Ελλάδα, στο Κάισσα Café.

Με πολλές ευχαριστίες,

Α.Μ.

Ένα Στοιχειό από τη Χιό

Καλησπέρα σε όλους, μα κυρίως στους παλιούς μου φίλους απ’ τη Χίο (στους οποίους συγκαταλέγονται αγόρια και κορίτσια, αλλά ας μη  αναλωθούμε σε σάχλες πολιτικής ορθότητας). Καταρχήν θέλω να σας πω πως λυπάμαι πάρα πολύ που δεν μπόρεσα και δεν θα μπορέσω να έρθω φέτος στο νησί, αλλά σωρεία από κακές συγκυρίες και δουλειά τελικά υπήρξαν ανυπέρβλητο εμπόδιο. Θέλω να ξέρετε πως μου λέιπετε όλοι και όλες και πως η φετεινή μου απουσία δεν είναι ανάλογη της εξαφάνισης της επταετίας (ξέρω πως είναι εύκολο το αστείο – συγκρατηθείτε). Μάλιστα αν τα άστρα ευθυγραμμιστούν λίγο, ελπίζω να μπορέσω να έρθω αργότερα, σε ανύποπτο χρόνο.

Πέρα από αυτό όμως, υπάρχει κάτι που θέλω να μοιραστώ μαζί σας, κάτι που οι περισσότεροι θυμηθήκατε όταν ήρθα πρόπερσι μετά από καιρό. Μετά τις προπέρσινες και τις περσινές κουβέντες μας, το δούλεψα στο Εργαστήρι του Έπους της Μάνιας Μαράτου και το εκανα αφήγηση στην παρουσίασή μας στην Αθήνα. Παρόλο που έχει λάβει την τελική του μορφή και όποτε έχω χρόνο δουλεύω τη συνέχεια, δεν είναι το πλήρες κείμενο, διότι θα ήταν πάρα πολύ μεγάλο.

Ωστόσο, πιστεύω πως το κομμάτι αυτό θα σας φανεί πολύ γνώριμο…

Το Γκρίζο Μαχαίρι

[Απόσπασμα]

Μια βραδιά, πριν από δέκα χρόνια, μια παρέα παιδιών μαζεύτηκε στην παραλία ενός μικρού χωριού της Χίου. Άναψαν μια φωτιά, κάθισαν γύρω της κι ύστερα άνοιξαν μπουκάλια με κρασί. Όλο το βράδυ έπιναν, γελούσαν, οι φίλοι αντάλλαζαν χωρατά, τα ζευγαράκια κρυφά φιλιά και αγκαλιές. Μερικές τολμηρές ψυχές βουτούσαν στα κρύα, σκοτεινά νερά που φώτιζε μονάχα η σελήνη – κι ύστερα έτρεχαν τουρτουρίζοντας να ζεσταθούν πλάι στη φωτιά. Κάπου-κάπου, ακουγόταν μια κιθάρα και φωνές λιγότερο ή περισσότερο παράφωνες, να λένε τα ίδια τραγούδια που ακούγονταν στις φωτιές αυτές εδώ και χρόνια – ίδια κι απαράλλαχτα.

Ήμουνα κι εγώ εκεί – και γελούσα κι έπινα και τραγουδούσα… Εκείνες τις βραδιές στην παραλία, ερχόταν μια στιγμή που όλοι σώπαιναν. Ήταν λες και η ψύχρα της νύχτας γύρω μας, η ζέστη της φωτιάς ανάμεσά μας και το κρασί στις φλέβες μας ξαφνικά μας βούβαιναν, στραγγίζοντας από μέσα μας τις λέξεις – αφήνοντας μόνο το τριζοβόλημα του ξύλου, το κύμα που έσκαγε στην άμμο και τις μακρινές, μονότονες κραυγές από κάποιο νυχτοπούλι…

Εκείνη τη φορά, όμως, μέσα στη μυστική σιωπή, άνοιξα το στόμα μου κι από μέσα μου άρχισε να βγαίνει μια ιστορία – έτσι το θυμάται ένας παλιός φίλος – δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πώς… Δεν τη θυμάμαι αυτή την ιστορία – δεν τη θυμάται κανένας από όσους την άκουσαν εκείνο το βράδυ.

Το μόνο που θυμόμαστε έιναι ένα όνομα, μια γκρίζα σκιά μ’ ένα μαχαίρι, που έξω δεν την κρατούσαν μήτε πόρτες, μήτε σφαλιστά παράθυρα, μήτε κλειδωνιές. Εκείνοι θυμούνται και τον φόβο που ένοιωσαν σαν τέλιεωσε η ιστορία κι έμοιαζε ξαφνικά κάθε κλαδί σαν οστεώδες χέρι, με δάχτυλα απλωμένα, κάθε σκιά γεμάτη κίνδυνο, κάθε μικρός ήχος σαν φρικτός ψίθυρος.

Την ιστορία εκείνη δεν μπορώ να σας την πω – όπως είπα, ύστερα από εκείνη, τη μία βραδιά, δεν τη θυμάμαι πια. Με λίγη βοήθεια, όμως, μπορώ να σας πω πώς εκείνη η σκιά, πώς εκείνο το πλάσμα απόκτησε το Γκρίζο του Μαχαίρι – και τα όσα αποτρόπαια ακολούθησαν.

2014-08-18 - Jack the Ripper by Cleophus

Σε μένα Νύχτα πες, για ‘κείνον που δεν ήτανε παιδιί σου.

Τα δώρα σου πες μου πού έδωσες, πού και την ευχή σου.

Πώς ζήτησε ο βοσκός απ’ τα παιδιά σου χάρες,

η αγάπη και το βαθύ του μίσος πώς τον γέμισαν κατάρες.

Σε μένα Νύχτα πες για ‘κείνο, το θαυμαστό μαχαίρι,

γλυκά τον φόνο που χωρά στου καθενός το χέρι.

Σε μένα Νύχτα πες για ‘κείνο, το θαυμαστό μαχαίρι,

πικρό φόνο πώς γέμισε του νεαρού βοσκού το χέρι.

[...]

Σας φιλώ όλους, μία-μία κι έναν-εναν ξεχωριστά και να θυμάστε: εκεί που μερικές φορές φαίνονται άχρηστα οι κλειδαριές και τα θυρόφυλλα, είναι πολύ πιο χρήσιμα τ’ αλάτι και το σίδερο.

Ο παραμυθάς σας,

Α.Μ.

Έφυγε ο Πληγωμένος Βασιλιάς

Μέσα στο ευρύτερο άγχος και την περιρέουσα μιζέρια των ημερών, ήρθε προχθές και η είδηση πως πέθανε ο Robin Williams, αυτοκτονώντας (πιθανότατα) δι’ ασφυξίας με τη ζώνη του. Ο Williams ήταν γνωστός ιδίως ως ένας από τους πιο αγαπημένους κωμικούς, όμως πιστεύω πως η αληθινή του δύναμη ήταν να βγάζει ένα βαθύ συναίσθημα σε όλους τους ρόλους του, κωμικούς ή μη.

2014-08-13 - Robin Williams

Ήθελα κάτι να γράψω από τη στιγμή που το έμαθα, όμως η αλήθεια είναι πως δεν μπορούσα να βρω τα σωστά λόγια κι έτσι σήμερα ανέτρεξα στα λόγια κάποιου πολύ καλύτερου από εμένα, παραφράζοντας το μοναδικό ίσως χωρίο που μου αρέσει από τον HAMLET:

“Alas, poor Robin! I knew him, Horatio; a fellow of infinite jest, of most excellent fancy; [...] Where be your gibes now? Your gambols? Your songs? Your flashes of merriment, that were wont to set the table on a roar?”

Πρόσφατα έτυχε να δω πάλι το BICENTENNIAL MAN (1999), όπου ο Williams παίζει το ρομπότ ονόματι Andrew και πρνάει κάπου τη μισή ταινία μέσα σε μια στολή η οποία φυσικά στερεί τη χαρακτηριστική του εκφραστικότητα στο πρόσωπο. Ωστόσο, η εκφραστικότητα αυτή είναι  εντυπωσιακά παρούσα στη φωνή και την ηθοποιία του.

Αναφορικά με τον τίτλο αυτού του post, μια από τις πιο παράξενες (κατά τη γνώμη μου) ταινίες του Williams ήταν το FISHER KING (1991), το οποίο χρησιμοποιεί την αρθουριανή φιγούρα του Φύλακα του Δισκοπότηρου ως όχημα για την κοινωνική και ψυχολογική λύτρωση των δύο πρωταγωνιστών (Robin Williams και Jeff Bridges). Παρόλο που μερικές φορές η ταινία γινόταν λίγο αλλόκοτη (όπως όλες σε όσες έχει ανακατευτεί ο Terry Gilliam (εδώ ως σκηνοθέτης), αυτό δεν στερούσε τίποτα από τις σκηνές της ανάμικτα θλιβερής και επικής καθημερινότητας που βιώνουν οι δύο χαρακτήρες.

Ο Robin Williams έπασχε από χρόνια κατάθλιψη. Δεν είναι κανένα μυστικό. Σε όλες του τις εμφανίσεις – σε ταινίες, σειρές, εκδηλώσεις – το μόνο που χρειαζόταν ήταν κανείς να τον παρατηρήσει με λίγη προσοχή, για να διακρίνει μια σχεδόν μόνιμη θλίψη κελιδωμένη στους μυς του προσώπου του (μοναδική εξαίρεση ίσως να είναι το HOOK). Ωστόσο, αυτό δεν τον εμπόδισε να κάνει ταινίες που θα μας βοηθούν πάντα να γελάμε, να σκάμε ένα χαμογελάκι, να ξαλαφρώνουμε λίγο στις δύσκολες στιγμές.

Όπως ο Πληγωμένος Βασιλιάς, ο Fisher King των αρθουριανών μύθων, φυλούσε το Δισκοπότηρο, μέχρι να το βρει ένας αληθινά αγνός και αθώος ιππότης (συνήθως ο Sir Percival), o Robin Williams ήταν ο φύλακας ενός γέλιου και μιας παιδικότητας που ο κόσμος μοιάζει να χάνει μέρα με τη μέρα.

Godspeed,

Α.Μ.

Παραμυθόγραμμα Αυγούστου 2014

2014-08-11 - Breast of the SeaΚαλησπέρα στην ομήγυρη, ακολουθούμενη από τη μάλλον συνήθη απολογία μου για καθυστέρηση. Η αλήθεια είναι πως η ζέστη, η κούραση και οι ποικίλες (και ποικίλως προερχόμενες) ψυχολογικές μεταπτώσεις πάλι με έβγαλαν εκτός προγράμματος κι έτσι αυτή τη στιγμή που γράφω έχουν ήδη παρέλθει μερικές από τις πιο σημαντικές αφηγηματικές  εκδηλώσεις του μήνα, όπως για παράδειγμα το 4ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου, “Παραμύθια στου Κενταύρου τη Ράχη”, στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας, για το οποίο μπορείτε να διαβάσετε εδώ και του οποίου το πολύ όμορφο πρόγραμμα μπορείτε να δείτε εδώ.

Δεν έχω κάτι πολύ αξιόλογο να πω. Σε μια εποχή που θα έπρεπε να είναι συνώνυμη με την ανάπαυση, κυρίως την ψυχική, κάλπικες Σειρήνες (διότι οι Σειρήνες της Οδύσσειας μπορεί να σε έπνιγαν, αλλά σου έλεγαν την αλήθεια) και μάντεις κακών οιωνών (για ίδιο όφελος, όπως ο Μάντης στο Asterix: Le Devin)  κατακλύζουν τις μέρες και τις νύχτες μας, δημιοουργώντας μέσα στο κεφάλι μια ασίγαστη οχλοβοή και στα σωθικά ένα αδιάκοπο σφίξιμο.

Είναι φορές που αναλογίζομαι τα μαρμαρώματα των ποικίλων μύθων και θρύλων και σκέφτομαι πως κάτι τέτοιο ίσως να ήταν ευλογία – να πετρώσεις ώστε να μην ακούς και να μην σκέφτεσαι, να γίνεις ένα άψυχο αντικείμενο στην όχθη ενός ποταμού, ώστε να περιμένεις πιο εύκολα να φέρουν τα νερά του τα πτώματα των εχθρών σου. Ίσως πάλι, να μπορούσαμε να βυθιστούμε σε έναν ύπνο όμοιο με θάνατο κι αυτοί που μας κλέβουν, μας βασανίζουν και μας σκοτώνουν να μη βρίσκουν πουθενά ανάπαυση – και να ξυπνήσουμε μόνο σαν ακούσουμε τα ξασπρισμένα τους κόκαλα να σκάνε στον μεσημεριανό ήλιο.

2014-08-11 - Yonders 2 by Eli Rosen

Έχω λίγο μακάβρια διάθεση σήμερα… Πάμε στο πρόγραμμα.

Δευτέρα, 18/08, Έναρξη Βιωματικού Εργαστηρίου Αφήγησης “Λαλείς πουλί μ'” (Μουσικό Χωριό 2014, Αγ. Λαυρέντιος, Πήλιο).

Δευτέρα, 18/08, Έναρξη στις 19:30 – Φεστιβάλ για Παιδιά και Ενήλικες (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Τρίτη, 19/08, Έναρξη στις 19:30 – Φεστιβάλ για Παιδιά και Ενήλικες (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Τετάρτη, 20/08, Έναρξη στις 19:30 – Φεστιβάλ για Παιδιά και Ενήλικες (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Τετάρτη, 20/08, Έναρξη στις 20:00 – “Άσπρη Πέτρα Ξέξασπρη…” (Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Ζαγοράς, Ζαγορά Μαγνησίας).

Πέμπτη, 21/08, Έναρξη στις 19:30 – Φεστιβάλ για Παιδιά και Ενήλικες (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Παρασκευή, 22/08, Έναρξη στις 19:30 – Φεστιβάλ για Παιδιά και Ενήλικες (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Σάββατο, 23/08, Έναρξη στις 19:30 – Φεστιβάλ για Παιδιά και Ενήλικες (Ικαρία, πατήστε το link για περισσότερα).

Κυριακή, 31/08, Έναρξη στις 21:00 – “Άκου τ’ Αηδόνι πως Λαλεί και Ιστορίες Λέει…” (“Ταρσόνια”, Κυβερνείου και Παλιάς Χώρας, Αίγινα)

Ζοφερά,

Α.Μ.

Παρουσίαση και Playtest του D&D Next στο Κάισσα Café!

2014-07-28 - D&D Next Presentation

Καλησπέρα στην ομήγυρη! Σκέφτομαι πως θα μπορούσα να πω πολλά ελέω του τίτλου, αλλά ο χρόνος με πιέζει κι έτσι θα μείνω στα βασικά. Πριν από 18 χρόνια έκατσα μαζί με άλλους γύρω από ένα τραπέζι κι έριξα για πρώτη φορά τα πολύεδρα ζάρια που μου άνοιξαν την πύλη του (τότε) Advanced Dungeons and Dragons. ήταν μια πύλη φαντασίας, δημιουργικότητας και προάγγελος, εν αγνοία μου, του πολύ μεγαλύτερου κόσμου της προφορικής αφήγησης.

Στα RPG ένας ξεκινάει τον μίτο της ιστορίας και όλοι οι καθισμένοι στο τραπέζι από τον μίτο αυτό την υφαίνουν, την ξηλώνουν, την αλλάζουν και στο τέλος της νύχτας, συχνά με το πρώτο φως της μέρας, την αφήνουν να ξεκουραστεί. Γυρίζουν στον κόσμο των ανθρώπων μέχρι την επόμενη φορά και η ιστορία είναι πάντοτε εκεί και τους περιμένει. Αν τελειώσει η μία, τους καρτερά η επόμενη.

Ο Gary Gygax και ο Dave Arneson δεν έφτιαξαν απλά ένα παιχνίδι. Έφτιαξαν κανόνες για το πώς μπορείς να πλάσεις ιστορίες μαζί με άλλους κι ύστερα τους έμαθαν στον κόσμο. Έχουν περάσει ακριβώς 40 χρόνια από την πρώτη εμφάνιση του D&D και το ίδιο το παιχνίδι, σαν άλλος ήρωας ιστορίας, έχει περάσει από 40 κύματα, πότε στην κορυφή του αφρού κι άλλοτε στο βάραθρο του πυθμένα.

D&D Next Edited & Lettered Final

Παρόλο που μπαίνω στον πειρασμό, δεν θα κάνω συγκρίσεις και δεν θα εκφράσω προτιμήσεις. Αρκεί να πω πως, συμμετέχοντας στο ανοιχτό playtest που έκανε η Wizards of the Coast, όπως και άλλοι 175000 περίπου παίκτες ανά τον κόσμο, νοιώθω πως το παιχνίδι επιστρέφει στις ρίζες του, στην ουσία του Role Playing.

Σας περιμένουμε λοιπόν τη Δευτέρα, 28 Ιουλίου και ώρα 19:30, στο Κάισσα Café (Μεσογείων 12, Αμπελόκηποι, περίπου ένα τετράγωνο από τη διασταύρωση της Λεωφόρου Αλεξάνδρας), όπου θα μιλήσουμε για το παιχνίδι, θα παρουσιάσουμε τη νέα έκδοση που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα πριν από περίπου μια εβδομάδα, θα ακούσετε προφορική αφήγηση βασισμένη σε περιπέτεια D&D και φυσικά, θα μπορέσετε να συμμετάσχετε στο Playtest! Θα υπάρχει περιορισμένη δυνατότητα συμμετοχής, αλλά όσοι δεν καταφέρουν ενδεχομένως να συμμετάσχουν, θα μπορούν να παρακολουθούν. Πιθανώς να υπάρχουν και μερικά άλλα πράγματα, αλλά αυτά δεν θα τα αποκαλύψουμε παρά μόνο αυθημερόν.

For Gary and Dave!

For stories and fantasy!

For that elusive natural 20!

Μη λείψει κανείς!

Α.Μ.

« Older entries

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 632 other followers

%d bloggers like this: